Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 5:15

Έχει γραφτεί επίσης και για το ύδωρ του ελεγμού, το οποίο επιφέρει κατάρα· και ο νόμος περί εκείνων που δίνουν ευχή να απέχουν από οίνο και να μην κουρεύουν την κεφαλή τους· και ότι, όταν παλαιότερα ο λαός γόγγυσε για κρέας, ο Θεός τού έδωσε ορτυγομήτρα, και όταν ο λαός δίψασε και γόγγυσε πάλι, τού έδωσε ύδωρ από την πέτρα, το οποίο ο Μωυσής ονόμασε ύδωρ αντιλογίας. Απέστειλε επίσης κατασκόπους, έναν από κάθε φυλή, μεταξύ των οποίων τον Ιησού του Ναυή και τον Χάλεβ του Ιεφονή. Εδώ επίσης η σύναξη του Κορέ επαναστάτησε κατά του Μωυσή και καταπόθηκαν ζωντανοί στη γη μαζί με τον Δαθάν και τον Αβειρών· τότε που και η Μαρία, η αδελφή του Ααρών, προσβλήθηκε από λέπρα, και η ράβδος του Ααρών εβλάστησε κάρυα. Και μετά από αυτά αποθνήσκει ο Ααρών στο όρος Ωρ, και τον διαδέχεται ο υιός του Ελεάζαρ. Εδώ ιστορείται επίσης ο Βαλαάμ και η όνος του που μίλησε με ανθρώπινη φωνή· και ότι ο μεν Βαλάκ, βασιλιάς του Μωάβ, ντροπιάστηκε· ενώ, όταν ο λαός βεβηλώθηκε καθ' υπόδειξη του Βαλαάμ, ο Φινεές διαπέρασε θανάσιμα τη Μαδιανίτισσα και τον Ισραηλίτη Ζαμβρή από τη φυλή Συμεών εξαιτίας της πορνείας τους, και έτσι έπαυσε η οργή. Επειδή δε ο λαός καταφέρθηκε προς τον Θεό εναντίον του Μωυσή, δαγκώνονταν από όφεις, και αργότερα, κατόπιν ικεσίας τους, ο Θεός προσέταξε να κατασκευαστεί ένας χάλκινος όφις και να αναρτηθεί, ώστε όποιος είχε δαγκωθεί, βλέποντάς τον, να ζήσει.

Έχει διαταχθεί, η γυναίκα που είναι ύποπτη για μοιχεία, όταν υφίσταται κατηγορία στερημένη αποδείξεων, να οδηγείται στον ιερέα και να στέκεται ενώπιον των οφθαλμών του Θεού. Και αυτό, νομίζω, συμβολίζει το ότι όλοι πρόκειται να παρουσιαστούμε ενώπιον του Χριστού. Έπειτα, η προσφορά για λογαριασμό της είναι κρίθινο αλεύρι, που δεν είναι πασπαλισμένο με λιβάνι ούτε περιχυμένο με λάδι, διότι είναι θυσία ζηλοτυπίας, η οποία υπενθυμίζει αμαρτία. Είναι ολοφάνερο λοιπόν ότι από τη ζωή του καθενός ανεβαίνει, τρόπον τινά, μια οσμή προς τον Θεό, η οποία για μεν εκείνους που έχουν παραδοθεί στη ραθυμία επιφέρει κατηγορία για όλα τους τα ατοπήματα, ενώ για εκείνους που έχουν αγωνιστεί άριστα να ζουν ορθά, επιμαρτυρεί τη γνησιότητά τους. Για αυτόν τον λόγο λέμε, και πολύ δικαιολογημένα, ότι τα δώρα εκείνων που δεν βρίσκονται υπό υπόνοια περιέχουν σιταρένιο αλεύρι, με την προσθήκη λιβανιού, αλλά και λαδιού που χύνεται επάνω. Διότι είναι βέβαιο ότι την ανθρώπινη ζωή, της οποίας τύπος είναι το σιταρένιο αλεύρι, θα την ακολουθήσει η αναγνώρισή της μέσα σε ευωδία και ιλαρότητα από τον φιλάρετο Θεό.

Ένα πολύ σαφές σημάδι μιας νόθας και κτηνώδους ζωής θα μπορούσε να είναι το κρίθινο αλεύρι· διότι είναι μάλλον πιο ταιριαστό στα ζώα, και δεν προσιδιάζει πολύ στον άνθρωπο, η ακράτεια στην επιθυμία και η θέληση να πορεύεται κανείς αχαλίνωτα σε άτοπες ηδονές. Γι' αυτόν τον λόγο, κρίθινο αλεύρι προσέφερε στον Θεό η γυναίκα που κατηγορούνταν για νόθα ζωή, χωρίς λιβάνι και λάδι, δηλαδή χωρίς ευωδία και ιλαρότητα· διότι είναι θυσία που υπενθυμίζει αμαρτία. Και όπου υπάρχει υπενθύμιση αμαρτίας, πώς ή από πού θα μπορούσε να προκύψει η ιλαρότητα; Διότι αυτός που κρίνεται δεν έχει ελπίδα στεφάνων, αλλά φόβο καταδίκης και πυρός. Και επιπλέον, η γυναίκα οδηγείται στον κριτή ασκεπής, δηλαδή όχι με τον συνηθισμένο και πρέποντα στολισμό της. Και ποιος θα μπορούσε να είναι ο λόγος γι' αυτό; Διότι οι κατηγορίες αφορούν απρέπεια και το κατηγορητήριο βδελυρότητα. Να θυμάσαι δε ότι ο Παύλος, ως νομομαθής, δεν επιτρέπει σε ασκεπή γυναίκα να προσεύχεται στον Θεό, χρησιμοποιώντας τον νόμο της φύσης ως απόδειξη ότι πρέπει να είναι καλυμμένη: «Διότι η κόμη», λέει, «της έχει δοθεί αντί για κάλυμμα». Επομένως, η γυναίκα δεν βρισκόταν πλέον σε ευπρέπεια, αφού είχε διαβληθεί για απρέπεια. Ήταν δε ασκεπής και για έναν άλλο λόγο: διότι τα πάντα είναι γυμνά στα μάτια εκείνου που κρίνει, και κανείς απολύτως δεν θα μπορούσε να διαφύγει από εκείνον που εξετάζει καρδιές και νεφρούς, και ο οποίος μέσω της φωνής του προφήτη λέει τα εξής: «Εγώ είμαι Θεός που βρίσκεται κοντά, λέει ο Κύριος, και όχι Θεός από μακριά. Μήπως μπορεί κάτι να κρυφτεί από εμένα;»

Σύνοψη των Αριθμών. Ο Μωυσής διατάσσεται να καταμετρήσει τον λαό από την ηλικία των είκοσι ετών και άνω, και ήταν εξακόσιες τρεις χιλιάδες εξακόσιοι πενήντα, χωρίς τους Λευίτες. Καταγράφεται η γενεαλογία των Λευιτών και καταμετρώνται, και ήταν είκοσι δύο χιλιάδες από ηλικίας ενός μηνός και άνω. Επειδή όμως οι πρωτότοκοι του Ισραήλ ήταν είκοσι δύο χιλιάδες διακόσιοι εβδομήντα τρεις, για τους επιπλέον ο Μωυσής έλαβε λύτρα, τα οποία δίνει στον Ααρών. Τα λύτρα αυτά ανέρχονταν σε χίλιους τριακόσιους εξήντα πέντε σίκλους, υπολογισμένα κατά κεφαλήν. Ορίζει ποιος πρέπει να ιερουργεί και ποιοι οφείλουν να είναι οι Λευίτες· διότι δεν είχαν όλοι αξιωθεί της ίδιας τιμής. Σε άλλους μεν ανατέθηκαν τα πολυτιμότερα σκεύη της σκηνής, ενώ σε άλλους τα λιγότερο σημαντικά. Οι Λευίτες από ηλικίας είκοσι ετών και άνω, οι οποίοι και υπηρετούσαν, έως την ηλικία των πενήντα ετών, ανήλθαν σε οκτώ χιλιάδες πεντακόσιους ογδόντα τρεις. Στη συνέχεια διατάσσει να απομακρυνθεί κάθε ακάθαρτος από το στρατόπεδο, ομιλεί περί της θυσίας υπέρ της πλημμελείας και θεσπίζει τον νόμο περί ζηλοτυπίας, ώστε να μη συκοφαντείται η γυναίκα για μοιχεία, αλλά και εάν έχει διαπράξει μοιχεία, να μην μπορεί να διαφύγει. Δίνει διατάξεις περί της ευχής του αγιασμού, και για το πώς πρέπει ο ιερέας να ευλογεί τους υιούς του Ισραήλ. Όταν δε στήθηκε η σκηνή, οι άρχοντες προσκόμισαν δώρα πολλά και μεγάλα.

Γιατί προσφερόταν κρίθινο αλεύρι για τη γυναίκα που θεωρούνταν ύποπτη για μοιχεία; Ο ίδιος ο Δεσπότης το εξήγησε· «διότι είναι», είπε, «θυσία ζηλοτυπίας, θυσία μνημόσυνου, θυσία που υπενθυμίζει αμαρτία». Γι' αυτόν τον λόγο πρόσταξε η θυσία αυτή να μην περιέχει ούτε λάδι ούτε λιβάνι· επειδή στερούνταν και την ευωδία και το φως της δικαιοσύνης. Αυτό όμως νομοθέτησε να γίνεται, επειδή γνώριζε τη φονική διάθεσή τους· προκειμένου δηλαδή να μην σκοτώνουν τις συζύγους τους από υποψία, διέταξε να φέρνουν την ύποπτη ενώπιόν του, επειδή αυτός γνωρίζει σαφώς τα πάντα, ακόμη και τα κρυφά. «Διότι», λέει, «θα την προσάγει ο ιερέας, και θα στήσει τη γυναίκα ενώπιον του Κυρίου, και θα πάρει ο ιερέας καθαρό τρεχούμενο νερό ενώπιον του Κυρίου» και τα εξής. Και διέταξε να γίνουν όλα αυτά, ώστε να εκφοβίσει την ύποπτη γυναίκα, προκειμένου, αν έχει αμαρτήσει, να το ομολογήσει και μέσω της μετάνοιας να λάβει την άφεση· για αυτόν τον λόγο προστάζει να προσαχθεί στον Θεό ακάλυπτη, διδάσκοντας ότι όλα είναι γυμνά και εκτεθειμένα ενώπιόν του.