Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 29:36

Θυσία δε ενδελεχισμού και ολοκαυτώματα ονομάζει τον αμνό που σφαγιάζεται στην αγία σκηνή το πρωί και προς το εσπέρας. Μέσω αυτού, πάλι, θα είναι δυνατόν να μάθουμε ότι είναι πολλή η ευωδία της αγίας σκηνής, και αληθινά ακατάπαυστη η ευωδία των Εκκλησιών, και των αγίων εντός αυτών. Διότι ευωδιάζουν τον Εμμανουήλ, και τελούν το μυστήριο του Χριστού, προσφέροντας την αναίμακτη λατρεία στον Θεό. Διότι αυτό, νομίζω, σημαίνει το να προσφέρονται ως ολοκαύτωμα οι αμνοί το πρωί και προς το εσπέρας. Επειδή περιλαμβάνει την αρχή, το τέλος και το ενδιάμεσο. Επομένως, από την αρχή μέχρι το τέλος υπάρχει η ευωδία στις Εκκλησίες, όπως στον αμνό, τον Χριστό. ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Ορθά ομίλησες. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Ο νόμος δε συνάπτει και πάλι άλλη μία εορτή με την πρώτη, και σχεδόν μας συνενώνει τους ίδιους τους καιρούς λέγοντας στο βιβλίο των Αριθμών: «Και κατά την ημέρα των νέων καρπών, όταν προσφέρετε νέα θυσία στον Κύριο, κατά την εορτή των εβδομάδων, θα είναι για εσάς αγία σύναξη, κανένα δουλικό έργο δεν θα κάνετε. Και θα προσφέρετε ολοκαυτώματα εις οσμήν ευωδίας στον Κύριο, δύο μοσχάρια από το κοπάδι, ένα κριάρι, επτά αμνούς ενός έτους, αμώμους».

Διότι, στα λόγια του νόμου που μόλις παραθέσαμε, έχει μεν ονομαστεί η διαρκής θυσία (του ενδελεχισμού), καθώς και η νουμηνία, και οι ιερές τελετές των Σαββάτων και η νηστεία, και επιπλέον η πολυπόθητη εορτή της Σκηνοπηγίας. Προσέθετε δε παντού και για το καθένα από τα προαναφερθέντα ο νόμος, το «Θα προσφέρετε ολοκαυτώματα στον Κύριο». Και ποιοι θα μπορούσαν να είναι για εμάς οι τρόποι των θυσιών, τόσο εκείνοι που αρμόζουν στη νουμηνία, καθώς και στα Σάββατα και στη νηστεία, αλλά και εκείνοι που θα τελεστούν κατά τη Σκηνοπηγία, ή τι τέλος πάντων είναι η διαρκής θυσία, ο νομοθέτης το έχει αποσιωπήσει στο Λευιτικό, αλλά διευρύνει τον λόγο γι' αυτά και με πάρα πολλή λεπτομέρεια τα έχει συνθέσει στο βιβλίο των Αριθμών. Θέλεις να τα αναφέρουμε αναλύοντας το καθένα ξεχωριστά, όσο είναι δυνατόν; ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Βεβαιότατα. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Είναι γραμμένο λοιπόν ως εξής: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: Δώσε εντολή στους υιούς Ισραήλ, και θα τους πεις, λέγοντας: Τα δώρα μου, τα δοσίματά μου, τα καρπώματά μου εις οσμήν ευωδίας να φροντίζετε να μου τα προσφέρετε στις γιορτές μου. Και θα τους πεις: Αυτά είναι τα καρπώματα τα οποία θα προσφέρετε στον Κύριο, δύο αρνιά ενός έτους χωρίς ψεγάδι την ημέρα, για διαρκές ολοκαύτωμα. Το ένα αρνί θα το προσφέρεις το πρωί, και το δεύτερο αρνί θα το προσφέρεις προς το βράδυ, και θα προσφέρεις το ένα δέκατο του εφα από σιμιγδάλι για θυσία, ζυμωμένο με λάδι στο ένα τέταρτο του ιν».

Διότι δεν γινόμαστε δεκτοί με κανέναν άλλο τρόπο, παρά μόνο δια του Χριστού. ΠΑΛΛ. Άριστα μίλησες. ΚΥΡ. Και αυτά μεν είναι τα ιερά έργα που τελούνται για εμάς κατά τα Σάββατα και τις νουμηνίες· «Κατά δε τον έβδομο μήνα», λέει, «την πρώτη ημέρα του μήνα, θα έχετε αγία κλητή σύναξη. Κανένα δουλικό έργο δεν θα κάνετε. Ημέρα σαλπισμού θα είναι για εσάς. Και θα προσφέρετε ολοκαυτώματα εις οσμήν ευωδίας στον Κύριο, ένα μοσχάρι από τα βόδια, και έναν κριό, επτά αμνούς ενός έτους χωρίς ψεγάδι.» Και τρία δέκατα σεμιδάλεως για το μοσχάρι, δύο δε πάλι για τον κριό, και ένα για καθέναν από τους αμνούς, με τις ανάλογες σπονδές που τα συνοδεύουν, εννοώ ελαίου και οίνου. Διότι αυτά γίνονται στο ήμισυ, στο τρίτο και στο τέταρτο του ιν των Εβραίων. Και ποιο θα μπορούσε να νοηθεί ως το νόημα της εορτής, το υπέδειξε λέγοντας: «Ημέρα σαλπισμού θα είναι για εσάς.» Διότι υποδηλώνει για εμάς την έσχατη σάλπιγγα, εκείνη που θα ηχήσει με τη φωνή του αρχαγγέλου, υπό την οποία θα αναστηθούν όλοι οι νεκροί, και θα εγερθούν όσοι βρίσκονται στα μνημεία, όπως ακριβώς έχουμε ήδη προείπει.

Γι' αυτό τον λόγο σοφά ο νόμος σταματά, λέει, την προσφορά των αρχαίων θυσιών μέχρι το Σάββατο, δηλαδή την κλήση του νόμου και την αντίστοιχη ιεροπραξία, και φέρνει στη θέση της την εν Χριστώ λέγοντας: «Και την όγδοη ημέρα θα είναι για εσάς εορτή (εξόδιον). Δεν θα κάνετε κανένα δουλικό έργο σε αυτήν, και θα προσφέρετε ολοκαύτωμα ως καρποφορία για οσμή ευωδίας στον Κύριο: ένα μοσχάρι, ένα κριάρι, επτά αμνούς ενός έτους χωρίς ψεγάδι. Τις θυσίες τους και τις σπονδές τους για το μοσχάρι και για το κριάρι και για τους αμνούς σύμφωνα με τον αριθμό τους, σύμφωνα με τη διάταξή τους, και έναν τράγο από τις κατσίκες περί αμαρτίας, εκτός από το διαρκές ολοκαύτωμα. Τις θυσίες τους και τις σπονδές τους. Αυτά θα τα προσφέρετε στον Κύριο κατά τις εορτές σας, εκτός από τα ταξίματά σας, και τις εκούσιες προσφορές σας, και τα ολοκαυτώματά σας, και τις θυσίες σας, και τις σπονδές σας, και τις σωτήριες θυσίες σας». Ακούς τον νόμο να λέει ολοκάθαρα: «Είναι εξόδιον;» Διότι έχει παρέλθει η λατρεία που γινόταν μέσω σκιών και η διαπαιδαγώγηση μέσω τύπων, κατά την όγδοη ημέρα, κατά την οποία αναστήθηκε ο Χριστός, και έχει ανατείλει πλέον ο καιρός της εν Πνεύματι περιτομής.