Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 8:25

Εδώ επισημαίνεται και ο εγκαινισμός του θυσιαστηρίου, και το πώς έχρισε τη σκηνή, και αγίασε τόσο την ίδια όσο και όλα τα εντός αυτής· καθώς και η διάταξη των προσφορών για τον εγκαινισμό του θυσιαστηρίου, και το χρονικό όριο της λειτουργίας των Λευιτών· έτσι ώστε να αρχίζουν μεν τη λειτουργία τους από την ηλικία των είκοσι πέντε ετών· όταν δε φτάσουν στην ηλικία των πενήντα ετών, να αποσύρονται από τη λειτουργία και να αναλαμβάνουν μόνο τη φύλαξη της σκηνής.

Η απογραφή, λοιπόν, από την ηλικία του ενός μηνός, διδάσκει ότι και η ίδια η ακακία των αγίων είναι αρεστή και ευπρόσδεκτη στον Θεό. Το ότι, όμως, έχουν ανατεθεί τα ιερά έργα μόνο στην καθορισμένη από τον νόμο ηλικία, από είκοσι πέντε έως πενήντα ετών, νομίζω ότι δηλώνει το εξής: ότι την εξαίρετη και αδιάβλητη λειτουργία προς τον Θεό την επιτελεί καθετί που είναι συνετό και ρωμαλέο, «ήδη» και «ακόμη». Διότι «ήδη» διαθέτει αυτά τα γνωρίσματα εκείνος που έχει φτάσει στα είκοσι πέντε του χρόνια, και «ακόμη» εκείνος που έχει προχωρήσει έως τα πενήντα. Επειδή, ένας άνδρας που έχει ξεπεράσει το πεντηκοστό έτος, έχει πλέον κάπως κλίνει προς τη μείωση της δύναμής του, και δεν βρίσκεται πια στην άμεμπτη ακμή του, αλλά ολισθαίνει, τρόπον τινά, προς τα πάθη του γήρατος. Κανένας άσοφος, αλλά ούτε και ανίσχυρος, δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει άμεμπτα στον Θεό, εάν είναι αλήθεια να πούμε ότι έργα δύναμης και πάγκαλου νου θα μπορούσαν να είναι όλα όσα αποβλέπουν στην αρετή· και αυτά έχουν λάβει ως κλήρο το να επαινούνται από τον νομοθέτη. ΠΑΛΛ. Έτσι λέω και εγώ. ΚΥΡ. Η λειτουργία, όμως, για όσους κατάγονται από τον δήμο του Καάθ, είναι τα Άγια των αγίων, εφόσον οι ιερείς προπορεύονται και τα καλύπτουν. Διότι παντού είναι πιο τιμημένο αυτό που προέχει στην τάξη, και όλα όσα υπάρχουν με τάξη προέρχονται από τον Θεό, ενώ τίποτε απολύτως δεν είναι άτακτο. Το δε Λευιτικό τάγμα βρίσκεται σε βοηθητικές υπηρεσίες, και είναι υπαγόμενο στις ιερουργίες των ανωτέρων του.