Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ 2:24

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

πέποιθα δὲ ἐν Κυρίῳ ὅτι καὶ αὐτὸς ταχέως ἐλεύσομαι.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολήν
Τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ, φησὶ, γινώσκετε, ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον, σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν εἰς τὸ Εὐαγγέλιον. Καὶ ὅτι οὐχ ἁπλῶς λέγω, ὑμεῖς, φησὶν, αὐτοὶ ἐπίστασθε, ὅτι, ὡς πατρὶ τέκνον, σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν εἰς τὸ Εὐαγγέλιον. Παρατίθεται ἐνταῦθα τὸν Τιμόθεον, εἰκότως, ὥστε πολλῆς ἀπολαῦσαι παρ᾽ αὐτῶν τιμῆς. Τοῦτο καὶ πρὸς Κορινθίους ἐπιστέλλων ποιεῖ, λέγων, Μή τις αὐτοῦ καταφρονήσῃ· τὸ γὰρ ἔργον Κυρίου ἐργάζεται, ὡς καὶ ἐγώ· οὐκ ἐκείνου κηδόμενος, ἀλλὰ τῶν δεχομένων αὐτὸν, ὥστε πολὺν ἀπενέγκασθαι τὸν μισθόν. Τοῦτον μὲν οὖν, φησὶν, ἐλπίζω πέμψαι, ὡς ἂν ἀπίδω τὰ περὶ ἐμὲ, ἐξ αὐτῆς. Τουτέστιν, Ὅταν ἴδω ἐν τίνι ἕστηκα, καὶ ποῖον ἕξει τέλος τὰ κατ᾽ ἐμέ. Πέποιθα δὲ ἐν Κυρίῳ, ὅτι καὶ αὐτὸς ταχέως ἐλεύσομαι πρὸς ὑμᾶς. Οὐ διὰ τοῦτο πέμπω αὐτὸν, ὡς μὴ ἐλευσόμενος, ἀλλ᾽ Ἵνα εὐψυχῶ, γνοὺς τὰ περὶ ὑμῶν, ἵνα μηδὲ τὸν ἐν τῷ μεταξὺ χρόνον ὦ ἐν ἀγνοίᾳ. Πέποιθα δὲ ἐν Κυρίῳ, φησί· τουτέστιν, ἂν ὁ Θεὸς βούληται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Την αποδεδειγμένη όμως αξία του», λέει, «τη γνωρίζετε, ότι δηλαδή, σαν παιδί προς τον πατέρα του, υπηρέτησε μαζί μου για το Ευαγγέλιο». Και ότι δεν τα λέω αυτά τυχαία, λέει, εσείς οι ίδιοι γνωρίζετε καλά ότι, σαν παιδί προς τον πατέρα του, υπηρέτησε μαζί μου για το Ευαγγέλιο. Εδώ προβάλλει τον Τιμόθεο, και πολύ σωστά, ώστε να λάβει από αυτούς πολλή τιμή. Το ίδιο κάνει και όταν στέλνει επιστολή προς τους Κορινθίους, λέγοντας: «Κανείς να μην τον περιφρονήσει· διότι εργάζεται το έργο του Κυρίου, όπως και εγώ»· δεν το κάνει αυτό επειδή μεριμνά μόνο για εκείνον, αλλά για εκείνους που τον υποδέχονται, ώστε να αποκομίσουν μεγάλο μισθό. «Αυτόν, λοιπόν», λέει, «ελπίζω να τον στείλω αμέσως, μόλις δω πώς θα εξελιχθούν τα δικά μου πράγματα». Δηλαδή: Όταν δω σε ποια κατάσταση βρίσκομαι και ποια έκβαση θα έχουν οι υποθέσεις μου. «Έχω δε την πεποίθηση στον Κύριο, ότι και εγώ ο ίδιος σύντομα θα έλθω προς εσάς». Δεν τον στέλνω γι' αυτόν τον λόγο, επειδή τάχα δεν πρόκειται να έλθω εγώ, αλλά «για να αναθαρρήσω, μαθαίνοντας τα νέα σας», ώστε να μην βρίσκομαι σε άγνοια κατά τον ενδιάμεσο χρόνο. «Έχω δε την πεποίθηση στον Κύριο», λέει· δηλαδή, εάν το θέλει ο Θεός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Τί οὖν ἐστι τὸ χαίρειν περὶ Τιμοθέου, ἢ ὅτι πεποίθασι καὶ χαίρουσιν ἐπὶ τοῖς δεσμοῖς τοῖς διὰ τὸ κήρυγμα; τοῦτο γὰρ αὐτοῖς καὶ παραινεῖ. «Οὐδένα γὰρ ἔχω ἰσόψυχον, ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει. Οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν, οὐ τὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ γινώσκετε, ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν εἰς τὸ Εὐαγγέλιον. Τοῦτον μὲν οὖν ἐλπίζω πέμψαι.» Τοῦτο μέγιστον ἐγκώμιον Τιμοθέου, τὸ ἰσόψυχον εἶναι τῷ διδασκάλῳ· ἅμα δὲ καὶ προτροπῆς ἐστι, τὸν αὐτὸν μετὰ χαρᾶς προσδέξασθαι, ὡς αὐτὸν ὁρῶντας τὸν Ἀπόστολον. «Ὡς ἂν ἀπίδω τὰ περὶ ἐμὲ ἐξ αὐτῆς. Πέποιθα δὲ ἐν Κυρίῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι λοιπόν σημαίνει η χαρά για τον Τιμόθεο, αν όχι ότι έχουν πεποίθηση και χαίρονται για τα δεσμά χάριν του κηρύγματος; Διότι σε αυτό ακριβώς τους προτρέπει: «Επειδή δεν έχω κανέναν ισόψυχο, ο οποίος να μεριμνήσει με ειλικρίνεια για τα ζητήματά σας. Διότι όλοι ζητούν τα δικά τους, όχι τα του Ιησού Χριστού. Την αποδεδειγμένη όμως αξία του τη γνωρίζετε, ότι δηλαδή υπηρέτησε μαζί μου για το Ευαγγέλιο, όπως το παιδί τον πατέρα. Αυτόν λοιπόν ελπίζω να στείλω». Αυτό είναι το μέγιστο εγκώμιο για τον Τιμόθεο, το ότι είναι ισόψυχος με τον διδάσκαλό του· ταυτόχρονα όμως αποτελεί και προτροπή να τον υποδεχθούν με χαρά, σαν να έβλεπαν τον ίδιο τον Απόστολο. «Αμέσως μόλις δω την εξέλιξη της υποθέσεώς μου. Έχω δε πεποίθηση στον Κύριο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Ἐξ αὐτῆς μὲν, τῆς κρίσεως λέγει. Ὁ δὲ νοῦς οὗτος· Σκοπῶ, φησὶν, οἷά μοι τὰ περὶ τὴν κρίσιν γενήσεται, καὶ οὕτως ὑμῖν αὐτὸν ἀποστέλλω. »Ὅτι καὶ αὐτὸς ταχέως ἐλεύσομαι» Οἶδεν διὰ τοῦ Πνεύματος, ὅτι τὰ περὶ τὴν πρώτην αὐτοῦ ἀπολογίαν ἔσται ῥᾴδια, καὶ διελεύσεται, καὶ τὸν θάνατον, καὶ τὰ δεσμά· καὶ ὅτι οὕτως ἐγένετο, ἐδήλωσεν ἐν τῇ πρὸς Τιμόθεον εἰπὼν, Ἐν τῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι παρέστη, ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον. Ὁ δὲ Κύριός μοι παρέστη, καὶ ἐῤῥύσθην ἐκ στόματος λέοντος. «Ἀναγκαῖον δὲ ἡγησάμην Ἐπαφρόδιτον τὸν ἀδελφὸν, καὶ συνεργὸν, καὶ συστρατιώτην μου, ὑμῶν δὲ ἀπόστολον, καὶ λειτουργὸν τῆς χρείας μου, πέμψαι πρὸς ὑμᾶς, ἐπειδὴ ἐπιποθῶν ἦν πάντας ὑμᾶς ἰδεῖν.» Μεγάλη σύστασις περὶ ἑκάστου τῶν μαθητῶν, ὅπου γε Ἐπαφρόδιτον μὲν συνεργὸν καὶ συστρατιώτην λέγει, Τιμόθεον δὲ ὁμόψυχον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Με τη φράση «εξ αυτής», αναφέρεται στη δίκη. Το δε νόημα είναι το εξής: Θα εξετάσω, λέει, πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα γύρω από τη δίκη μου, και έτσι θα σας τον στείλω. «Επειδή έχω την πεποίθηση ότι και εγώ ο ίδιος θα έρθω σύντομα». Γνωρίζει μέσω του Πνεύματος ότι τα σχετικά με την πρώτη του απολογία θα είναι εύκολα, και θα διαφύγει και τον θάνατο και τα δεσμά· και ότι έτσι ακριβώς συνέβη, το φανέρωσε στην προς Τιμόθεον επιστολή, λέγοντας: «Στην πρώτη μου απολογία κανείς δεν με συμπαραστάθηκε, αλλά όλοι με εγκατέλειψαν. Ο δε Κύριος με συμπαραστάθηκε, και σώθηκα από το στόμα του λέοντος». «Θεώρησα, όμως, αναγκαίο να στείλω σε εσάς τον Επαφρόδιτο, τον αδελφό και συνεργάτη και συστρατιώτη μου, που είναι δικός σας απόστολος και λειτουργός των αναγκών μου, επειδή ποθούσε πολύ να σας δει όλους». Μεγάλη είναι η σύσταση για τον καθένα από τους μαθητές, αφού τον μεν Επαφρόδιτο αποκαλεί συνεργάτη και συστρατιώτη, τον δε Τιμόθεο ομόψυχο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες