Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 10:8

Όταν δε λέγει ο Χριστός «Εκείνος που είναι από τον Θεό ακούει τα λόγια του Θεού», ας μη νομίζει κανείς ότι μας προστάζει να δεχόμαστε τις θείες φωνές μόνο με την ακοή του σώματος. Διότι ποιος άνθρωπος, έστω κι αν είναι εντελώς φαύλος, δεν θα άκουγε τη φωνή οποιουδήποτε μιλά, εκτός εάν κάποια ασθένεια του είχε στερήσει την αίσθηση; Αλλά το «Ακούει» το χρησιμοποιεί εδώ με την έννοια ότι συγκατατίθεται, πείθεται και τα αποθησαυρίζει μέσα στον νου του, σύμφωνα με αυτό που έχει ειπωθεί στο βιβλίο των Παροιμιών: «Ο σοφός θα δεχθεί εντολές στην καρδιά». Διότι στους ανόητους, δηλαδή τους περιφρονητές, ο λόγος φτάνει σαν κάποιος ασαφής ήχος και σαν κάποιος χτύπος που ενόχλησε μάταια, και αμέσως χάνεται από αυτούς που τον άκουσαν, ενώ εισδύει στην καρδιά των συνετών σαν σε εύφορο αγρό. Ελέγχοντας λοιπόν πολύ σοφά την αφροσύνη των Ιουδαίων ο Κύριος, και αποδεικνύοντας ότι βλασφημούν αδιάντροπα, λέγει ότι οι δικοί Του λόγοι είναι λόγοι του Θεού.

Υπάρχει εκείνος που ταπεινώνει τον εαυτό του ένεκα της εντολής του Χριστού, και υπάρχει εκείνος που καταρρίπτει τον εαυτό του από αφροσύνη. Υπάρχει εκείνος που εργάζεται σφοδρά χάριν της φιλαργυρίας, και υπάρχει εκείνος που εργάζεται πολλά για την αγαθοεργία. Υπάρχει εκείνος που εργάζεται, όταν δεν πρέπει, και στον καιρό της εργασίας δεν εργάζεται. Υπάρχει εκείνος που ψάλλει και κραυγάζει, όταν δεν πρέπει, και την ώρα της ψαλμωδίας σιωπά, ή φλυαρεί με τον πλησίον του. Υπάρχει εκείνος που αγρυπνεί, όταν δεν πρέπει, και τον καιρό της αγρυπνίας γογγύζει. Είναι γεγραμμένο: Ο Άδης και η απώλεια είναι φανερά ενώπιον του Κυρίου· πώς δεν θα είναι και οι καρδιές των ανθρώπων; Αρχή της αγαθής πολιτείας είναι τα δάκρυα στην προσευχή· και η ακρόαση των Θείων Γραφών είναι γνώρισμα της δίκαιης φρόνησης. Μύρια βιβλία στα αυτιά των αφρόνων θεωρούνται ως μηδέν· και ποιος είναι άφρων, παρά εκείνος που καταφρονεί τον φόβο του Κυρίου; Είναι γεγραμμένο: Η καρδιά του σοφού θα δεχθεί εντολές· δίνε αφορμή στον σοφό και θα γίνει σοφότερος· δίδασκε τον δίκαιο και θα αυξήσει τη μάθησή του. Ο παιδαγωγημένος υιός θα γίνει σοφός· τον δε άφρονα θα τον χρησιμοποιήσει ως υπηρέτη. Οι οκνηροί γίνονται στερημένοι πλούτου, ενώ οι ανδρείοι στηρίζονται στον πλούτο. Ο σοφός, έχοντας φόβο Θεού, απέκλινε από το κακό· ενώ ο άφρων, έχοντας πεποίθηση στον εαυτό του, συναναστρέφεται με ανόμους. Ο οξύθυμος ενεργεί με απερισκεψία· ενώ ο φρόνιμος άνδρας υπομένει πολλά. Τίμα τον Κύριο και οι οδοί σου θα είναι κατευοδωμένες. Τίμα τον ιερέα και τον πρεσβύτερο, ώστε να έλθει επάνω σου η ευλογία του στόματός τους.

«Ο σοφός στην καρδιά θα δεχθεί εντολές· ενώ ο άστεγος στα χείλη, που φέρεται με δολιότητα, θα υποσκελιστεί.» [Κώδ. φ. 48 β.] Σοφό ονομάζει αυτόν που γνωρίζει και διαθέτει κάτι εκ φύσεως· ο οποίος και θα υπακούσει στον νόμο. «Άστεγο στα χείλη» ονομάζει τον άσοφο, αυτόν που έχει στόμα χωρίς θύρα, αυτόν που ξεστομίζει τα πάντα, αυτόν που δεν γνωρίζει να φυλάει τίποτα· ο οποίος δεν έμαθε το εξής: «Άκουσες κάποιον λόγο; Ας πεθάνει μαζί σου». Ή διότι, λέγοντας πότε το ένα και πότε το άλλο, ο άνθρωπος αυτός θέτει εμπόδια στη δική του ζωή· εξαιτίας των οποίων θα «υποσκελιστεί», αντί του (δηλαδή) θα πέσει.

«Στην οδό των μαρτυρίων σου ευφράνθηκα σαν να είχα κάθε λογής πλούτο. Πόσο γλυκά είναι στον λάρυγγά μου τα λόγια σου, ανώτερα από το μέλι στο στόμα μου! Εγώ θα αγαλλιάσω για τα λόγια σου, σαν εκείνον που βρίσκει πολλά λάφυρα. Λύχνος στα πόδια μου είναι ο νόμος, και φως στα μονοπάτια μου.» «Λύχνος είναι η εντολή του νόμου, και φως. Το να γνωρίζει κανείς τον νόμο, είναι γνώρισμα αγαθής διάνοιας.» «Ο σοφός στην καρδιά θα δεχτεί τις εντολές.» «Όλοι οι λόγοι του Θεού είναι δοκιμασμένοι στο πυρ.» «Κάθε διήγηση για τον Θεό να θέλεις να την ακούς, και οι παροιμίες της συνέσεως ας μην σου ξεφύγουν.» —«Να στοχάζεσαι τα προστάγματα του Κυρίου, και να μελετάς διαρκώς τις εντολές του.» «Κάθε συζήτησή σου ας γίνεται σύμφωνα με τον νόμο του Υψίστου.» «Ερευνάτε τις Γραφές, διότι εσείς νομίζετε ότι μέσω αυτών έχετε ζωή αιώνια· και αυτές είναι που μαρτυρούν για εμένα· και όμως δεν θέλετε να έρθετε σε εμένα, για να αποκτήσετε ζωή αιώνια.» «Κάθε Γραφή είναι θεόπνευστη και ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για επανόρθωση, για διαπαιδαγώγηση στη δικαιοσύνη, ώστε ο άνθρωπος του Θεού να είναι άρτιος, πλήρως εξοπλισμένος για κάθε έργο.» Όταν ο πνευματικός λόγος αναβλύζει μέσα στην Εκκλησία, και η ευσεβής καρδιά πηγάζει από τα χαρίσματα του Πνεύματος, να δέχεσαι με ευφροσύνη τα λεγόμενα, και με ευγνωμοσύνη να τρυγάς τον καρπό της ωφέλειας.