Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 5:16

Έχει γραφτεί επίσης και για το ύδωρ του ελεγμού, το οποίο επιφέρει κατάρα· και ο νόμος περί εκείνων που δίνουν ευχή να απέχουν από οίνο και να μην κουρεύουν την κεφαλή τους· και ότι, όταν παλαιότερα ο λαός γόγγυσε για κρέας, ο Θεός τού έδωσε ορτυγομήτρα, και όταν ο λαός δίψασε και γόγγυσε πάλι, τού έδωσε ύδωρ από την πέτρα, το οποίο ο Μωυσής ονόμασε ύδωρ αντιλογίας. Απέστειλε επίσης κατασκόπους, έναν από κάθε φυλή, μεταξύ των οποίων τον Ιησού του Ναυή και τον Χάλεβ του Ιεφονή. Εδώ επίσης η σύναξη του Κορέ επαναστάτησε κατά του Μωυσή και καταπόθηκαν ζωντανοί στη γη μαζί με τον Δαθάν και τον Αβειρών· τότε που και η Μαρία, η αδελφή του Ααρών, προσβλήθηκε από λέπρα, και η ράβδος του Ααρών εβλάστησε κάρυα. Και μετά από αυτά αποθνήσκει ο Ααρών στο όρος Ωρ, και τον διαδέχεται ο υιός του Ελεάζαρ. Εδώ ιστορείται επίσης ο Βαλαάμ και η όνος του που μίλησε με ανθρώπινη φωνή· και ότι ο μεν Βαλάκ, βασιλιάς του Μωάβ, ντροπιάστηκε· ενώ, όταν ο λαός βεβηλώθηκε καθ' υπόδειξη του Βαλαάμ, ο Φινεές διαπέρασε θανάσιμα τη Μαδιανίτισσα και τον Ισραηλίτη Ζαμβρή από τη φυλή Συμεών εξαιτίας της πορνείας τους, και έτσι έπαυσε η οργή. Επειδή δε ο λαός καταφέρθηκε προς τον Θεό εναντίον του Μωυσή, δαγκώνονταν από όφεις, και αργότερα, κατόπιν ικεσίας τους, ο Θεός προσέταξε να κατασκευαστεί ένας χάλκινος όφις και να αναρτηθεί, ώστε όποιος είχε δαγκωθεί, βλέποντάς τον, να ζήσει.

Και θα την φέρει ο ιερέας, και θα την στήσει ενώπιον του Κυρίου, και θα πάρει ο ιερέας καθαρό, τρεχούμενο νερό σε πήλινο αγγείο, και από το χώμα που βρίσκεται στο έδαφος της σκηνής του μαρτυρίου· και αφού το πάρει ο ιερέας θα το ρίξει μέσα στο νερό, και θα στήσει ο ιερέας τη γυναίκα ενώπιον του Κυρίου, και θα αποκαλύψει το κεφάλι της γυναίκας, και θα θέσει στα χέρια της τη θυσία της αναμνήσεως, τη θυσία της ζηλοτυπίας· στο δε χέρι του ιερέα θα βρίσκεται το νερό του ελέγχου που φέρει την κατάρα. Και θα την ορκίσει ο ιερέας, και θα πει στη γυναίκα: Αν δεν έχει κοιμηθεί κανείς μαζί σου, αν δεν έχεις παραστρατήσει για να μιανθείς όντας υπό την εξουσία του άνδρα σου, να είσαι αθώα από το νερό αυτό του ελέγχου που φέρει την κατάρα. Αν όμως εσύ παραστράτησες όντας έγγαμη, αν έχεις μιανθεί, και κάποιος άλλος εκτός από τον άνδρα σου πλάγιασε μαζί σου· και θα ορκίσει ο ιερέας τη γυναίκα με τους όρκους αυτής της κατάρας, και θα πει ο ιερέας στη γυναίκα: Είθε ο Κύριος να σε παραδώσει σε κατάρα και σε όρκο ανάμεσα στον λαό σου, κάνοντας ο Κύριος τον μηρό σου να μαραθεί, και την κοιλιά σου να πρηστεί. Και θα εισέλθει το νερό αυτό της κατάρας στην κοιλιά σου, για να πρήξει την κοιλιά σου, και να μαράνει τον μηρό σου. Και θα πει η γυναίκα: Γένοιτο, γένοιτο.

