Σπουδαιοτέρως οὖν ἔπεμψα αὐτόν. Τί ἐστι, Σπουδαιοτέρως; Τουτέστιν, Ἀνυπερθέτως, χωρὶς μελλήσεως, μετὰ πολλοῦ τοῦ τάχους, κελεύσας πάντα ὑπερθέμενον ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, ἵνα τῆς ἀδημονίας ἀπαλλαγῇ. Οὐ γὰρ οὕτω τοὺς ποθουμένους ἀκούοντες ἐν ὑγείᾳ ὄντας χαίρομεν, ὡς ὅταν ἴδωμεν, καὶ μάλιστα, ὅταν παρ᾽ ἐλπίδας ἐκβῇ τὸ πρᾶγμα· ὅπερ ἐπὶ Ἐπαφροδίτου τότε γέγονε. Σπουδαιοτέρως οὖν, φησὶν, ἔπεμψα αὐτὸν, ἵνα ἰδόντες αὐτὸν χαρῆτε, κἀγὼ ἀλυπότερος ὦ. Πῶς ἀλυπότερος; Ὅτι ἐὰν ὑμεῖς χαίρητε, κἀγὼ χαίρω, καὶ οὗτος χαίρει ἐπὶ τοιαύτῃ ἡδονῇ, καὶ ἐγὼ ἀλυπότερος ἔσομαι. Καὶ οὐκ εἶπεν, Ἄλυπος, ἀλλ᾽, Ἀλυπότερος, δεικνὺς ὅτι οὐδέποτε ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἦν λύπης ἐκτός. Ὁ γὰρ λέγων, Τίς ἀσθενεῖ, καὶ οὐκ ἀσθενῶ; τίς σκανδαλίζεται, καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι; πότε λύπης ἐκτὸς ἦν;
Μετάφραση
Με μεγαλύτερη σπουδή, λοιπόν, τον έστειλα. Τι σημαίνει, «με μεγαλύτερη σπουδή»; Δηλαδή, χωρίς αναβολή, χωρίς χρονοτριβή, με πάρα πολύ μεγάλη ταχύτητα, δίνοντάς του την εντολή να παραμερίσει τα πάντα και να έρθει σε εσάς, ώστε να απαλλαγείτε από την αγωνία. Διότι δεν χαιρόμαστε τόσο πολύ όταν ακούμε ότι τα αγαπημένα μας πρόσωπα είναι καλά στην υγεία τους, όσο όταν τα βλέπουμε, και μάλιστα, όταν η έκβαση του γεγονότος ξεπερνά κάθε ελπίδα· πράγμα το οποίο ακριβώς συνέβη τότε με τον Επαφρόδιτο. Με μεγαλύτερη σπουδή, λοιπόν, λέει, τον έστειλα, ώστε βλέποντάς τον να χαρείτε, και εγώ να είμαι λιγότερο λυπημένος. Πώς λιγότερο λυπημένος; Διότι, εάν εσείς χαίρεστε, χαίρομαι και εγώ, και αυτός χαίρεται με μία τέτοια ευχαρίστηση, και έτσι εγώ θα είμαι λιγότερο λυπημένος. Και δεν είπε, «άλλυπος» (χωρίς λύπη), αλλά, «λιγότερο λυπημένος», δείχνοντας ότι η ψυχή του ποτέ δεν ήταν απαλλαγμένη από τη λύπη. Διότι εκείνος που λέει, «Ποιος ασθενεί, και δεν ασθενώ και εγώ; Ποιος σκανδαλίζεται, και εγώ δεν φλέγομαι;», πότε ήταν ελεύθερος από λύπη;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες