Συνεπισκόποις, φησὶ, καὶ διακόνοις, χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἐνταῦθα ζητήσειεν ἄν τις εἰκότως· Τί δήποτε οὐδαμοῦ τῷ κλήρῳ γράφων ἀλλαχοῦ, οὐκ ἐν Ῥώμῃ, οὐκ ἐν Κορίνθῳ, οὐκ ἐν Ἐφέσῳ, ἀλλὰ κοινῇ πᾶσι τοῖς ἁγίοις, ἢ τοῖς πιστοῖς, ἢ τοῖς ἠγαπημένοις, ἐνταῦθα τῷ κλήρῳ γράφει; Ὅτι αὐτοὶ καὶ ἀπέστειλαν, καὶ ἐκαρποφόρησαν, καὶ αὐτοὶ ἔπεμψαν πρὸς αὐτὸν τὸν Ἐπαφρόδιτον. Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου, φησὶν, ἐπὶ πάσῃ τῇ μνείᾳ ὑμῶν πάντοτε.
Μετάφραση
«Μαζί με τους επισκόπους», λέει, «και τους διακόνους, χάρη σε σας και ειρήνη από τον Θεό τον Πατέρα μας και τον Κύριο Ιησού Χριστό». Εδώ θα μπορούσε κανείς εύλογα να αναρωτηθεί: Γιατί άραγε, ενώ πουθενά αλλού δεν γράφει προς τον κλήρο, ούτε στη Ρώμη, ούτε στην Κόρινθο, ούτε στην Έφεσο, παρά απευθύνεται κοινώς προς όλους τους αγίους, ή τους πιστούς, ή τους αγαπητούς, εδώ γράφει προς τον κλήρο; Επειδή αυτοί ήταν που και του απέστειλαν βοήθεια, και καρποφόρησαν, και οι ίδιοι έστειλαν σε αυτόν τον Επαφρόδιτο. «Ευχαριστώ τον Θεό μου», λέει, «πάντοτε, για κάθε ενθύμησή σας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες