Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 3:39

Από τους Νεφθαλείμ, ο Αχειρέ, υιός του Αινάν· και ο αριθμός τους ήταν πενήντα τρεις χιλιάδες τετρακόσιοι. Αυτός είναι ο αριθμός του πολεμικού λαού, εξακόσιες τρεις χιλιάδες πεντακόσιοι πενήντα. Τη φυλή του Λευί, όμως, την απαρίθμησαν ξεχωριστά, σύμφωνα με την προσταγή του Κυρίου, μόνο ο Μωυσής και ο Ααρών, από ηλικίας ενός μηνός και άνω· και ο αριθμός τους ήταν είκοσι δύο χιλιάδες.

Αφού έγινε λοιπόν έτσι η απογραφή κατά δήμους και κατά πατρικούς οίκους, αμέσως παραθέτει ολόκληρο τον υπολογισμό, λέγοντας: «Όλη η απογραφή των υιών του Λευί, τους οποίους απογράψανε ο Μωυσής και ο Ααρών κατόπιν προσταγής του Κυρίου κατά τους δήμους τους, κάθε αρσενικό από ενός μηνός και πάνω, ήταν είκοσι δύο χιλιάδες». Και αμέσως προσθέτει, λέγοντας: «Και είπε ο Κύριος προς τον Μωυσή, λέγοντας: Απόγραψε κάθε πρωτότοκο αρσενικό από τους γιους του Ισραήλ, από ενός μηνός και πάνω, και πάρε τον αριθμό τους ονομαστικά. Και θα λάβεις τους Λευίτες για μένα, εγώ είμαι ο Κύριος, αντί για όλα τα πρωτότοκα των υιών του Ισραήλ, και τα κτήνη των Λευιτών αντί για όλα τα πρωτότοκα ανάμεσα στα κτήνη των υιών του Ισραήλ. Και έκανε την απογραφή ο Μωυσής, με τον τρόπο που του έδωσε εντολή ο Κύριος. Και όλα τα πρωτότοκα αρσενικά, σύμφωνα με τον ονομαστικό αριθμό από ενός μηνός και πάνω, κατά την απογραφή τους, έγιναν είκοσι δύο χιλιάδες διακόσια εβδομήντα τρία».

Και η μεν απαρίθμηση των βρεφών των Λευιτών ήταν είκοσι δύο χιλιάδες· η δε των πρωτοτόκων είκοσι δύο χιλιάδες και διακόσιοι εβδομήντα τρεις. Έπειτα, ο Θεός θεσπίζει ότι αντί για τους πρωτοτόκους έπρεπε να αφιερώνονται οι Λευίτες. Επειδή όμως βρέθηκε ο λαός να υπερτερεί, δηλαδή να πλεονάζει αριθμητικά κατά διακόσια εβδομήντα τρία άτομα, ο νομοθέτης έκρινε δίκαιο να προσκομιστούν λύτρα υπέρ αυτών στη φυλή του Λευί, ώστε να τελούν και υπέρ αυτών τις ιερουργίες και να προσφέρουν τις λατρείες, λαμβάνοντας αυτό από εκείνους ως ένα είδος μισθού για την απερίσπαστη αφοσίωσή τους. Ή μήπως δεν θεωρείς ότι σε αυτά βρίσκεται το βαθύτερο νόημα των προκειμένων; ΠΑΛΛ. Το θεωρώ. ΚΥΡ. Επομένως, θα πω το εξής: και πάλι ο λόγος μου δεν θα προχωρήσει άσκοπα, αλλά σύμφωνα με το εύλογο και το πιθανό. Διότι, όταν γινόταν ανάμνηση και τυπική αναζήτηση της ανδρείας και συνάμα της φρόνησης που νοείται εν Χριστώ, απογραφόταν το άρρεν, το οποίο δεν είχε αφανή τη σωματική ηλικία. Επειδή όμως, εκτός από αυτά, έπρεπε να καταδειχθεί πολύ καλά και η απογραφή που γίνεται με την πίστη και την αγάπη προς τον Χριστό, συμπεριλαμβανομένης και της διαφοράς την οποία μπορεί κανείς να διακρίνει σε όσους πιστεύουν.

Σύνοψη των Αριθμών. Ο Μωυσής διατάσσεται να καταμετρήσει τον λαό από την ηλικία των είκοσι ετών και άνω, και ήταν εξακόσιες τρεις χιλιάδες εξακόσιοι πενήντα, χωρίς τους Λευίτες. Καταγράφεται η γενεαλογία των Λευιτών και καταμετρώνται, και ήταν είκοσι δύο χιλιάδες από ηλικίας ενός μηνός και άνω. Επειδή όμως οι πρωτότοκοι του Ισραήλ ήταν είκοσι δύο χιλιάδες διακόσιοι εβδομήντα τρεις, για τους επιπλέον ο Μωυσής έλαβε λύτρα, τα οποία δίνει στον Ααρών. Τα λύτρα αυτά ανέρχονταν σε χίλιους τριακόσιους εξήντα πέντε σίκλους, υπολογισμένα κατά κεφαλήν. Ορίζει ποιος πρέπει να ιερουργεί και ποιοι οφείλουν να είναι οι Λευίτες· διότι δεν είχαν όλοι αξιωθεί της ίδιας τιμής. Σε άλλους μεν ανατέθηκαν τα πολυτιμότερα σκεύη της σκηνής, ενώ σε άλλους τα λιγότερο σημαντικά. Οι Λευίτες από ηλικίας είκοσι ετών και άνω, οι οποίοι και υπηρετούσαν, έως την ηλικία των πενήντα ετών, ανήλθαν σε οκτώ χιλιάδες πεντακόσιους ογδόντα τρεις. Στη συνέχεια διατάσσει να απομακρυνθεί κάθε ακάθαρτος από το στρατόπεδο, ομιλεί περί της θυσίας υπέρ της πλημμελείας και θεσπίζει τον νόμο περί ζηλοτυπίας, ώστε να μη συκοφαντείται η γυναίκα για μοιχεία, αλλά και εάν έχει διαπράξει μοιχεία, να μην μπορεί να διαφύγει. Δίνει διατάξεις περί της ευχής του αγιασμού, και για το πώς πρέπει ο ιερέας να ευλογεί τους υιούς του Ισραήλ. Όταν δε στήθηκε η σκηνή, οι άρχοντες προσκόμισαν δώρα πολλά και μεγάλα.