Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 6:2

Και θα αναπαυθεί επάνω του το Πνεύμα του Θεού, πνεύμα σοφίας και συνέσεως, και τα εξής. Αλίμονο στους ισχυρούς σας που πίνουν κρασί, και στους δυνάστες που αναμειγνύουν το σίκερα. Και στους ιερείς απαγορεύει ο νόμος, όταν εισέρχονται στα άγια, να καταναλώνουν κρασί και σίκερα, όπως και στους ονομαζόμενους Ναζηραίους, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στους Αριθμούς, με τον εξής τρόπο: Διότι μίλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή, λέγοντας: «Μίλησε στους υιούς του Ισραήλ και πες τους: Άνδρας ή γυναίκα που θα δώσει μεγάλη ευχή να αφιερωθεί με αγνεία στον Κύριο, θα εξαγνιστεί απέχοντας από κρασί και σίκερα». Και στις Παροιμίες ο Σολομών λέει: «Οι δυνάστες είναι οξύθυμοι, ας μην πίνουν κρασί, για να μην ξεχάσουν τη σοφία όταν πιουν». —Διότι πρέπει οι υπηρέτες του θείου λόγου και εκείνοι στους οποίους έχει ανατεθεί η μέριμνα των ανθρώπων, να απέχουν εντελώς από όσα προκαλούν θόλωση στο ηγεμονικό της ψυχής. Επειδή, όταν εισέλθει άφθονος άκρατος οίνος, σαν κάποιος τύραννος που ανέβηκε στην ακρόπολη, από την πιο ψηλή κορυφή προκαλεί ακατάπαυστους θορύβους στην ψυχή, χωρίς να διστάζει μπροστά σε κανένα παράνομο πρόσταγμα, αλλά, αφού υποδουλώσει πρώτα τον ίδιο τον λογισμό, συγχέει και καταρρίπτει όλη την εσωτερική ευταξία που έχει αποκτηθεί μέσω της παιδείας, προκαλώντας απρεπή γέλια, θορυβώδη φωνή, παρορμητικές οργές, αχαλίνωτες επιθυμίες, οίστρο και μανία για κάθε παράνομη ηδονή.

Και πάρα πολλά άλλα θα μπορούσε να πει κανείς, ότι δηλαδή για όσους διαθέτουν ορθό νου και νόμο δεν πρέπει να πίνεται οίνος, ώστε σύμφωνα με αυτή τη λογική καμία πόλη δεν θα χρειαζόταν πολλούς αμπελώνες, αλλά θα ήταν καθορισμένες οι άλλες γεωργικές καλλιέργειες και ολόκληρη η διατροφή». Αλλά και ο Μωυσής, προνοώντας ότι οι ιερείς δεν πρέπει να γεύονται οίνο κατά τον χρόνο της ιεροπραξίας, νομοθετεί λέγοντας: «Και μίλησε ο Κύριος στον Ααρών λέγοντας: Οίνο και σίκερα δεν θα πίνετε, εσύ και οι γιοι σου μαζί σου, όταν εισέρχεστε στη Σκηνή του Μαρτυρίου ή όταν πλησιάζετε στο θυσιαστήριο, για να μην πεθάνετε· θα είναι αιώνιος νόμος για τις γενεές σας.» Ο ίδιος επίσης νομοθετεί και για όσους δίνουν υπόσχεση αφιέρωσης (ευχή), λέγοντας: «Άνδρας ή γυναίκα, ο οποίος θα κάνει μεγάλη ευχή για να αφιερωθεί με αγνεία στον Κύριο, θα αγνιστεί απέχοντας από οίνο και σίκερα· και ξύδι από οίνο και ξύδι από σίκερα δεν θα πιει.» Αλλά και ο Σολομών αποτρέπει τους άρχοντες και τους δικαστές από τη χρήση του, λέγοντας: «Με περίσκεψη να κάνεις τα πάντα, με περίσκεψη να πίνεις οίνο. Οι άρχοντες είναι οξύθυμοι, ας μην πίνουν οίνο, ώστε, όταν πιουν, να μην ξεχάσουν τη σοφία και τους κόπους.» Και ο Απόστολος, εξαιτίας ασθενειών, το επιτρέπει στον Τιμόθεο λέγοντας: «Να χρησιμοποιείς λίγο οίνο για το στομάχι σου και τις συχνές σου ασθένειες.»

Και τι να πούμε για τους τρεις παίδες; Δεν αποδείχθηκαν ανώτεροι από τη φωτιά ασκώντας την παρθενία, αφού μέσω της παρθενίας τα σώματά τους έγιναν ανάλωτα από το πυρ; Δεν συνέβη το ίδιο με τον Δανιήλ, στο σώμα του οποίου, καθώς είχε θωρακιστεί με την παρθενία, δεν μπόρεσαν να εισχωρήσουν τα δόντια των θηρίων; Όταν ο Θεός επρόκειτο να εμφανιστεί στους Ισραηλίτες, δεν τους πρόσταξε να αγνίσουν το σώμα τους; Δεν εισέρχονταν έτσι οι ιερείς στα άδυτα και προσέφεραν τις θυσίες, αφού προηγουμένως άγνιζαν τον εαυτό τους; Δεν ανακήρυξε ο νόμος την αγνεία ως μεγάλη ευχή;