Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 5:3

2. Ποιοι όμως μπορεί να είναι εκείνοι που ακολουθούν ζωή αντίθετη προς αυτά που ανέφερα, και εξαιτίας αυτού αποβάλλονται από το ιερό πλήθος των αγίων, πάλι ο ίδιος ο Θεός των όλων μας το διευκρίνισε λέγοντας προς τον Μωυσή τον μεσίτη: «Δώσε προσταγή στους υιούς Ισραήλ να διώξουν από την παρεμβολή κάθε λεπρό, και κάθε γονορρυή, και κάθε έναν που είναι ακάθαρτος εξαιτίας νεκρού, από αρσενικό έως θηλυκό διώξτε τους έξω από την παρεμβολή· και έτσι δεν θα μιάνουν τις παρεμβολές τους, ανάμεσα στις οποίες εγώ κατοικώ μαζί τους.» Ακούς πώς είπε ότι πρέπει να αποβάλλονται από την παρεμβολή ο γονορρυής, ο λεπρός και ο ακάθαρτος λόγω νεκρού, και ότι το γεγονός αυτό θα γίνει αιτία μολυσμού και για τους υπόλοιπους, λέει, εάν δεν απομακρυνθούν το συντομότερο δυνατό από τους μαχίμους; Και όμως, για ποιο λόγο άραγε; θα έλεγα εγώ πολύ εύλογα. Ή μάλλον, νομίζω, και ο οποιοσδήποτε θα απορούσε και θα σκεφτόταν για ποιο λόγο νομοθέτησε ο Θεός να υφίσταται τιμωρία ο άρρωστος. Διότι, δεν θα ήταν καλύτερο, εφόσον είναι πρύτανης της οσιότητας και της δικαιοσύνης, να αξιώνει με επιείκεια εκείνους που έχουν υποκύψει σε αθέλητες συμφορές, και επειδή βρίσκονται σε άθλια κατάσταση, να τους ελεεί εξίσου με όσους είναι κατάκοιτοι, και να μην επιτρέπει σε κανέναν απολύτως να τους ονειδίζει για την πάθησή τους; Διότι η λέπρα, και η απώλεια των φυσικών σπερμάτων, και οι αθέλητες ροές, συμβαίνουν στα ανθρώπινα σώματα· αλλά δεν θα μπορούσε κανείς να τα θεωρήσει ως εγκλήματα αυτών που τα πάσχουν.

Κάθε άλλο, μάλλον πρέπει να είναι στολισμένοι με τη λαμπρότητα εν Χριστώ και να ακτινοβολούν το ολόλαμπρο κάλλος της θεοφιλέστατης αρετής. ΠΑΛΛ. Βεβαιότατα. Διότι εγώ ισχυρίζομαι ότι πρέπει να παρουσιαζόμαστε ενώπιον του Κυρίου, αφού προηγουμένως έχει εξαλειφθεί κάθε κηλίδα από τις διάνοιές μας. ΚΥΡ. Ορθά μίλησες, διότι καθιστά μισητό, και βεβαίως απορριπτέο, τον άρρωστο, και τον αποβάλλει από το πλήθος των αγίων. Αυτό ακριβώς κατανοώντας πολύ καλά ο θεσπέσιος Παύλος γράφει: «Απομακρύνετε λοιπόν τον πονηρό από ανάμεσά σας». Και εγώ δεν θα έλεγα ότι αυτό αποτελεί καρπό αγριότητας των ηθών, αλλά σοφή επινόηση για ασφάλεια. Διότι «μικρή ποσότητα προζυμιού», λέει, «ζυμώνει όλο το φύραμα». Αυτό άλλωστε μας το προτύπωνε αινιγματικά και ο ιερός νόμος. Διότι είναι γραμμένο στο βιβλίο των Αριθμών: «Και μίλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή, λέγοντας: Μίλησε στους υιούς Ισραήλ να απομακρύνουν από την παρεμβολή κάθε λεπρό και κάθε γονορρυή, και κάθε ακάθαρτο εξαιτίας νεκρού, από αρσενικό έως θηλυκό· απομακρύνετέ τους έξω από την παρεμβολή, για να μη μιάνουν τις παρεμβολές τους, μέσα στις οποίες εγώ κατοικώ ανάμεσά τους».

Θέλεις λοιπόν, συγκεντρώνοντας σε αυτά και άλλους τρόπους εννοιών, να ερμηνεύσουμε και τα παραπτώματα από τους μολυσμούς, καθώς και όσα έχουν θεσπιστεί για το καθένα προς καθαρμό; ΠΑΛΛ. Βεβαίως, διότι έτσι η σχετική συζήτηση θα μας αποφέρει πιο άφθονη ωφέλεια. ΚΥΡ. Έχει γραφτεί λοιπόν στο βιβλίο των Αριθμών: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: Μίλησε στους υιούς του Ισραήλ, να απομακρύνουν από το στρατόπεδο κάθε λεπρό, και κάθε γονοῤῥυή, και κάθε ακάθαρτο εξαιτίας νεκρού, από αρσενικό έως θηλυκό, απομακρύνετέ τους έξω από το στρατόπεδο, για να μη μολύνουν τα στρατόπεδά τους, στα οποία εγώ κατοικώ ανάμεσά τους.» Το ότι λοιπόν ο νόμος δεν θα φαινόταν λογικό, νομίζω, να μας επιπλήττει για όσα συμβαίνουν από ανάγκη και αθέλητα σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι σε όλους σαφές. Διότι για ποιον λόγο να τιμωρείται η πάθηση του σώματος, και πώς θα ήταν δίκαιο να καταδικαστεί από τον νόμο αυτός που έχει περιπέσει σε σωματικές ασθένειες; Επομένως, είναι σοφό και αναγκαίο να εκλαμβάνουμε τα σωματικά νοσήματα ως εικόνα και τύπο των νοσημάτων της ψυχής.