Καὶ υἱοὶ Καὰθ κατὰ δήμους αὐτῶν, Ἀμρὰμ καὶ Ἰσσαὰρ, Χεβρὼν καὶ Ὀζιήλ· καὶ υἱοὶ Μεραρὶ κατὰ δήμους αὐτῶν, Μοολὶ καὶ Μουσί. Οὗτοί εἰσι δῆμοι τῶν Λευϊτῶν κατ᾽ οἴκους πατριῶν αὐτῶν.» Ἄθρει δὴ οὖν, ὦ Παλλάδιε, καὶ πρό γε τῶν ἄλλων ἐκεῖνο. Λεπτὴ γὰρ ἡ ἐπιτήρησις. Ἀπεγράφετο μὲν οὖν τὸ δημοτικὸν ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω, οὐκ ἀξιούσης, οἶμαί που, τῆς νομικῆς ἀκριβείας τὸ ἄναλκί τε καὶ ἀδρανὲς ἔτι, τὸ καὶ ἐν βίβλῳ γράφεσθαι Θεοῦ. Τὸ γάρ τοι σφριγῶν καὶ ἐν ἀκμαῖς ἤδη ταῖς πνευματικαῖς, τοῖς τῶν ἁγίων καταλόγοις εἰσκρίνοιτο ἂν εἰκότως. Ποιεῖται τοίνυν ὁ νόμος ὑποτύπωσιν εὐφυᾶ τῆς πνευματικῆς ἡλικίας, τὴν σωματικὴν, καὶ τὸ ἐν ἀκμαῖς, ἀπόλεκτον ἐτίθει γένος, τὸ ἄνηβόν τε καὶ ἀσθενὲς, καὶ μειρακιῶδες ἔτι παρατρέχων, καὶ οὐκ ἐν βίβλῳ τιθεὶς ἱερᾷ. Ἐπὶ δέ γε τῶν Λευϊτῶν, ἀπὸ μηνιαίου γέγονεν ἡ ἀπογραφή· προσίεται γὰρ ὁ πάντων Δεσπότης καὶ λίαν ἀσμένως τὴν ἐν Χριστῷ νηπιότητα τῶν ἐξειλεγμένων, καθάπερ ἀμέλει τὸ ἔμφρον. Τὸ γὰρ ἐν ἀμφοῖν διαπρέπειν, ἐξαίρετον, ἐν συνέσει τε, φημὶ, καὶ ἁπλότητι τῇ κατὰ Χριστόν. Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος· «Ἀδελφοὶ, μὴ παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσὶν, ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζετε, ταῖς δὲ φρεσὶ τέλειοι γίνεσθε.» Καὶ αὐτὸς δέ πού φησιν ὁ Χριστός· «Γίνεσθε φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις, καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί.» Δεκτὴ τοιγαροῦν ἡ τῶν ἁγίων ἁπλότης.
Μετάφραση
«Και οι γιοι του Καάθ κατά τους δήμους τους, ο Αμράμ και ο Ισσαάρ, ο Χεβρών και ο Οζιήλ· και οι γιοι του Μεραρί κατά τους δήμους τους, ο Μοολί και ο Μουσί. Αυτοί είναι οι δήμοι των Λευιτών σύμφωνα με τους οίκους των πατριών τους.» Παρατήρησε λοιπόν, ω Παλλάδιε, προπάντων και το εξής. Διότι η παρατήρηση είναι λεπτή. Ο μεν λοιπόν λαός απογραφόταν από την ηλικία των είκοσι ετών και άνω, επειδή, νομίζω, η νομική ακρίβεια δεν θεωρούσε άξιο να καταγραφεί στο βιβλίο του Θεού το ακόμα αδύναμο και αδρανές. Διότι αυτό που σφύζει από ζωή και βρίσκεται ήδη στην πνευματική ακμή του, εύλογα θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στους καταλόγους των αγίων. Ο νόμος, επομένως, χρησιμοποιεί τη σωματική ηλικία ως μια εύστοχη προτύπωση της πνευματικής, και καθόριζε ως εκλεκτό το γένος που βρισκόταν στην ακμή του, ενώ προσπερνούσε το ανώριμο, το ασθενές και το ακόμα παιδαριώδες, χωρίς να το καταγράφει στο ιερό βιβλίο. Όσον αφορά όμως τους Λευίτες, η απογραφή έγινε από την ηλικία του ενός μηνός· διότι ο Δεσπότης των πάντων αποδέχεται με πολλή χαρά την εν Χριστώ νηπιότητα των εκλεκτών του, όπως ακριβώς και τη σύνεση. Διότι το να διαπρέπει κανείς και στα δύο είναι εξαίρετο, εννοώ στη σύνεση και στην κατά Χριστόν απλότητα. Γι' αυτό άλλωστε και ο θεσπέσιος Παύλος λέει: «Αδελφοί, μη γίνεστε παιδιά στο μυαλό, αλλά ως προς την κακία να είστε νήπια, και στο μυαλό να γίνεστε τέλειοι.» Και ο ίδιος ο Χριστός λέει κάπου: «Γίνεστε φρόνιμοι σαν τα φίδια, και ακέραιοι σαν τα περιστέρια.» Επομένως, η απλότητα των αγίων είναι ευπρόσδεκτη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες