Πλὴν μὴ μέχρι τῶν Χριστοῦ προθύρων στῇς, τουτέστι τῶν ἀνθρωπίνων, ἀλλ’ εἴσιθι εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος, εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων τῆς αὐτοῦ θεότητος, καὶ μάθε ὅτι εἰ καὶ περιεγράφη ἐν μήτρᾳ ὡς ἄνθρωπος, ἀλλ’ αὐτός ἐστιν ὁ φυλάττων τὰ νήπια ἐν τῇ μήτρᾳ ὡς θεός· καὶ ὁ μικροφυὴς τεχθεὶς κατὰ σάρκα, αὐτὸς αὔξει τὰ πάντα ὡς θεός· καὶ ὁ ἐν φάτνῃ σπαργανωθεὶς σαρκί, αὐτὸς τὴν ἄβυσσον ὁμίχλῃ ἐσπαργάνωσεν ὡς θεός· καὶ ὁ θηλάσας παιζοπρεπῶς μαζῶν μητρικῶν, αὐτὸς ζωοποιεῖ τοὺς ἀνθρώπους θεοπρεπῶς· καὶ ὁ καθεύδων ἐν τῷ πλοίῳ σαρκί, αὐτὸς ἐγείρει τοὺς νεκροὺς ἐξουσίᾳ θεϊκῇ· καὶ ὁ κεκοπιακὼς ὡς ἄνθρωπος, αὐτὸς βοᾷ· «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς ὡς θεός»· καὶ ὁ βοήσας Διψῶ, αὐτός ἐστιν ὁ θεὸς ὁ λέγων· «Εἴ τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω· ἐγὼ γάρ εἰμι ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς»· καὶ ὁ πεινάσας ἑκουσίως ὡς ἄνθρωπος, αὐτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς καὶ διδοὺς *** Χριστῷ τῷ κλίναντι γόνυ καὶ τρίτον προσευξαμένῳ ἐν τῷ πάθει ἀνθρωποπρεπῶς, αὐτῷ κάμψει πᾶν γόνυ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων ὡς θεῷ· ὁ ῥαπισθεὶς ἑκουσίως ὡς ἄνθρωπος, αὐτὸς ῥαπίζει καὶ ἀστράπτει καὶ σείει τὴν γῆν ὡς θεὸς παντοδύναμος· τῷ ἐκδυθέντι γυμνῷ ἐν σταυρῷ ἀνθρωποπρεπῶς, αὐτῷ παριστάμεθα πάντες γυμνοὶ καὶ τετραχηλισμένοι ὡς θεῷ· ὁ ἐξετασθεὶς ὑπὸ Πιλάτου Ἰησοῦς, αὐτὸς ἐτάζει καρδίας καὶ νεφροὺς ἐν τῇ κρίσει, θεὸς ὤν, ὡς δικαστὴς φοβερός· ὃν ἐλοιδόρησαν οἱ Ἰουδαῖοι ὡς ἄνθρωπον, αὐτὸν δοξολογοῦσι πᾶσαι αἱ στρατιαὶ τῶν ἀγγέλων ὡς θεὸν φιλάνθρωπον· καὶ οἱ πόδες καὶ χεῖρες αἱ ὀρυχθεῖσαι τοῖς ἥλοις Ἰησοῦ, αὐτοὶ δεσμήσουσι χεῖρας καὶ πόδας Ἰουδαίων δι’ ἀγγέλων καὶ παραπέμψουσι τῷ σκότει τῷ ἐξωτέρῳ· τὸ πρόσωπον ἐκεῖνο τὸ μὴ ἔχον εἶδος οὐδὲ κάλλος ἐπὶ σταυροῦ, αὐτὸ ἀστράψει ἐξ οὐρανοῦ καὶ σαλευθήσονται πᾶσαι αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν· τὸ ἅγιον σῶμα τὸ διψῆσαν ἀνθρωπίνως ἐν σταυρῷ, αὐτὸ λαλήσει ὅτε ἔλθῃ, καὶ ταραχθήσονται καὶ θροηθήσονται καὶ σκοτισθήσονται καὶ σαλευθήσονται πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς. Θεοῦ γὰρ ἦν στόμα, θεοῦ ὄμμα, θεοῦ γλῶσσα, θεοῦ σῶμα, θεοῦ μέλη, θεοῦ χεῖρες, θεοῦ πόδες, θεοῦ πλευρά, θεοῦ σάρξ, καὶ θεοῦ πάντα τὰ τῆς σαρκός. Ἀλλὰ μὴ καταδράμῃ ταῖς φωναῖς ὁ αἱρετικός· οὐ γὰρ εἶπον θεότητος σῶμα, ἀλλὰ θεοῦ λόγου τὸ σῶμα καὶ διατοῦτο θεοῦ τὸ αἷμα, οὐ θεότητος τὸ αἷμα· θεοῦ ἡ γλῶσσα, οὐ θεότητος ἡ γλῶσσα· θεοῦ τὸ στόμα, οὐ θεότητος τὸ στόμα· θεοῦ οἱ πόδες, οὐ θεότητος οἱ πόδες· ὁ γὰρ λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, τουτέστι καθ’ ὑπόστασιν ἡνώθη τῇ οἰκείᾳ καὶ ἁγίᾳ καὶ τιμίᾳ ἐμψύχῳ καὶ λογικῇ τοῦ ἀνθρώπου σαρκί.
Μετάφραση
Μόνο μη σταθείς ως τα πρόθυρα του Χριστού, δηλαδή στα ανθρώπινα, αλλά μπες στο εσωτερικό του καταπετάσματος, στα άγια των αγίων της θεότητός του, και μάθε ότι, αν και περιορίστηκε μέσα σε μήτρα ως άνθρωπος, αυτός είναι που φυλάγει τα νήπια μέσα στη μήτρα ως Θεός· και αυτός που γεννήθηκε μικρός κατά τη σάρκα, αυτός αυξάνει τα πάντα ως Θεός· και αυτός που σαρκικά σπαργανώθηκε μέσα στη φάτνη, αυτός τύλιξε με ομίχλη την άβυσσο ως Θεός· και αυτός που, ως βρέφος, θήλασε από μητρικούς μαστούς, αυτός ζωοποιεί τους ανθρώπους κατά θεοπρεπή τρόπο· και αυτός που κοιμόταν στο πλοίο κατά τη σάρκα, αυτός εγείρει τους νεκρούς με θεϊκή εξουσία· και αυτός που κοπίασε ως άνθρωπος, αυτός φωνάζει: «Ελάτε προς εμένα όλοι οι κοπιώντες, και εγώ θα σας αναπαύσω ως Θεός»· και αυτός που φώναξε «Διψώ», αυτός είναι ο Θεός που λέει: «Αν κάποιος διψά, ας έρχεται προς εμένα και ας πίνει· γιατί εγώ είμαι η πηγή της ζωής»· και αυτός που πείνασε εκουσίως ως άνθρωπος, αυτός είναι ο άρτος που κατέβηκε από τον ουρανό και δίνει [...]. Στον Χριστό που έκαμψε το γόνυ και προσευχήθηκε τρίτη φορά στο πάθος κατά τρόπο ανθρώπινο, σ’ αυτόν θα κάμψει κάθε γόνυ επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων, ως Θεό· και αυτός που ραπίστηκε εκουσίως ως άνθρωπος, αυτός ραπίζει και αστράφτει και σείει τη γη ως παντοδύναμος Θεός· και σε αυτόν που γυμνώθηκε επάνω στον σταυρό κατά τρόπο ανθρώπινο, στεκόμαστε όλοι γυμνοί και ολοφάνεροι ως μπροστά σε Θεό· και ο Ιησούς που ανακρίθηκε από τον Πιλάτο, αυτός ερευνά καρδιές και νεφρούς κατά την κρίση, επειδή είναι Θεός, ως φοβερός δικαστής· και αυτόν που οι Ιουδαίοι λοιδόρησαν ως άνθρωπο, αυτόν δοξολογούν όλες οι στρατιές των αγγέλων ως φιλάνθρωπο Θεό· και τα πόδια και τα χέρια του Ιησού, που τρυπήθηκαν από τα καρφιά, αυτά θα δέσουν, μέσω αγγέλων, χέρια και πόδια Ιουδαίων και θα τους παραδώσουν στο εξώτερο σκοτάδι· και εκείνο το πρόσωπο, που επάνω στον σταυρό δεν είχε είδος ούτε κάλλος, αυτό θα λάμψει από τον ουρανό, και όλες οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευθούν· και το άγιο σώμα, που δίψασε ανθρώπινα επάνω στον σταυρό, αυτό θα μιλήσει όταν έλθει, και θα ταραχθούν και θα θορυβηθούν και θα σκοτισθούν και θα σαλευθούν όλα τα πέρατα της γης. Διότι του Θεού ήταν το στόμα, του Θεού ο οφθαλμός, του Θεού η γλώσσα, του Θεού το σώμα, του Θεού τα μέλη, του Θεού τα χέρια, του Θεού τα πόδια, του Θεού η πλευρά, του Θεού η σάρκα, και του Θεού όλα όσα ανήκουν στη σάρκα. Αλλά ας μη ριχτεί ο αιρετικός επάνω στις εκφράσεις· γιατί δεν είπα «σώμα της θεότητας», αλλά «το σώμα του Θεού Λόγου»· και γι’ αυτό του Θεού είναι το αίμα, όχι της θεότητας το αίμα· του Θεού η γλώσσα, όχι της θεότητας η γλώσσα· του Θεού το στόμα, όχι της θεότητας το στόμα· του Θεού τα πόδια, όχι της θεότητας τα πόδια· διότι ο Λόγος έγινε σάρκα και έσκηνωσε ανάμεσά μας, δηλαδή ενώθηκε καθ’ υπόστασιν με τη δική του, αγία, τίμια, έμψυχη και λογική ανθρώπινη σάρκα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
- Κεφάλαιο
- Κεφάλαιον [εʹ] ἀποδεικτικὸν διὰ πραγμάτων ὅτι ἄλλο τὸ φυσικόν, ἄλλο τὸ σαρκικὸν καὶ ἕτερον πάλιν τὸ θεϊκὸν θέλημα.