Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 6:18

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ξυρήσεται ὁ ηὐγμένος παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου τὴν κεφαλὴν τῆς εὐχῆς αὐτοῦ καὶ ἐπιθήσει τὰς τρίχας ἐπὶ τὸ πῦρ, ὅ ἐστιν ὑπὸ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Μεσιτεύοντος γὰρ τοῦ Χριστοῦ, καὶ προσάγοντος ἡμᾶς τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ, δεκτοὶ μὲν ἐσόμεθα, ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτημάτων προσκομίζοντες λιτὰς, καὶ τῶν ἀρχαίων αἰτιαμάτων ἐξαιτοῦντες τὴν ἄφεσιν. Ὁλοκαυτούμεθα δὲ νοητῶς, τουτέστιν, εἰσάπαν καὶ ὁλοκλήρως, ἅγιοί τε καὶ ἱεροὶ, καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνακεισόμεθα τῷ Θεῷ, πρὸς τὰ ἐν κόσμῳ μὴ μεμερισμένοι· ὅλον γὰρ ἐδαπανᾶτο τῷ πυρὶ τὸ ὁλοκαυτούμενον. Ἀναθήσομεν δὲ καὶ τὰ χαριστήρια, τὰ ὑπέρ γε τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας καὶ ζωῆς, οὐ φθαρτοῖς καὶ γηΐνοις τιμῶντες Θεόν· ξένιον καὶ ὥσπερ αὐτῷ προσάγοντες ἀξιόληπτον τὴν καθαράν τε καὶ ἄζυμον, καὶ ἡδεῖαν ζωὴν καὶ ἁγίαν· τοιουτοσὶ γάρ πως ὁ τῶν ἁγίων βίος. Προσκεκομικότος δὲ τοῦ ἱερέως τὴν θυσίαν κατὰ τὸν νόμον, «Ψιλούσθω, φησὶ, τὴν κεφαλὴν ὁ εὐξάμενος, παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἐπιτιθέτω τὰς τρίχας ἐπὶ τὸ πῦρ.» ΠΑΛΛ. Καὶ τί δὴ τοῦτο εἶναι φής; ΚΥΡ. Εὐχῆς ἀπόδοσιν, καὶ οἱονεὶ τῶν ἐπηγγελμένων τὸ πέρας· οὐ γὰρ ὥσπερ ὁ μιανθεὶς ἐπὶ νεκρῷ τὴν ἀτιμοτάτην ἤδη καὶ βέβηλον κατεξυρᾶτο τρίχα· οὕτω κἀνθάδε τὸν τῆς ξυρήσεως ἐκδεξόμεθα τρόπον. Ἀλλ᾽ ὥσπερ ἤδη τετελειωμένος ἐν Χριστῷ, καὶ κόμην ἑτέραν τετροφὼς μετὰ τὴν ὀγδόην ἀνατίθησι τῷ Θεῷ καθάπερ ἐν τύπῳ τὰ ἐπηγγελμένα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι με τη μεσιτεία του Χριστού, ο οποίος μας προσάγει στον Θεό και Πατέρα, θα γίνουμε δεκτοί, προσφέροντας ικεσίες για τις δικές μας αμαρτίες και ζητώντας την άφεση των παλαιών πταισμάτων. Προσφερόμαστε δε ως νοητό ολοκαύτωμα, δηλαδή εξ ολοκλήρου και πλήρως, άγιοι και ιεροί, και θα αφιερωθούμε στον Θεό ως οσμή ευωδίας, χωρίς να είμαστε μοιρασμένοι στα πράγματα του κόσμου· διότι ολόκληρο το ολοκαύτωμα καταναλωνόταν από τη φωτιά. Θα προσφέρουμε επίσης τα ευχαριστήρια δώρα, αυτά που αφορούν τη δική μας σωτηρία και ζωή, τιμώντας τον Θεό όχι με φθαρτά και γήινα πράγματα· προσφέροντάς του ως αξιοπρόσδεκτο δώρο την καθαρή και άζυμη, την ευχάριστη και άγια ζωή· διότι τέτοιος είναι περίπου ο βίος των αγίων. Αφού δε ο ιερέας προσφέρει τη θυσία σύμφωνα με τον νόμο, λέει: «Ας ξυρίσει το κεφάλι του αυτός που έκανε την ευχή, δίπλα στις θύρες της σκηνής του μαρτυρίου, και ας βάλει τις τρίχες πάνω στη φωτιά». ΠΑΛΛ. Και τι λες ότι σημαίνει άραγε αυτό; ΚΥΡ. Την εκπλήρωση της ευχής, και σαν να λέμε την ολοκλήρωση των υποσχέσεων· διότι δεν θα εκλάβουμε τον τρόπο του ξυρίσματος εδώ όπως εκείνος που μολύνθηκε από νεκρό και ξύριζε την ήδη ατιμωτική και βέβηλη τρίχα του. Αλλά σαν να έχει ήδη τελειωθεί εν Χριστώ, και έχοντας θρέψει νέα κόμη μετά την όγδοη ημέρα, αφιερώνει στον Θεό, σαν σε προτύπωση, όσα έχει υποσχεθεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Μετὰ δέ γε τὸ ξυρᾶσθαι πρὸς αὐταῖς ἥκοντα ταῖς θύραις τῆς ἁγίας σκηνῆς, καὶ μὴν καὶ πυρὶ δαπανῆσαι τὴν τρίχα· «Λήψεται,» φησὶν, «ὁ ἱερεὺς τὸν βραχίονα ἑφθὸν ἀπὸ τοῦ κριοῦ, ἄρτον τε καὶ λάγανον, καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὰς χεῖρας τοῦ εὐξαμένου, καὶ αὖθις ἀναλαβὼν προσοίσει,» φησὶν, «ἐπίθεμα ἔναντι Κυρίου, καὶ ἅγιον ἔσται τῷ ἱερεῖ, καθὰ καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφαιρέματος.» ΠΑΛΛ. Εἶτα, τί ἂν βούλοιτο δηλοῦν ὁ νόμος; ΚΥΡ. Εἰς τύπον μὲν δὴ τοῦ ἰσχύοντος, ἤτοι τῶν ἐν ἰσχύϊ κατορθωμάτων, ὁ βραχίων ἀεὶ παρά γε τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ νοεῖται, ζωῆς δὲ δὴ πάλιν ἁγίας τε καὶ καθαρᾶς, ὁ ἄζυμος ἄρτος, καὶ μὲν καὶ τὸ εὔχαρί τε καὶ τὸ ἡδὺ παραδείξειεν ἂν ἐφ᾽ ἑαυτῷ, τὸ λάγανον ἐλαίῳ ματτόμενον, καὶ εἰς πλακοῦντα τελοῦν. Τοῦ δὲ μεσιτεύοντος ἱερέως τὸ πρόσωπον, περιθείη τις ἂν καὶ μάλα εἰκότως τῷ Ἐμμανουήλ. Ὁ τοίνυν ἁγνείαν τὴν ἀνωτάτω κατωρθωκὼς, καὶ ἀνάθημα λαμπρὸν προσκεκομικὼς τῷ πανάγνῳ Θεῷ, τὰ ἐξ ἰσχύος ἔργα, δῆλον δὲ ὅτι τῆς πνευματικῆς, ὡς ἐν βραχίονι τοῦ κριοῦ, καὶ ζωὴν ἄμωμον, ὡς ἐν ἄρτῳ τῷ ἀζύμῳ νοουμένην, καὶ μέν τοι καὶ τὸ ἡδὺ καὶ τὸ ἐπίχαρι τῆς ἐν ἁγιασμῷ ζωῆς, ὡς ἐν τῷ λαγάνῳ, μονονουχὶ χερσὶν ἰδίαις ἐπιτιθεὶς, ἀναφέρει Θεῷ, διὰ μεσίτου Χριστοῦ, ὃς οἱονεί πως ἀπὸ χειρὸς εἰς χεῖρας δέχεται τὰς δωροφορίας, ταῖς ἀνωτάτω τιμαῖς, κἂν τούτῳ δὴ μάλιστα, τὸν γνήσιον ἀληθῶς καταγεραίρων προσκυνητήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μετά δε το ξύρισμα, αφού έλθει στις ίδιες τις θύρες της αγίας σκηνής και καταναλώσει τις τρίχες στη φωτιά: «Θα λάβει», λέει, «ο ιερέας τον βρασμένο βραχίονα από το κριάρι, έναν άρτο και ένα λάγανο, και θα τα τοποθετήσει στα χέρια εκείνου που έκανε το τάμα. Και αφού τα πάρει πάλι», λέει, «θα τα προσφέρει ως ανάθημα ενώπιον του Κυρίου, και θα είναι άγια για τον ιερέα, όπως ακριβώς το στήθος του αφαιρέματος». ΠΑΛΛ. Έπειτα, τι άραγε να θέλει να δηλώσει ο νόμος; ΚΥΡ. Ως τύπος της ισχύος, δηλαδή των κατορθωμάτων που γίνονται με δύναμη, νοείται πάντοτε ο βραχίονας στη θεόπνευστη Γραφή, ενώ πάλι, της άγιας και καθαρής ζωής τύπος νοείται ο άζυμος άρτος. Επίσης, τη χάρη και τη γλυκύτητα θα μπορούσε να υποδηλώσει το λάγανο που ζυμώνεται με λάδι και παίρνει τη μορφή πλακούντα. Το δε πρόσωπο του ιερέα που μεσιτεύει, θα μπορούσε κανείς πολύ εύλογα να το αποδώσει στον Εμμανουήλ. Εκείνος, λοιπόν, που έχει κατορθώσει την ύψιστη αγνεία και έχει προσφέρει λαμπρό ανάθημα στον πανάγιο Θεό, τα έργα της δύναμης, και προφανώς της πνευματικής, όπως φαίνεται στον βραχίονα του κριαριού, και την άμεμπτη ζωή, όπως νοείται στον άζυμο άρτο, και μάλιστα τη γλυκύτητα και τη χάρη της ζωής εν αγιασμώ, όπως στο λάγανο, σαν να τα τοποθετεί με τα ίδια του τα χέρια, τα αναφέρει στον Θεό μέσω του μεσίτη Χριστού, ο οποίος δέχεται τρόπον τινά τα δώρα από χέρι σε χέρι, τιμώντας με τις ύψιστες τιμές τον αληθινά γνήσιο προσκυνητή, ιδίως μάλιστα σε αυτό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες