Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 28:22

Ένα δέκατο θα προσφέρεις για τον κάθε έναν αμνό, για τους επτά αμνούς, και έναν τράγο από τις αίγες ως θυσία περί αμαρτίας, για να γίνει εξιλέωση για εσάς. Αυτά εκτός από το μόνιμο πρωινό ολοκαύτωμα, το οποίο είναι το διαρκές ολοκαύτωμα.

«Αυτά θα προσφέρετε κατ' αυτόν τον τρόπο κάθε μέρα επί επτά ημέρες, ως δώρο, ολοκαύτωμα σε οσμή ευωδίας προς τον Κύριο, επιπλέον του παντοτινού ολοκαυτώματος θα κάνετε και τη σπονδή του. Και η έβδομη ημέρα θα είναι για εσάς κλητή αγία, καμία δουλοπρεπή εργασία δεν θα κάνετε κατ' αυτήν.» Το ότι βέβαια τον πρώτο μήνα, και μάλιστα τη δέκατη τέταρτη ημέρα, είναι ανάγκη να τελείται το Πάσχα σύμφωνα με τον νόμο, το έχουμε ήδη προαναφέρει. Το τι άραγε θέλει να δηλώσει η βρώση των αζύμων, και η αργία του Σαββάτου, και επιπλέον το να ονομάζονται κλητές άγιες η πρώτη και η έβδομη ημέρα, ο λόγος το απέδειξε σαφώς προηγουμένως. Γι' αυτό λοιπόν, αφήνοντας την περαιτέρω ενδιατριβή σε αυτά, ας επανέλθουμε στους τρόπους των θυσιών. Δύο λοιπόν είναι οι μόσχοι για ολοκαυτώματα και θυσία, ένας κριός, καθώς και επτά αμνοί στον αριθμό, όλοι άμωμοι και ηλικίας ενός έτους, και μαζί με αυτά ως θυσία σεμίδαλι ζυμωμένη με λάδι. Όμως όχι σε ίσο μέτρο. Διότι τρία δέκατα αναλογούν σε κάθε μόσχο, δύο στον κριό, και ένα σε καθέναν από τους αμνούς. Έπειτα προσφέρεται μαζί και ένας τράγος υπέρ αμαρτίας. «Και όλα αυτά βεβαίως», λέει, «επιπλέον των διαρκών ολοκαυτωμάτων.»

«Η θυσία τους θα είναι σεμίδαλι ζυμωμένη με λάδι, τρία δέκατα για το κάθε μοσχάρι, και δύο δέκατα για το κάθε κριάρι, από ένα δέκατο για το κάθε ένα από τα επτά αρνιά, και ένας τράγος ως προσφορά περί αμαρτίας, για να γίνει εξιλέωση για εσάς, εκτός από το διαρκές ολοκαύτωμα. Και θα μου προσφέρετε τη θυσία τους, άμωμα θα είναι τα ζώα για εσάς, μαζί με τις σπονδές τους.» Διότι κατά τον πρώτο μήνα, σύμφωνα με τους νόμους των Εβραίων, σφαζόταν ο αμνός. Ενώ στον κοντινό και γειτονικό περίπου μήνα, υπήρχε η συνήθεια να συγκεντρώνουν τα προϊόντα των αγρών, δηλαδή τα πρώιμα όσπρια, και ένα δεμάτι από στάχυα, αφού είχε πια θεριστεί και το σιτάρι. Αυτός λοιπόν είναι ο καιρός των νέων καρπών, κατά τον οποίο πρέπει να συγκεντρώνονται από τους αγρούς όσα έχουν σπαρθεί σε αυτούς. Άγια σύναξη, λέγει, είναι πάλι αυτή η εορτή, και ας επιτελείται σύμφωνα με τον νόμο, απαλλαγμένη από κόπο και ιδρώτα.