Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 5:28

Έχει γραφτεί επίσης και για το ύδωρ του ελεγμού, το οποίο επιφέρει κατάρα· και ο νόμος περί εκείνων που δίνουν ευχή να απέχουν από οίνο και να μην κουρεύουν την κεφαλή τους· και ότι, όταν παλαιότερα ο λαός γόγγυσε για κρέας, ο Θεός τού έδωσε ορτυγομήτρα, και όταν ο λαός δίψασε και γόγγυσε πάλι, τού έδωσε ύδωρ από την πέτρα, το οποίο ο Μωυσής ονόμασε ύδωρ αντιλογίας. Απέστειλε επίσης κατασκόπους, έναν από κάθε φυλή, μεταξύ των οποίων τον Ιησού του Ναυή και τον Χάλεβ του Ιεφονή. Εδώ επίσης η σύναξη του Κορέ επαναστάτησε κατά του Μωυσή και καταπόθηκαν ζωντανοί στη γη μαζί με τον Δαθάν και τον Αβειρών· τότε που και η Μαρία, η αδελφή του Ααρών, προσβλήθηκε από λέπρα, και η ράβδος του Ααρών εβλάστησε κάρυα. Και μετά από αυτά αποθνήσκει ο Ααρών στο όρος Ωρ, και τον διαδέχεται ο υιός του Ελεάζαρ. Εδώ ιστορείται επίσης ο Βαλαάμ και η όνος του που μίλησε με ανθρώπινη φωνή· και ότι ο μεν Βαλάκ, βασιλιάς του Μωάβ, ντροπιάστηκε· ενώ, όταν ο λαός βεβηλώθηκε καθ' υπόδειξη του Βαλαάμ, ο Φινεές διαπέρασε θανάσιμα τη Μαδιανίτισσα και τον Ισραηλίτη Ζαμβρή από τη φυλή Συμεών εξαιτίας της πορνείας τους, και έτσι έπαυσε η οργή. Επειδή δε ο λαός καταφέρθηκε προς τον Θεό εναντίον του Μωυσή, δαγκώνονταν από όφεις, και αργότερα, κατόπιν ικεσίας τους, ο Θεός προσέταξε να κατασκευαστεί ένας χάλκινος όφις και να αναρτηθεί, ώστε όποιος είχε δαγκωθεί, βλέποντάς τον, να ζήσει.

«Και ο ιερέας θα γράψει αυτές τις κατάρες σε βιβλίο, και θα τις ξεπλύνει μέσα στο νερό του ελέγχου που φέρνει κατάρα, και θα δώσει στη γυναίκα να πιει το νερό του ελέγχου που φέρνει κατάρα. Και θα εισέλθει μέσα της το νερό του ελέγχου που φέρνει κατάρα· και θα λάβει ο ιερέας από τα χέρια της γυναίκας τη θυσία της ζηλοτυπίας, και θα θέσει τη θυσία ενώπιον του Κυρίου, και θα την προσφέρει στο θυσιαστήριο. Και θα πάρει ο ιερέας μια χούφτα από τη θυσία ως μνημόσυνό της, και θα την αναφέρει πάνω στο θυσιαστήριο, και μετά από αυτά, θα δώσει στη γυναίκα να πιει το νερό. Και θα συμβεί, εάν είναι μολυσμένη και έχει απατήσει κρυφά τον άνδρα της, θα εισέλθει μέσα της το νερό του ελέγχου που φέρνει κατάρα, και θα πρηστεί η κοιλιά της, και θα διαλυθεί ο μηρός της, και η γυναίκα θα γίνει κατάρα ανάμεσα στον λαό της. Εάν όμως η γυναίκα δεν έχει μολυνθεί και είναι καθαρή, τότε θα είναι αθώα και θα μπορέσει να τεκνοποιήσει». Αυτά μεν λέει ο νόμος. Θα έλεγα όμως ότι, σχετικά με τα όσα έχουν γραφτεί, ο θείος Παύλος μας τα συνοψίζει πολύ εύστοχα μέσα σε λίγες έννοιες, γράφοντας: «Διότι όλοι εμείς πρέπει να φανερωθούμε μπροστά στο βήμα του Χριστού, για να λάβει ο καθένας την ανταπόδοση για όσα έπραξε διά του σώματος, είτε αγαθά είτε φαύλα». ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Νομίζω ότι ορθώς ελέχθησαν αυτά· όμως, διασαφήνισε με λεπτομέρεια καθετί από αυτά που έχουν θεσπιστεί. ΚΥΡΙΛΛΟΣ:

Και, «Εάν μεν είναι ένοχη για το έγκλημα, θα πρηστεί», λέει, «η κοιλιά της, και θα πέσει ο μηρός της· εάν όμως είναι απαλλαγμένη από την κατηγορία, και δεν είναι αληθινό αυτό που έχει υποτεθεί εις βάρος της, θα τεκνοποιήσει σπέρμα». ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Ποιο είναι λοιπόν το νόημα; Ή πώς θα μπορούσε να υποδηλωθεί σε εμάς ο Χριστός μέσω όσων μόλις αναφέρθηκαν; ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Διότι μέσω του ζωντανού και καθαρού ύδατος, θα κατανοήσεις τον ζωοποιό Λόγο του Θεού, τον αληθινά καθαρό και παντελώς αμέτοχο αμαρτίας, ο οποίος σαρκώθηκε, σαν μέσα σε πήλινο σκεύος.

Διότι το ότι η σάρκα είναι χώμα και προέρχεται από τη γη, πώς και από πού θα μπορούσε να αμφισβητηθεί; Και μέσω του χώματος από τη σκηνή, θα εννοήσεις Εκείνον που βρέθηκε στον θάνατο για εμάς· διότι ειπώθηκε στην ανθρώπινη φύση: «Χώμα είσαι, και στο χώμα θα επιστρέψεις». Μέσω δε των λόγων της κατάρας, θα κατανοήσεις πολύ καλά Εκείνον που έγινε κατάρα για εμάς, επειδή κρεμάστηκε πάνω στο ξύλο. Διότι είναι γραμμένο: «Επικατάρατος είναι καθένας που κρεμιέται πάνω σε ξύλο». Όταν, λοιπόν, ο Εμμανουήλ, που είναι Θεός κατά φύση, κατέλθει στο βάθος της ανθρώπινης διάνοιας, όσους είναι ένοχοι σφαλμάτων, θα τους ελέγξει τιμωρώντας τους· εκείνους όμως που δεν θα βρεθούν ένοχοι σε αυτά, θα τους αναδείξει καρποφόρους. Διότι αυτό, νομίζω, σημαίνει η φράση «θα συλλάβει σπέρμα», υποδηλώνοντας την καρποφορία της ψυχής μέσω της έκφρασης του σωματικού πάθους. ΠΑΛΛ. Άριστα μίλησες. ΚΥΡ. Η πορνεία, λοιπόν, και τα πάθη της σάρκας διαφθείρουν τον άνθρωπο και τον απομακρύνουν από την οικειότητα με τον Θεό· διότι όσοι ζουν κατά σάρκα δεν μπορούν να αρέσουν στον Θεό. Και με τη λέξη «σάρκα», όπως νομίζω, εννοεί το σαρκικό φρόνημα. Διότι μόνο έτσι μπορεί να κατανοηθεί σωστά αυτό που έχει γραφτεί. Επιπλέον, ένας τέτοιος τρόπος φαυλότητας, καθώς και μια αγριότητα στα ήθη, και η κατάπτωση σε οτιδήποτε το εξαιρετικά άτοπο, μας καθιστούν βδελυρούς και ανίερους.

Εάν όμως δεν μιανθεί η γυναίκα, θα είναι αθώα και θα συλλάβει σπέρμα. Επειδή, λοιπόν, όταν αυτοί οδηγήθηκαν στην αιχμαλωσία, τίποτα από αυτά δεν ήταν δυνατόν να γίνει, καθώς δεν υπήρχε ούτε ναός, ούτε θυσιαστήριο, ούτε σκηνή, ούτε προσφερόταν θυσία, έλεγε απειλώντας: Δεν θα τιμωρήσω τις θυγατέρες σας όταν πορνεύσουν, και τις νύφες σας όταν μοιχεύσουν.

Σύνοψη των Αριθμών. Ο Μωυσής διατάσσεται να καταμετρήσει τον λαό από την ηλικία των είκοσι ετών και άνω, και ήταν εξακόσιες τρεις χιλιάδες εξακόσιοι πενήντα, χωρίς τους Λευίτες. Καταγράφεται η γενεαλογία των Λευιτών και καταμετρώνται, και ήταν είκοσι δύο χιλιάδες από ηλικίας ενός μηνός και άνω. Επειδή όμως οι πρωτότοκοι του Ισραήλ ήταν είκοσι δύο χιλιάδες διακόσιοι εβδομήντα τρεις, για τους επιπλέον ο Μωυσής έλαβε λύτρα, τα οποία δίνει στον Ααρών. Τα λύτρα αυτά ανέρχονταν σε χίλιους τριακόσιους εξήντα πέντε σίκλους, υπολογισμένα κατά κεφαλήν. Ορίζει ποιος πρέπει να ιερουργεί και ποιοι οφείλουν να είναι οι Λευίτες· διότι δεν είχαν όλοι αξιωθεί της ίδιας τιμής. Σε άλλους μεν ανατέθηκαν τα πολυτιμότερα σκεύη της σκηνής, ενώ σε άλλους τα λιγότερο σημαντικά. Οι Λευίτες από ηλικίας είκοσι ετών και άνω, οι οποίοι και υπηρετούσαν, έως την ηλικία των πενήντα ετών, ανήλθαν σε οκτώ χιλιάδες πεντακόσιους ογδόντα τρεις. Στη συνέχεια διατάσσει να απομακρυνθεί κάθε ακάθαρτος από το στρατόπεδο, ομιλεί περί της θυσίας υπέρ της πλημμελείας και θεσπίζει τον νόμο περί ζηλοτυπίας, ώστε να μη συκοφαντείται η γυναίκα για μοιχεία, αλλά και εάν έχει διαπράξει μοιχεία, να μην μπορεί να διαφύγει. Δίνει διατάξεις περί της ευχής του αγιασμού, και για το πώς πρέπει ο ιερέας να ευλογεί τους υιούς του Ισραήλ. Όταν δε στήθηκε η σκηνή, οι άρχοντες προσκόμισαν δώρα πολλά και μεγάλα.