Ἀλλ᾽ ἴσως ἐρεῖ ὁ ἀπειθὴς Ἰουδαῖος, ὡς τῇ κατὰ νόμον θυσίᾳ οὐ δυνάμενα προσάγεσθαι τῶν κατ᾽ αὐτὸν ἀκαθάρτων κτηνῶν τὰ πρωτότοκα, λύτροις ἀντικαταλλάσσεσθαι εἴωθεν· ὁμοίως καὶ τῶν ἀνθρωπίνων πρωτοτόκων εἰς θυσίαν μὴ κατασφαττομένων (καὶ γὰρ ἀπεικὸς τοῦτό γε, καὶ θείας νομοθεσίας ἀλλότριον), ταῦτα τῇ τῶν λύτρων ἀμείψει καθιεροῦσθαι εἰκός. Ἀλλ᾽ ἐπισκεψάσθω, εἴγε μὴ τῷ ἐπιπροσθοῦντι ταῖς τῆς ψυχῆς αὐτῶν ὄψεσι καλύμματι ἐμποδίζεται, ὡς ἤδη ἐν ἑτέρᾳ νομοθεσίᾳ τοὺς Λευΐτας εἰληφέναι εἰς ἀφιέρωσιν ἀντὶ τῶν πρωτοτόκων, τὸ ἱερὸν ἐδίδαξε Γράμμα, οὑτωσὶ φάσκον ἐν τοῖς Ἀριθμοῖς ἐπὶ λέξεως· Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωϋσῆν λέγων· Ἰδοὺ εἴληφα τοὺς Λευΐτας ἐκ μέσου τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ, ἀντὶ παντὸς πρωτοτόκου διανοίγοντος μήτραν παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ· λύτρα αὐτῶν ἔσονται, καὶ ἔσονταί μοι οἱ Λευῗται. Ἐμοὶ γὰρ πᾶν πρωτότοκον ἡγίασα ἐν Ἰσραὴλ, ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐπάταξα πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ. Εἶτα τὸ ἀκριβὲς τῆς ἀμείψεως διαγορεύων ὁ νόμος, Εἶπεν Κύριος, φησὶ, πρὸς Μωσῆν λέγων· Ἐπίσκεψαι πᾶν πρωτότοκον τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἀπὸ μηνιαίου καὶ ἐπάνω, καὶ λαβὲ τὸν ἀριθμὸν ἐξ ὀνόματος αὐτῶν.
Μετάφραση
Αλλά ίσως πει ο απειθής Ιουδαίος ότι, επειδή τα πρωτότοκα των κατά την άποψή του ακάθαρτων ζώων δεν είναι δυνατόν να προσφερθούν στη θυσία σύμφωνα με τον νόμο, συνηθίζεται να ανταλλάσσονται με λύτρα· παρομοίως, εφόσον ούτε τα πρωτότοκα των ανθρώπων σφάζονται για θυσία (διότι βέβαια αυτό είναι άτοπο και ξένο προς τη θεία νομοθεσία), είναι εύλογο αυτά να καθιερώνονται με την ανταλλαγή των λύτρων. Ας αναλογιστεί όμως, εφόσον δεν εμποδίζεται από το κάλυμμα που παρεμβάλλεται στα μάτια της ψυχής τους, ότι ήδη σε άλλη νομοθεσία η ιερή Γραφή δίδαξε ότι έλαβε τους Λευίτες προς αφιέρωση αντί για τα πρωτότοκα, αναφέροντας κατά λέξη στο βιβλίο των Αριθμών τα εξής: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή λέγοντας: Ιδού, εγώ έλαβα τους Λευίτες από το μέσο των υιών Ισραήλ, αντί για κάθε πρωτότοκο που διανοίγει μήτρα από τους υιούς Ισραήλ· θα αποτελούν λύτρα γι' αυτούς και οι Λευίτες θα ανήκουν σε εμένα. Διότι αγίασα σε εμένα κάθε πρωτότοκο στον Ισραήλ, την ημέρα που πάταξα κάθε πρωτότοκο στη γη της Αιγύπτου». Έπειτα, ο νόμος, καθορίζοντας με ακρίβεια τους όρους της ανταλλαγής, αναφέρει: «Είπε ο Κύριος προς τον Μωυσή λέγοντας: Κατάγραψε κάθε άρρεν πρωτότοκο των υιών Ισραήλ από ηλικίας ενός μηνός και πάνω, και λάβε τον αριθμό των ονομάτων τους».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες