Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 9:8

Και είπε προς αυτούς ο Μωυσής: Σταθείτε εδώ και θα ακούσω τι θα διατάξει ο Κύριος για εσάς. Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: Μίλησε στους υιούς Ισραήλ, λέγοντας: Οποιοσδήποτε άνθρωπος, ο οποίος καθίσταται ακάθαρτος λόγω επαφής με νεκρό, ή βρίσκεται σε μακρινό ταξίδι, ανάμεσα σε εσάς ή στις επόμενες γενεές σας, και επιθυμεί να τελέσει το Πάσχα προς τον Κύριο, θα το τελέσει τον δεύτερο μήνα, τη δέκατη τέταρτη ημέρα, προς το βράδυ. Με άζυμα και πικρά χόρτα θα το φάνε τη νύχτα, δεν θα αφήσουν τίποτα από αυτό έως το πρωί, και δεν θα συντρίψουν κανένα οστό από αυτό. Θα το τελέσουν σύμφωνα με τον νόμο του Πάσχα. Εάν όμως κάποιος άνθρωπος είναι καθαρός, και δεν βρίσκεται σε μακρινό ταξίδι, και παραλείψει να τελέσει το Πάσχα, η ψυχή εκείνη θα εξολοθρευτεί από τον λαό της, διότι δεν προσέφερε το δώρο στον Κύριο στον καθορισμένο καιρό του. Την αμαρτία του θα την επωμιστεί ο άνθρωπος εκείνος.

Διότι, όταν προσήλθαν άνθρωποι στον Μωυσή, του έλεγαν: «Είμαστε ακάθαρτοι εξαιτίας νεκρού· πώς να μην υστερήσουμε από τα δώρα του Κυρίου;» «Σταθείτε εδώ», λέει, «και ας το αναφέρουμε στον Θεό». Έπειτα, αφού το ανέφερε, κατέβασε νόμο που έλεγε ότι: «Εάν κάποιος είναι ακάθαρτος εξαιτίας νεκρού ή βρίσκεται σε μακρινό ταξίδι και δεν μπορεί να τελέσει το Πάσχα κατά τον πρώτο μήνα, θα το τελέσει κατά τον δεύτερο». Επομένως, ενώ για τους Ιουδαίους η αυστηρή τήρηση του χρόνου παρακάμπτεται, προκειμένου το Πάσχα να τελεστεί στα Ιεροσόλυμα, εσύ δεν προτιμάς τη συμφωνία της Εκκλησίας αντί του χρόνου, αλλά, για να φανεί ότι τηρείς τις ημέρες, συμπεριφέρεσαι ασεβώς προς την κοινή μητέρα όλων μας και διασπάς την αγία σύνοδο; Και πώς θα μπορούσες να είσαι άξιος συγγνώμης, όταν επιλέγεις να αμαρτάνεις τόσο πολύ για το τίποτα;

Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι υπάρχουν δύο άτομα που τελούν το πάσχα, και ο ένας ας παραβαίνει τον τόπο, αλλά ας τηρεί τον χρόνο· ο άλλος ας τηρεί τον τόπο, αλλά ας παραβαίνει τον χρόνο. Και ας τελεί το πάσχα εκείνος που τηρεί τον χρόνο αλλά παραβαίνει τον τόπο, κατά τον πρώτο μήνα, και κάπου μακριά, έξω από τα Ιεροσόλυμα· ο άλλος δε, που τηρεί τον τόπο αλλά παραβαίνει τον χρόνο, ας τελεί το πάσχα στα Ιεροσόλυμα, όχι όμως κατά τον πρώτο μήνα, αλλά κατά τον δεύτερο. Έπειτα, ας δούμε ποιος από τους δύο αυτούς είναι εκείνος που κατακρίνεται και ποιος αυτός που επιδοκιμάζεται: αυτός που παρέβηκε τον χρόνο και το τέλεσε στον τόπο ή αυτός που εγκατέλειψε τον τόπο και φύλαξε τον χρόνο. Διότι, αν εκείνος που παρέβηκε τον χρόνο, προκειμένου να το τελέσει μέσα στην πόλη, φανεί ότι είναι άξιος αποδοχής, ενώ εκείνος που τήρησε μεν τον χρόνο, εγκατέλειψε όμως τον τόπο, αποδειχθεί άξιος κατηγοριών και καταδίκης σαν να διέπραξε ασέβεια, είναι ολοφάνερο ότι και αυτοί παρανομούν, εφόσον δεν το τελούν στον καθορισμένο τόπο, έστω κι αν χίλιες φορές ισχυρίζονται ότι τηρούν τον χρόνο. Από πού, λοιπόν, θα γίνει αυτό ξεκάθαρο; Από τον ίδιο τον Μωυσή. Διότι, επειδή τέλεσαν το πάσχα έξω, προσήλθαν, λέγει η Γραφή, κάποιοι στον Μωυσή λέγοντας: «Εμείς είμαστε ακάθαρτοι εξαιτίας νεκρού ανθρώπου· μήπως πρέπει να στερηθούμε την προσφορά του δώρου του Κυρίου, στον ορισμένο καιρό του, ανάμεσα στους γιους του Ισραήλ;» Και ο Μωυσής τούς είπε: «Σταθείτε εδώ, και θα ακούσω τι θα διατάξει ο Κύριος για εσάς».