Σύνοψις τῶν Ἀριθμῶν. Κελεύεται Μωϋσῆς ἀριθμῆσαι τὸν λαὸν ἀπὸ εἰκοσαέτους καὶ ἐπάνω, καὶ ἦσαν ἑξακόσιαι χιλιάδες καὶ τρισχίλιοι, καὶ ἑξακόσιοι καὶ πεντήκοντα χωρὶς τῶν Λευϊτῶν. Γενεαλογοῦνται οἱ Λευῖται, καὶ ἀριθμοῦνται, καὶ ἦσαν εἴκοσι δύο χιλιάδες ἀπὸ μηνιαίου καὶ ἐπάνω. Ἐπειδὴ δὲ οἱ πρωτότοκοι Ἰσραὴλ εἰκοσιδύο χιλιάδες ἦσαν καὶ τρεῖς καὶ διακόσιοι καὶ ἑβδομήκοντα, ἀντὶ τῶν περισσῶν ἔλαβε λύτρα Μωϋσῆς, καὶ δίδωσιν Ἀαρών. Τὰ δὲ λύτρα ἦν χίλιοι τριακόσιοι ἑξήκοντα πέντε σίκλοι κατὰ κεφαλήν. Διατάσσει τίνα λειτουργεῖν δεῖ, τίνες Λευῖται ὀφείλουσιν εἶναι· οὐ γὰρ πάντες τῆς αὐτῆς ἠξίωντο τιμῆς. Ἄλλοι μὲν τὰ τιμιώτερα τῶν σκευῶν τῆς σκηνῆς, οἱ δὲ τὰ ἐλάττω ἐνεχειρίζοντο. Ἐγενήθησαν δὲ οἱ Λευῖται οἱ ἀπ᾽ εἰκοσαέτους καὶ ἐπάνω, οἳ καὶ ἐλειτούργουν, ἕως πεντηκονταέτους, ὀκτακισχίλιοι πεντακόσιοι ὀγδοήκοντα τρεῖς. Τότε κελεύει πάντα ἀκάθαρτον ἐξαποστεῖλαι τῆς παρεμβολῆς, καὶ περὶ θυσίας τῆς ὑπὲρ πλημμελείας διαλέγεται, καὶ τὸν τῆς ζηλοτυπίας διατάττει νόμον, ὥστε μὴ συκοφαντεῖσθαι γυναῖκα ἐπὶ μοιχείᾳ, μήτε μοιχευθεῖσαν δύνασθαι λαβεῖν. Περὶ τῆς εὐχῆς τοῦ ἁγιασμοῦ διατάττεται, καὶ πῶς δεῖ τὸν ἱερέα εὐλογεῖν τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ. Ὡς δὲ ἔστη ἡ σκηνὴ, περιῆγον οἱ ἄρχοντες δῶρα πολλά τε καὶ μεγάλα.
Μετάφραση
Σύνοψη των Αριθμών. Ο Μωυσής διατάσσεται να καταμετρήσει τον λαό από την ηλικία των είκοσι ετών και άνω, και ήταν εξακόσιες τρεις χιλιάδες εξακόσιοι πενήντα, χωρίς τους Λευίτες. Καταγράφεται η γενεαλογία των Λευιτών και καταμετρώνται, και ήταν είκοσι δύο χιλιάδες από ηλικίας ενός μηνός και άνω. Επειδή όμως οι πρωτότοκοι του Ισραήλ ήταν είκοσι δύο χιλιάδες διακόσιοι εβδομήντα τρεις, για τους επιπλέον ο Μωυσής έλαβε λύτρα, τα οποία δίνει στον Ααρών. Τα λύτρα αυτά ανέρχονταν σε χίλιους τριακόσιους εξήντα πέντε σίκλους, υπολογισμένα κατά κεφαλήν. Ορίζει ποιος πρέπει να ιερουργεί και ποιοι οφείλουν να είναι οι Λευίτες· διότι δεν είχαν όλοι αξιωθεί της ίδιας τιμής. Σε άλλους μεν ανατέθηκαν τα πολυτιμότερα σκεύη της σκηνής, ενώ σε άλλους τα λιγότερο σημαντικά. Οι Λευίτες από ηλικίας είκοσι ετών και άνω, οι οποίοι και υπηρετούσαν, έως την ηλικία των πενήντα ετών, ανήλθαν σε οκτώ χιλιάδες πεντακόσιους ογδόντα τρεις. Στη συνέχεια διατάσσει να απομακρυνθεί κάθε ακάθαρτος από το στρατόπεδο, ομιλεί περί της θυσίας υπέρ της πλημμελείας και θεσπίζει τον νόμο περί ζηλοτυπίας, ώστε να μη συκοφαντείται η γυναίκα για μοιχεία, αλλά και εάν έχει διαπράξει μοιχεία, να μην μπορεί να διαφύγει. Δίνει διατάξεις περί της ευχής του αγιασμού, και για το πώς πρέπει ο ιερέας να ευλογεί τους υιούς του Ισραήλ. Όταν δε στήθηκε η σκηνή, οι άρχοντες προσκόμισαν δώρα πολλά και μεγάλα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες