Ἡ θυσία αὐτῶν σεμίδαλις ἀναπεποιημένη ἐν ἐλαίῳ, τρία δέκατα τῷ μόσχῳ τῷ ἑνὶ, καὶ δύο δέκατα τῷ κριῷ τῷ ἑνὶ, δέκατον δέκατον τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνὶ, τοῖς ἑπτὰ ἀμνοῖς, καὶ χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίας, ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν, πλὴν τοῦ ὁλοκαυτώματος τοῦ διαπαντός. Καὶ τὴν θυσίαν αὐτῶν ποιήσετέ μοι, ἄμωμοι ἔσονται ὑμῖν, καὶ τὰς σπονδὰς αὐτῶν.» Ἐν μηνὶ μὲν γὰρ τῷ πρώτῳ, κατὰ τοὺς Ἑβραίων νόμους, ὁ ἀμνὸς ἐσφάζετο. Τῷ δὲ ἀγχοῦ τάχα που καὶ γείτονι, συναγείρειν ἔθος τὰ ἐξ ἀγρῶν, ὀσπρίων δὴ λέγω τὰ πρώϊμα, καὶ δέσμην ἀμάλλης, ἀμηθέντος ἤδη καὶ σίτου. Καιρὸς οὖν ἄρα τῶν νέων, καθ᾽ ὃν ἐξ ἀγρῶν συναγείρεσθαι χρὴ, τὰ ἐν αὐτοῖς ἐσπαρμένα. Κλητὴ δὲ πάλιν ἡ τοιάδε, φησὶν, ἑορτὴ, καὶ περαινέσθω συννόμως, πόνου καὶ ἱδρῶτος ἐξῃρημένον.
Μετάφραση
«Η θυσία τους θα είναι σεμίδαλι ζυμωμένη με λάδι, τρία δέκατα για το κάθε μοσχάρι, και δύο δέκατα για το κάθε κριάρι, από ένα δέκατο για το κάθε ένα από τα επτά αρνιά, και ένας τράγος ως προσφορά περί αμαρτίας, για να γίνει εξιλέωση για εσάς, εκτός από το διαρκές ολοκαύτωμα. Και θα μου προσφέρετε τη θυσία τους, άμωμα θα είναι τα ζώα για εσάς, μαζί με τις σπονδές τους.» Διότι κατά τον πρώτο μήνα, σύμφωνα με τους νόμους των Εβραίων, σφαζόταν ο αμνός. Ενώ στον κοντινό και γειτονικό περίπου μήνα, υπήρχε η συνήθεια να συγκεντρώνουν τα προϊόντα των αγρών, δηλαδή τα πρώιμα όσπρια, και ένα δεμάτι από στάχυα, αφού είχε πια θεριστεί και το σιτάρι. Αυτός λοιπόν είναι ο καιρός των νέων καρπών, κατά τον οποίο πρέπει να συγκεντρώνονται από τους αγρούς όσα έχουν σπαρθεί σε αυτούς. Άγια σύναξη, λέγει, είναι πάλι αυτή η εορτή, και ας επιτελείται σύμφωνα με τον νόμο, απαλλαγμένη από κόπο και ιδρώτα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες