Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ 1:30

Κεφάλαιο Α΄. ΙΩΑΝΝΗΣ. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να λάβει τίποτα, εάν δεν του έχει δοθεί από τον ουρανό. ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄. Τι όμως έχεις, το οποίο δεν έλαβες; ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ. Διότι με τη χάρη έχετε σωθεί διά της πίστεως· και αυτό δεν προέρχεται από εσάς· είναι δώρο του Θεού· όχι από έργα, για να μην καυχηθεί κανείς. ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ. Και αυτό προέρχεται από τον Θεό, διότι σε εσάς χαρίστηκε το υπέρ του Χριστού, όχι μόνο το να πιστεύετε σε αυτόν, αλλά και το να πάσχετε για αυτόν, έχοντας τον ίδιο αγώνα, και τα εξής.

β'. Αυτό έλεγαν, αυτό έδειχναν. «Στηρίζοντας», λέει, «τις ψυχές των μαθητών». Επομένως ήταν στηριγμένοι· ή μάλλον, προστίθεντο διαρκώς και άλλοι. Τα προέλεγαν, λοιπόν, για να μη σκανδαλιστούν. Και σαν από σκόπιμη πρόθεση συμβαίνει το ίδιο, όχι μόνο μέσω των αποστόλων, αλλά και μέσω των μαθητών· για να μάθουν αμέσως από την αρχή τη δύναμη του κηρύγματος, και ότι πρέπει και οι ίδιοι να υποστούν τέτοια παθήματα, και για να σταθούν γενναία, χωρίς να προσηλώνονται εκστατικά μόνο στα θαύματα, αλλά πολύ περισσότερο στους πειρασμούς. Γι' αυτό και ο ίδιος έλεγε: «Έχοντας τον ίδιο αγώνα, σαν κι αυτόν που είδατε σε εμένα και ακούσατε».

Έχοντας τον ίδιο αγώνα, όπως αυτόν που είδατε σε εμένα. Δηλαδή, έχετε και το παράδειγμα. Πάλι τους εξυψώνει εδώ. Διότι δείχνει παντού ότι διεξάγουν τον ίδιο αγώνα με αυτόν, ότι συμμετέχουν στις ίδιες δοκιμασίες, τόσο προσωπικά όσο και από μόνοι τους, με το να υπομένουν από κοινού με εκείνον τους πειρασμούς.

Και λέγει ότι είναι μεγάλος ο άθλος που προέρχεται από αυτά. Και ποιος είναι αυτός, παρά το ότι έγιναν αθλητές υπέρ του Ευαγγελίου; Διότι ήταν πολλοί οι πολέμιοι, εκείνοι της περιτομής. «Για εμάς όμως είναι σωτηρία, και αυτό προέρχεται από τον Θεό· διότι σε εσάς χαρίστηκε για χάρη του Χριστού, όχι μόνο το να πιστεύετε σε αυτόν, αλλά και το να πάσχετε για αυτόν». Δες πάλι πώς ήρεμα τους συγκρατεί. Διότι, αφού είπε ότι είστε αθλητές υπέρ του Ευαγγελίου, πρόσθεσε ότι αυτό ακριβώς προέρχεται από τον Θεό· και ότι σας δόθηκε ως χάρισμα το να πάσχετε για αυτόν. Αυτό δε, λέγει, δεν το αναφέρει για να διαλύσει το φρόνημα ή την πρόθεσή τους· διότι πρέπει μεν να έχω αγαθή πρόθεση, αλλά να θεωρώ ότι όλα τα αγαθά προέρχονται από τον Θεό. «Διότι δεν κοπίασα εγώ, αλλά η χάρις που είναι μαζί μου». «Έχοντας τον ίδιο αγώνα, τον οποίο είδατε σε εμένα, και τώρα ακούτε να υπάρχει σε εμένα». Δύο χρήσιμα στοιχεία υπάρχουν εδώ: αφενός το να μην υπερηφανεύονται ως οι μόνοι αθλητές, εφόσον αγωνίζονται μιμούμενοι τον ίδιο. Και αφετέρου το να μη δειλιάζουν μπροστά στα δεσμά και στην προσδοκία του θανάτου, εφόσον τους προτρέπει να τον μιμούνται. Δες, όμως, πόση αγωνία έχει ο Παύλος για τους μαθητές του, ώστε να αγωνιά και όταν εκείνοι σημειώνουν κατορθώματα, και όταν φοβούνται· όταν μεν κατορθώνουν, αγωνιά για την έπαρση, όταν δε φοβούνται, για την υποχώρηση που προκαλείται από τη δειλία.