Σύνοψη των Αριθμών. Ο Μωυσής διατάσσεται να καταμετρήσει τον λαό από την ηλικία των είκοσι ετών και άνω, και ήταν εξακόσιες τρεις χιλιάδες εξακόσιοι πενήντα, χωρίς τους Λευίτες. Καταγράφεται η γενεαλογία των Λευιτών και καταμετρώνται, και ήταν είκοσι δύο χιλιάδες από ηλικίας ενός μηνός και άνω. Επειδή όμως οι πρωτότοκοι του Ισραήλ ήταν είκοσι δύο χιλιάδες διακόσιοι εβδομήντα τρεις, για τους επιπλέον ο Μωυσής έλαβε λύτρα, τα οποία δίνει στον Ααρών. Τα λύτρα αυτά ανέρχονταν σε χίλιους τριακόσιους εξήντα πέντε σίκλους, υπολογισμένα κατά κεφαλήν. Ορίζει ποιος πρέπει να ιερουργεί και ποιοι οφείλουν να είναι οι Λευίτες· διότι δεν είχαν όλοι αξιωθεί της ίδιας τιμής. Σε άλλους μεν ανατέθηκαν τα πολυτιμότερα σκεύη της σκηνής, ενώ σε άλλους τα λιγότερο σημαντικά. Οι Λευίτες από ηλικίας είκοσι ετών και άνω, οι οποίοι και υπηρετούσαν, έως την ηλικία των πενήντα ετών, ανήλθαν σε οκτώ χιλιάδες πεντακόσιους ογδόντα τρεις. Στη συνέχεια διατάσσει να απομακρυνθεί κάθε ακάθαρτος από το στρατόπεδο, ομιλεί περί της θυσίας υπέρ της πλημμελείας και θεσπίζει τον νόμο περί ζηλοτυπίας, ώστε να μη συκοφαντείται η γυναίκα για μοιχεία, αλλά και εάν έχει διαπράξει μοιχεία, να μην μπορεί να διαφύγει. Δίνει διατάξεις περί της ευχής του αγιασμού, και για το πώς πρέπει ο ιερέας να ευλογεί τους υιούς του Ισραήλ. Όταν δε στήθηκε η σκηνή, οι άρχοντες προσκόμισαν δώρα πολλά και μεγάλα.

Γιατί προσφερόταν κρίθινο αλεύρι για τη γυναίκα που θεωρούνταν ύποπτη για μοιχεία; Ο ίδιος ο Δεσπότης το εξήγησε· «διότι είναι», είπε, «θυσία ζηλοτυπίας, θυσία μνημόσυνου, θυσία που υπενθυμίζει αμαρτία». Γι' αυτόν τον λόγο πρόσταξε η θυσία αυτή να μην περιέχει ούτε λάδι ούτε λιβάνι· επειδή στερούνταν και την ευωδία και το φως της δικαιοσύνης. Αυτό όμως νομοθέτησε να γίνεται, επειδή γνώριζε τη φονική διάθεσή τους· προκειμένου δηλαδή να μην σκοτώνουν τις συζύγους τους από υποψία, διέταξε να φέρνουν την ύποπτη ενώπιόν του, επειδή αυτός γνωρίζει σαφώς τα πάντα, ακόμη και τα κρυφά. «Διότι», λέει, «θα την προσάγει ο ιερέας, και θα στήσει τη γυναίκα ενώπιον του Κυρίου, και θα πάρει ο ιερέας καθαρό τρεχούμενο νερό ενώπιον του Κυρίου» και τα εξής. Και διέταξε να γίνουν όλα αυτά, ώστε να εκφοβίσει την ύποπτη γυναίκα, προκειμένου, αν έχει αμαρτήσει, να το ομολογήσει και μέσω της μετάνοιας να λάβει την άφεση· για αυτόν τον λόγο προστάζει να προσαχθεί στον Θεό ακάλυπτη, διδάσκοντας ότι όλα είναι γυμνά και εκτεθειμένα ενώπιόν του.