Καὶ ἄλλως, εἰ μὲν εἰδὼς αὐτὸν πάντων περιεσόμενον ἀφῆκεν, οὐδ᾽ οὕτως ἄξιον ἀπορεῖν· παρ᾽ ἡμῶν γὰρ τὸ κρατεῖν ἐκεῖνον, ἑκόντων ὑποκλινομένων, οὐ βιαζομένων· εἰ δὲ πολλοὶ μὲν οἱ ἤδη περιγενόμενοι, πολλοὶ δὲ καὶ αὖθις ἔσονται, τί τοὺς μέλλοντας εὐδοκιμεῖν τοσαύτης ἀποστερεῖς τιμῆς; Ἀλλ᾽ οὐ πάντες αὐτοῦ περιέσονται. Ἀλλὰ πολλῷ δικαιότερον τοὺς μὲν γενναίους λαμβάνειν ἀφορμὰς, ἐν αἷς ἐπιδείξονται τὴν προαίρεσιν· τοὺς δὲ μὴ τοιούτους, ἀπὸ τῆς οἰκείας κολάζεσθαι ῥᾳθυμίας, ἢ διὰ τούτους ἐκείνους ἐπηρεάζεσθαι. Ὁ μὲν γὰρ φαῦλος, κἂν ἠδίκηται, οὐ παρὰ τὸν ἀνταγωνιστὴν, ἀλλὰ παρὰ τὴν αὑτοῦ νωθρίαν· καὶ δηλοῖ τὸ πλῆθος τῶν νικώντων. Τότε δὲ ἂν οἱ σπουδαῖοι διὰ τοὺς φαύλους ἐπεβουλεύθησαν, οὐκ ἔχοντες ὅπου χρήσονται τῇ ἀνδρείᾳ. Οὕτω δ᾽ ἂν καὶ τῆς τοῦ στόματος καὶ τῆς τῶν ὀφθαλμῶν κατηγορήσωσι διαπλάσεως (διὰ τούτων γὰρ ἐπιθυμοῦσιν ὧν οὐ δεῖ, καὶ εἰς μοιχείαν ἐμπίπτουσιν οἱ πολλοί· δι᾽ ἐκείνου δὲ βλασφημοῦσι, καὶ τὰ ὀλέθρια τῶν δογμάτων ἐκφέρουσιν ἕτεροι), ἆρ᾽ οὖν διὰ τοῦτο χωρὶς γλώττης καὶ ὀφθαλμῶν τοὺς ἀνθρώπους γενέσθαι ἐχρῆν; Οὐκοῦν καὶ τὰς χεῖρας· καὶ τοὺς πόδας ἀποτεμοῦμεν· αἱ μὲν γὰρ αἱμάτων πλήρεις, οἱ δὲ εἰς κακίαν τρέχουσι.
Μετάφραση
Εξάλλου, ακόμη και αν, γνωρίζοντας ότι αυτός πρόκειται να επικρατήσει επί όλων, τον άφησε, ούτε και τότε αξίζει να απορούμε· διότι το να μας νικήσει εκείνος εξαρτάται από εμάς, εφόσον υποτασσόμαστε με τη θέλησή μας και δεν εξαναγκαζόμαστε. Αν όμως πολλοί είναι αυτοί που ήδη τον έχουν υπερνικήσει, και πολλοί θα υπάρξουν και στο μέλλον, γιατί στερείς από τόση τιμή εκείνους που πρόκειται να ευδοκιμήσουν; Αλλά δεν θα τον νικήσουν όλοι. Όμως είναι πολύ πιο δίκαιο, οι μεν γενναίοι να λαμβάνουν ευκαιρίες στις οποίες θα αποδείξουν την προαίρεσή τους, όσοι δε δεν είναι τέτοιοι, να τιμωρούνται εξαιτίας της δικής τους ραθυμίας, παρά εξαιτίας αυτών των τελευταίων να αδικούνται οι πρώτοι. Διότι ο φαύλος, ακόμη και αν βλάπτεται, δεν βλάπτεται εξαιτίας του αντιπάλου, αλλά εξαιτίας της δικής του νωθρότητας· και αυτό το αποδεικνύει το πλήθος εκείνων που νικούν. Διαφορετικά, οι σπουδαίοι θα αδικούνταν εξαιτίας των φαύλων, μη έχοντας πού να αξιοποιήσουν την ανδρεία τους. Με αυτό το σκεπτικό θα μπορούσαν να κατηγορήσουν και τη δημιουργία του στόματος και των οφθαλμών (διότι μέσω των οφθαλμών οι πολλοί επιθυμούν όσα δεν πρέπει και περιπίπτουν σε μοιχεία, ενώ μέσω του στόματος άλλοι βλασφημούν και διακηρύσσουν ολέθρια δόγματα), άραγε λοιπόν γι' αυτόν τον λόγο έπρεπε οι άνθρωποι να δημιουργηθούν χωρίς γλώσσα και χωρίς οφθαλμούς; Επομένως, ας αποκόψουμε και τα χέρια και τα πόδια· διότι τα μεν είναι γεμάτα αίματα, τα δε τρέχουν προς την κακία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες