Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 9:10

«Εάν έρθει σε σας κάποιος προσήλυτος στη γη σας, και τελέσει το Πάσχα προς τιμήν του Κυρίου σύμφωνα με τον νόμο του Πάσχα και σύμφωνα με τη διάταξή του, έτσι ακριβώς θα το τελέσει. Ένας νόμος θα υπάρχει για σας, και για τον προσήλυτο και για τον αυτόχθονα της γης.» ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Και ποιοι να είναι άραγε αυτοί που είναι ακάθαρτοι εξαιτίας κάποιου νεκρού, και χρησιμοποιούν αυτό το γεγονός ως πρόφαση για να μην μπορούν να τελέσουν το Πάσχα; Θα ήθελα να το γνωρίζω με σαφήνεια, να το ξέρεις καλά. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Είναι βέβαια πάρα πολύ μακρύς ο λόγος αυτής της ιστορίας.

Σύμφωνα όμως με την αληθινή έννοια, και μάλιστα την πλέον ταιριαστή σε εμάς τους πνευματικούς ανθρώπους, εκείνους που είναι ακάθαρτοι εξαιτίας ψυχής ανθρώπου, και για τον λόγο αυτό τελούν την εορτή τον δεύτερο μήνα και σφάζουν το ιερό σφάγιο, ως τύπο του Χριστού, σύμφωνα με τον νόμο του Πάσχα, δεν θα θεωρήσουμε ότι είναι άλλοι παρά οι Ιουδαίοι, οι οποίοι μολύνθηκαν από τη μιαιφονία εναντίον του Χριστού και έχουν καταδικαστεί για ακαθαρσία επειδή συμπεριφέρθηκαν υβριστικά προς τον Εμμανουήλ. Διότι οι τέτοιοι κατ' ανάγκην εξέπεσαν από την αγία μας εορτή. Και έχουν μείνει πίσω και αστόχησαν ως προς τον καιρό κατά τον οποίο ο αρχηγός της ζωής των πάντων τελειώθηκε μέσω των παθημάτων. Χάρη στο έλεος όμως Εκείνου που θέλει να σώσει τους πάντες, στους μετέπειτα καιρούς, σαν σε δεύτερο μήνα, θα μετάσχουν και αυτοί στον Χριστό και θα συνεορτάσουν με τους αγίους, εκείνους που κλήθηκαν στον κατάλληλο καιρό, δηλαδή προφανώς όσους προέρχονται από τα έθνη. Διότι παρατήρησε πώς εκείνοι στην Αίγυπτο, αφού απέβαλαν αμέσως τον ρύπο της ειδωλολατρίας, σφάζουν τον αμνό κατά τον πρώτο μήνα και υψώνονται προς τις απαρχές της πίστεως. Και όσοι έχουν χριστεί με το αίμα του Κυρίου, δεν θα υπολογίσουν καθόλου τον ολοθρευτή και θα αποδειχθούν ανώτεροι της φθοράς. Οι άλλοι όμως, σαν σε δεύτερο έτος και δεύτερο μήνα, προσέρχονται με καθυστέρηση και ομολογούν τον μολυσμό τους.

Και βέβαια αυτός που προσκυνά την κτίση παρά τον Κτίστη, ή αυτός που πάσχει από κάποια άλλη πλάνη· εάν πράγματι αληθεύει ότι θεωρείται πως βρίσκεται κοντά στον Θεό κάθε αγαθός άνθρωπος που έχει ανόθευτη την πίστη σε Αυτόν, ενώ έχει εκτραπεί, αποστατεί και βρίσκεται μακριά καθένας που δεν έχει έτσι τα πράγματα. Επομένως εμείς, που ούτε ακάθαρτοι είμαστε όσον αφορά την ανθρώπινη ψυχή κατά τους Ιουδαίους, ούτε πάλι βρισκόμαστε σε μακρινό δρόμο κατά τους Έλληνες ή τους αιρετικούς, με προθυμία και χωρίς καμία αναβολή θα προσφέρουμε τη θυσία και θα τιμήσουμε τις εορτές του Κυρίου.

Διότι, όταν προσήλθαν άνθρωποι στον Μωυσή, του έλεγαν: «Είμαστε ακάθαρτοι εξαιτίας νεκρού· πώς να μην υστερήσουμε από τα δώρα του Κυρίου;» «Σταθείτε εδώ», λέει, «και ας το αναφέρουμε στον Θεό». Έπειτα, αφού το ανέφερε, κατέβασε νόμο που έλεγε ότι: «Εάν κάποιος είναι ακάθαρτος εξαιτίας νεκρού ή βρίσκεται σε μακρινό ταξίδι και δεν μπορεί να τελέσει το Πάσχα κατά τον πρώτο μήνα, θα το τελέσει κατά τον δεύτερο». Επομένως, ενώ για τους Ιουδαίους η αυστηρή τήρηση του χρόνου παρακάμπτεται, προκειμένου το Πάσχα να τελεστεί στα Ιεροσόλυμα, εσύ δεν προτιμάς τη συμφωνία της Εκκλησίας αντί του χρόνου, αλλά, για να φανεί ότι τηρείς τις ημέρες, συμπεριφέρεσαι ασεβώς προς την κοινή μητέρα όλων μας και διασπάς την αγία σύνοδο; Και πώς θα μπορούσες να είσαι άξιος συγγνώμης, όταν επιλέγεις να αμαρτάνεις τόσο πολύ για το τίποτα;

Και μίλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή, λέγοντας: Μίλησε στους υιούς Ισραήλ, λέγοντας: Όποιος άνθρωπος γίνει ακάθαρτος εξαιτίας νεκρού, ή βρίσκεται σε μακρινό ταξίδι, είτε ανάμεσά σας είτε στις γενεές σας, θα τελέσει το Πάσχα τον δεύτερο μήνα. Το νόημα αυτού που λέει είναι το εξής: Όποιος, λέει, βρίσκεται σε αποδημία κατά τον πρώτο μήνα, ας μην τελέσει το Πάσχα έξω από την πόλη, αλλά τον δεύτερο μήνα, ώστε να προφτάσει να φτάσει στα Ιεροσόλυμα, και ας παραβεί τον καθορισμένο χρόνο, για να μην βρεθεί εκτός της πόλεως· αποδεικνύοντας από αυτό, ότι η τήρηση του τόπου είναι αναγκαιότερη από την τήρηση του χρόνου. Τι θα μπορούσαν, λοιπόν, να πουν αυτοί που το τελούν έξω από την πόλη; Διότι, όταν παραβαίνουν το πλέον αναγκαίο, ούτε η τήρηση του λιγότερο σημαντικού δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία υπέρ αυτών. Ώστε, ακόμη και αν φαίνεται χιλιάδες φορές ότι δεν παραβαίνουν τον χρόνο, διαπράττουν την έσχατη παρανομία. Και αυτό δεν είναι φανερό μόνο από εδώ, αλλά και από τους προφήτες. Διότι, όταν εκείνοι φαίνεται ότι ούτε θυσία προσέφεραν, ούτε ύμνο έψαλαν σε ξένη γη, ούτε κάποια παρόμοια νηστεία τήρησαν, ποια συγγνώμη θα μπορούσαν να έχουν αυτοί εδώ; Καίτοι εκείνοι, αν και προσδοκούσαν να επανακτήσουν την πολιτεία τους, εντούτοις παρέμεναν υπάκουοι στον νόμο και εκπλήρωναν τις διατάξεις του νόμου· διότι αυτό όριζε ο νόμος. Ενώ τούτοι, χωρίς να έχουν καμία ελπίδα ότι θα επανακτήσουν την προηγούμενη πολιτεία τους (διότι πού μπορούν να στηριχθούν από τους προφήτες για να το αποδείξουν αυτό;), ούτε και έτσι ανέχονται να ησυχάσουν.

Ο Θεός τούς προστάζει διά του Μωυσέως να τελέσουν το πάσχα. Διότι λέγει: «Πες, και ας τελέσουν οι υιοί του Ισραήλ το πάσχα». Επειδή ήταν ο πρώτος μήνας του δεύτερου έτους. Προσήλθαν, έπειτα, οι ακάθαρτοι στον Μωυσή, και εκείνος ανέφερε την περίπτωσή τους στον Θεό. Και ο Θεός πρόσταξε, εκείνος που δεν μπορεί να θυσιάσει το πάσχα κατά τον πρώτο μήνα, είτε επειδή είναι ακάθαρτος είτε επειδή βρίσκεται σε μακρινό ταξίδι, να το τελέσει τον δεύτερο μήνα, τη δέκατη τέταρτη ημέρα. Εάν όμως κάποιος, παρότι είναι καθαρός και δεν βρίσκεται σε μακρινό ταξίδι, δεν θελήσει να τελέσει το πάσχα κατά τον πρώτο μήνα, θα υπόκειται σε αμαρτία. Ένας νόμος, λέγει, ας ισχύει για τον προσήλυτο και για τον αυτόχθονα. Όποτε υψωνόταν η νεφέλη, οι υιοί του Ισραήλ αναχωρούσαν, και όπου αυτή στεκόταν, εκεί στρατοπέδευαν.