Πάλαι μὲν γὰρ ὁ τῶν ὅλων Θεὸς τῷ θεσπεσίῳ Μωσῇ τὸν τῆς ἁγίας ἡμῶν ἑορτῆς κατασημαίνων καιρὸν, καὶ ὅπως ἂν γένοιτο πρὸς ἡμῶν ἱεροπρεπῶς τε καὶ ἀμωμήτως, καὶ ὡς ἐν τύπῳ καταδεικνὺς, προσεφώνει, λέγων· «Εἴ πω καὶ ποιείτωσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὸ Πάσχα καθ᾽ ὥραν αὐτοῦ, τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου πρὸς ἑσπέραν· ποιήσεις αὐτὸ κατὰ καιροὺς κατὰ τὸν νόμον αὐτοῦ, καὶ κατὰ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ποιήσεις αὐτό.» Ἡμᾶς δὲ ἀνάγκη τοὺς ταῖς ἱεραῖς λειτουργίαις ὑπεζευγμένους, λαμπρῷ καὶ διαπρυσίῳ κεχρῆσθαι κηρύγματι, καὶ τοῖς ἐν Χριστῷ δεδικαιωμένοις ἐπιφωνεῖν· «Δεῦτε, καὶ ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ.» Ἐκεῖ τὴν πάναγνον ἀποπερανοῦμεν ἑορτὴν, καὶ τῆς ἀνωτάτω θυμηδίας ἀναπιμπλάμενοι, τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα δοξολογήσομεν, ἐκεῖνο λέγοντες τὸ προφητικόν· «Ἀγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου τῷ Κυρίῳ. Ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου, καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης.»
Μετάφραση
Διότι παλαιότερα ο Θεός των όλων, υποδεικνύοντας στον θεσπέσιο Μωυσή τον καιρό της αγίας μας εορτής, και το πώς θα μπορούσε να τελεστεί από εμάς με ιεροπρέπεια και αμεμπτότητα, προτυπώνοντάς το, του απευθυνόταν λέγοντας: «Πες να τελέσουν οι υιοί του Ισραήλ το Πάσχα στον καιρό του, τη δέκατη τέταρτη ημέρα του πρώτου μήνα προς το βράδυ· θα το τελέσεις στους καθορισμένους καιρούς σύμφωνα με τον νόμο του, και σύμφωνα με τη διάταξή του θα το τελέσεις.» Σε εμάς δε, που είμαστε επιφορτισμένοι με τις ιερές λειτουργίες, υπάρχει η ανάγκη να χρησιμοποιούμε λαμπρό και ηχηρό κήρυγμα, και να αναφωνούμε προς εκείνους που έχουν δικαιωθεί εν Χριστώ: «Ελάτε, και ας ανεβούμε στο όρος του Κυρίου και στον οίκο του Θεού του Ιακώβ.» Εκεί θα επιτελέσουμε την πάναγνη εορτή, και γεμάτοι από την ύψιστη ευφροσύνη, θα δοξολογήσουμε τον Σωτήρα των όλων, λέγοντας το προφητικό εκείνο λόγιο: «Ας αγαλλιάσει η ψυχή μου στον Κύριο. Διότι με έντυσε με ιμάτιο σωτηρίας και με χιτώνα ευφροσύνης.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες