Ταῦτα κατὰ ταῦτα ποιήσετε τὴν ἡμέραν εἰς τὰς ἑπτὰ ἡμέρας, δῶρον κάρπωμα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ ἐπὶ τοῦ ὁλοκαυτώματος τοῦ διαπαντὸς, ποιήσεις τὴν σπονδὴν αὐτοῦ. Καὶ ἡμέρα ἡ ἑβδόμη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ.» Ὅτι μὲν οὖν ἐν μηνὶ τῷ πρώτῳ, καὶ μέντοι καὶ ἐν ἡμέρᾳ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τὸ Πάσχα πληροῦν ἀνάγκη κατὰ τὸν νόμον, φθάσαντες ἤδη προείπομεν. Τί δ᾽ ἂν βούλοιτο δηλοῦν καὶ τῶν ἀζύμων ἡ βρῶσις, καὶ ἡ κατὰ Σάββατον ἀργία, καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τὸ ὠνομάσθαι κλητὰς ἁγίας τήν τε πρώτην καὶ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν, προαπέδειξε σαφῶς ὁ λόγος. Τοιγάρτοι μεθεὶς τὸ ἔν γε τουτοισὶ διαμέλλειν ἔτι, ἐπὶ τοὺς τῶν θυσιῶν πάλιν ἴωμεν τρόπους. Δύο μὲν τοίνυν οἱ μόσχοι, πρὸς ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίαν, εἷς δὲ κριὸς, καὶ μὴν καὶ ἀμνοὶ τὸν ἀριθμὸν ἑπτὰ, πάντες ἄμωμοί τε καὶ ἐνιαύσιοι, καὶ θυσία μὲν ἐπ᾽ αὐτοῖς, σεμίδαλις ἐλαιόδευτος. Πλὴν οὐκ ἐν ἴσῳ μέτρῳ· τρία μὲν γὰρ ἑκάστῳ μόσχῳ δέκατα, δύο δὲ τῷ κριῷ, καὶ ἓν ἐφ᾽ ἑκάστῳ τῶν ἀμνῶν. Εἶτα συνεισφέρεται καὶ χίμαρος ἐξ αἰγῶν, ὑπὲρ ἁμαρτίας· «Καὶ ταυτὶ δὴ πάντα,» φησὶ, «πλὴν τῶν ὁλοκαυτωμάτων τοῦ ἐνδελεχισμοῦ.»
Μετάφραση
«Αυτά θα προσφέρετε κατ' αυτόν τον τρόπο κάθε μέρα επί επτά ημέρες, ως δώρο, ολοκαύτωμα σε οσμή ευωδίας προς τον Κύριο, επιπλέον του παντοτινού ολοκαυτώματος θα κάνετε και τη σπονδή του. Και η έβδομη ημέρα θα είναι για εσάς κλητή αγία, καμία δουλοπρεπή εργασία δεν θα κάνετε κατ' αυτήν.» Το ότι βέβαια τον πρώτο μήνα, και μάλιστα τη δέκατη τέταρτη ημέρα, είναι ανάγκη να τελείται το Πάσχα σύμφωνα με τον νόμο, το έχουμε ήδη προαναφέρει. Το τι άραγε θέλει να δηλώσει η βρώση των αζύμων, και η αργία του Σαββάτου, και επιπλέον το να ονομάζονται κλητές άγιες η πρώτη και η έβδομη ημέρα, ο λόγος το απέδειξε σαφώς προηγουμένως. Γι' αυτό λοιπόν, αφήνοντας την περαιτέρω ενδιατριβή σε αυτά, ας επανέλθουμε στους τρόπους των θυσιών. Δύο λοιπόν είναι οι μόσχοι για ολοκαυτώματα και θυσία, ένας κριός, καθώς και επτά αμνοί στον αριθμό, όλοι άμωμοι και ηλικίας ενός έτους, και μαζί με αυτά ως θυσία σεμίδαλι ζυμωμένη με λάδι. Όμως όχι σε ίσο μέτρο. Διότι τρία δέκατα αναλογούν σε κάθε μόσχο, δύο στον κριό, και ένα σε καθέναν από τους αμνούς. Έπειτα προσφέρεται μαζί και ένας τράγος υπέρ αμαρτίας. «Και όλα αυτά βεβαίως», λέει, «επιπλέον των διαρκών ολοκαυτωμάτων.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες