Ὁλοκαύτωμα ἐνδελεχισμοῦ, ἡ γενομένη θυσία ἐν τῷ ὄρει Σινᾶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ. Καὶ σπονδὴν αὐτῷ τὸ τέταρτον τοῦ ἲν τῷ ἀμνῷ τῶν ἑνὶ, ἐν τῷ ἁγίῳ [al. ἀγγείῳ] σπείσεις σπονδὴν σίκερα Κυρίῳ. Καὶ τὸν ἀμνὸν τὸν δεύτερον ποιήσεις πρὸς ἑσπέραν, κατὰ τὴν θυσίαν αὐτοῦ, καὶ κατὰ τὴν σπονδὴν αὐτοῦ ποιήσεις εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.» Συνίης οὖν ὅπως τῶν θυσιῶν τὴν ἀναφορὰν ταῖς ἑορταῖς ὅτι μάλιστα πρέπειν ὁ θεῖος ἡμῖν ἐν τούτοις διισχυρίζεται νόμος· Χρῆναι γὰρ οἶμαι πάντη τε καὶ πάντως εὐωδιάζειν ἡμᾶς ἐν αὐταῖς τῷ Θεῷ τῆς ἐν Χριστῷ πολιτείας τοὺς τρόπους, οἱονεί πως ἐν τάξει ποιουμένους θυμιαμάτων, καὶ εὔοσμον ὁλοκαύτωμα προσκομίζοντας αὐτοὺς τῷ Θεῷ κατ᾽ ἐκεῖνο, οἶμαί που, τὸ μάλα ὀρθῶς εἰρημένον· «Παραστήσατε οὖν τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν ἁγίαν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ, τὴν λογικὴν λατρείαν ὑμῶν.» Τὴν δέ γε τοῦ ἐνδελεχισμοῦ θυσίαν ἀποπεραίνεσθαι δεῖν εὖ μάλα φησὶν, ἑνὸς μὲν ἀμνοῦ σφαζομένου τὸ πρωῒ, ἑτέρου δὲ αὖ πρὸς ἑσπέραν, συνθυμιωμένης αὐτοῖς σεμιδάλεως, ἐλαίου τε καὶ οἴνου προσεπενηνεγμένων· ἐν παντὶ γὰρ καιρῷ καὶ ἀκαταλήκτως καὶ ἀπαρχῆς μέχρι τέλους ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ, τουτέστιν, ἐν Ἐκκλησίᾳ, διὰ πάσης ἀρετῆς εὐωδιάζομεν ἐν Χριστῷ.
Μετάφραση
«Ολοκαύτωμα παντοτινό, η θυσία που έγινε στο όρος Σινά ως οσμή ευωδίας στον Κύριο. Και σπονδή σε αυτόν το ένα τέταρτο του ιν για κάθε ένα αμνό, στο άγιο [ή στο αγγείο] θα προσφέρεις σπονδή με σίκερα στον Κύριο. Και τον δεύτερο αμνό θα τον προσφέρεις προς το εσπέρας, σύμφωνα με τη θυσία του και σύμφωνα με τη σπονδή του θα τον προσφέρεις ως οσμή ευωδίας στον Κύριο». Κατανοείς λοιπόν πώς ο θείος νόμος μάς βεβαιώνει σε αυτά ότι η αναφορά των θυσιών ταιριάζει κατεξοχήν στις εορτές. Διότι νομίζω ότι πρέπει απολύτως και οπωσδήποτε σε αυτές να προσφέρουμε ως ευωδία στον Θεό τους τρόπους της εν Χριστώ πολιτείας μας, προσφέροντάς τους τρόπον τινά στη θέση θυμιαμάτων, και ως εύοσμο ολοκαύτωμα προσάγοντάς τους στον Θεό σύμφωνα με εκείνο, νομίζω, που έχει λεχθεί πολύ ορθά: «Παραστήστε λοιπόν τα σώματά σας ως θυσία ζωντανή, αγία, ευάρεστη στον Θεό, που είναι η λογική σας λατρεία». Τη δε θυσία του ενδελεχισμού αναφέρει ότι πρέπει να ολοκληρώνεται πολύ καλά, με τη σφαγή ενός αμνού το πρωί, και ενός άλλου προς το εσπέρας, ενώ μαζί με αυτούς θυμιάζεται σεμίδαλι, και προσφέρονται επιπλέον έλαιο και οίνος· διότι σε κάθε καιρό και ακατάπαυστα και από την αρχή μέχρι το τέλος, μέσα στην αγία σκηνή, δηλαδή στην Εκκλησία, ευωδιάζουμε εν Χριστώ διαμέσου κάθε αρετής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες