Πατερικές αναφορές στο ΟΒΔΙΟΥ 1:13

Κυριεύθηκαν λοιπόν, εφορμώντας στις συμφορές των αδελφών, και ελάχιστα υστερούσαν από τους Βαβυλώνιους σε αγριότητα. «Και ας μην έβλεπες την ημέρα του αδελφού σου κατά την ημέρα των ξένων, και ας μην χαιρόσουν για τους γιους του Ιούδα κατά την ημέρα της καταστροφής τους, και ας μην μεγαλορρημονούσες κατά την ημέρα της θλίψης, μήτε να εισέλθεις στις πύλες των λαών κατά την ημέρα των πόνων τους· μήτε να δεις και εσύ τη σύναξή τους κατά την ημέρα του ολέθρου τους, μήτε να επιτεθείς εναντίον της δυνάμεώς τους κατά την ημέρα της καταστροφής τους· μην σταθείς στα περάσματά τους, για να εξολοθρεύσεις αυτούς που διασώζονται, μήτε να αποκλείσεις εκείνους που διαφεύγουν κατά την ημέρα της θλίψης.» Απαριθμεί λοιπόν και πάλι τα εγκλήματα των Ιδουμαίων, αποδεικνύοντας ότι έγιναν σκληροί και ανελέητοι. Και ο λόγος έχει διαμορφωθεί σαν να απευθύνεται σε ανθρώπους που ήδη τιμωρούνται και βασανίζονται, με τον Θεό να απευθύνει τον λόγο και να ονειδίζει τον τρόπο της αμαρτίας τους. Το δε να δεις (ἐπιδεῖν) σημαίνει το να περιγελάσεις και να χαρείς για τους αδελφούς που υποφέρουν, και να κάνεις αφορμή χαράς τις συμφορές των άλλων, αν και η θεία Γραφή λέει ότι δεν πρέπει καθόλου να γελάμε ειρωνικά εις βάρος αυτών που υποφέρουν. Και με το «να μην χαρείς» και με τα υπόλοιπα, απαριθμεί λοιπόν πάλι τα εγκλήματα του Ιδουμαίου, δείχνοντας ότι έγινε σκληρός και ανελέητος, και αυτό απέναντι σε αδελφούς.

Διότι λέγει, μην εισορμάς και εσύ μέσα από τις πύλες όμοια με τους Ασσυρίους, όχι προσφέροντας χείρα βοηθείας, ως προς αδελφούς, αλλά μάλλον για να λεηλατήσεις. Και μην αντικρίσεις τη συναγωγή να εξολοθρεύεται άθλια· μήτε βέβαια να προσθέσεις βάρη σε αυτούς που ήδη έχουν καταπιεστεί σφόδρα από εσένα· μήτε βέβαια να γίνεις παγίδα για αυτούς που διαφεύγουν, φρουρώντας τα περάσματα και στήνοντας βρόχους, έτσι ώστε κανένας να μη διασωθεί, πέφτοντας στη δική σου ασπλαχνία, ακόμη κι αν διέφευγε από το ξίφος των εχθρών. Παντού δε ο λόγος κατηγορεί την απανθρωπία των Ιδουμαίων, ώστε και πάλι να φανεί αληθώς όσια και ακατηγόρητη η θεία κρίση, καθώς τιμωρούνται δίκαια εκείνοι που διέπραξαν αυτά τα εγκλήματα. <Διότι είναι εγγύς η ημέρα του Κυρίου επί πάντα τα έθνη· με τον τρόπο που έπραξες, έτσι θα γίνει και σε εσένα· η ανταπόδοσή σου θα στραφεί στο κεφάλι σου. Διότι, με τον τρόπο που ήπιες πάνω στο άγιο όρος μου, θα πιουν όλα τα έθνη οίνο, θα πιουν και θα καταβούν, και θα γίνουν σαν να μην υπήρξαν ποτέ· στο δε όρος Σιών θα υπάρξει σωτηρία, και θα είναι άγιο.> Προαναγγέλλει πάλι τον καιρό του πολέμου, κατά τον οποίο, έχοντας συγκεντρωθεί στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ μαζί με τους Ιδουμαίους και τα γειτονικά έθνη, θα υποστούν πικρές τιμωρίες. Και την ημέρα αυτή την ονομάζει ημέρα του Κυρίου. Διότι ο Θεός ήταν αυτός που παρέδιδε στους Ισραηλίτες όσους τους είχαν αδικήσει με τρόπο ανόσιο· και ότι θα τιμωρηθούν με δίκαιη κρίση, το διατρανώνει λέγοντας: Με τον τρόπο που έπραξες, έτσι θα γίνει και σε εσένα.

12. Και μην κοιτάξεις την ημέρα του αδελφού σου, την ημέρα των ξένων (κη), και μην χαρείς για τους γιους του Ιούδα την ημέρα της καταστροφής τους (κθ) και μην μεγαλοστομήσεις την ημέρα της θλίψης (λ). 13. Ούτε να εισέλθεις στις πύλες των λαών την ημέρα των πόνων τους, και μην κοιτάξεις και εσύ τη συναγωγή τους την ημέρα του ολέθρου τους (λα)· διότι, αφού κατασκεύασαν τις απάτες των ειδώλων και εξαιτίας αυτού ειρήνευαν μαζί του, μεταστράφηκαν και του στήνουν ενέδρα σαν σε εχθρό. (ιθ) Επειδή, διαφορετικά, δεν θα είχε εγκαταλείψει την τάξη των αγγέλων.

13. (λα) επειδή ακριβώς έχουν εκείνον που τους λυτρώνει από τον όλεθρο. (λβ) Διότι θα έλθει αυτός που αναζητά το απολωλός κατά την ημέρα του ολέθρου τους (λα)· μήτε να επιτεθείς εναντίον της δύναμής τους κατά την ημέρα της απώλειάς τους (λβ)· 14. Μήτε να σταθείς στα περάσματά τους (λγ) για να εξολοθρεύσεις όσους από αυτούς διασώζονται· μήτε να αποκλείσεις όσους από αυτούς διαφεύγουν κατά την ημέρα της θλίψεως.