Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 11:1

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΑʹ. Οι δόλιοι ζυγοί είναι βδέλυγμα ενώπιον του Κυρίου. [Κώδ. φ. 51 α.] Διότι επιθυμεί η διακριτική μας ικανότητα να είναι απαλλαγμένη από εμπάθεια· επειδή και η δική μας κρίση είναι ο ζυγός των πραγμάτων. Όπου εισέλθει η ύβρις, εκεί έρχεται και η ατιμία. Δεν αναφέρεται σε αυτούς που υβρίζονται, αλλά σε αυτούς που υβρίζουν. Γιατί; Διότι εκείνοι είναι οι ατιμασμένοι· όχι αυτός που κακολογείται, ούτε αυτός που πάσχει, αλλά αυτός που διαπράττει την ύβρη. Διότι όλοι τον απομακρύνουν, καθώς αποτελεί κοινό μίασμα. Ή με τη λέξη ύβρη εννοεί την υπερηφάνεια· διότι ο μεν υπερήφανος είναι άτιμος, ο δε ταπεινός είναι έντιμος και σοφός. Διότι αυτό ακριβώς απαιτεί πρωτίστως η σοφία.

«Αληθινό και δίκαιο ζύγι να έχεις, για να ζήσεις πολλά χρόνια πάνω στη γη που Κύριος ο Θεός σου σου δίνει ως κληρονομιά, διότι βδέλυγμα για τον Κύριο τον Θεό σου είναι καθένας που τα πράττει αυτά.» «Ζυγός δίκαιος, και μέτρο δίκαιο, και χοίνικας δίκαιος θα υπάρχει σε εσάς.» ΤΙΤΛΟΣ Δ΄. —Περί άδικων ζυγών, σταθμών και μέτρων. «Ψεύτες αποδεικνύονται οι γιοι των ανθρώπων στους ζυγούς, με σκοπό να αδικούν.» «Οι δόλιοι ζυγοί είναι βδέλυγμα ενώπιον του Κυρίου· το δίκαιο όμως ζύγι είναι αποδεκτό σε αυτόν.» «Ζύγι μεγάλο και μικρό, και διπλά μέτρα, είναι και τα δύο ακάθαρτα ενώπιον του Κυρίου· και εκείνος που τα κατασκευάζει, θα σκοντάψει στα ίδια του τα έργα.» «Βδέλυγμα στον Κύριο είναι το διπλό ζύγι· και ο δόλιος ζυγός δεν είναι καλό πράγμα ενώπιόν του.» «Ο Χαναάν, έχοντας στα χέρια του άδικο ζυγό, αγάπησε να καταδυναστεύει. Όλοι οι κόποι του δεν θα τον ωφελήσουν, εξαιτίας των αμαρτιών τις οποίες διέπραξε.» «Ακούστε αυτά, εσείς που συνθλίβετε από το πρωί τον πένητα και καταδυναστεύετε τους φτωχούς πάνω στη γη· εσείς που λέτε: Πότε θα περάσει ο μήνας, για να πουλήσουμε, και τα Σάββατα, για να ανοίξουμε τις αποθήκες, ώστε να μικρύνουμε το μέτρο και να μεγαλώσουμε τα σταθμά, και να φτιάξουμε άδικο ζυγό, με σκοπό να εξαγοράσουμε με ασήμι τους φτωχούς και τους ταπεινούς αντί για ένα ζευγάρι υποδήματα, και να εμπορευτούμε κάθε είδους γέννημα.» «Από τα οποία γέμισαν τον πλούτο τους με ασέβεια.» ΤΙΤΛΟΣ Ε΄. —Περί αγαθού ή πονηρού ζήλου. «Μη φθονείς όσους πράττουν πονηρία, μήτε να ζηλεύεις αυτούς που διαπράττουν την ανομία.

«Δεν γνωρίζετε από πού εισχώρησε η αρχή της κακίας στον κόσμο;» Και όταν εκείνοι είπαν: «Από πού;», τους είπε: «Από την υπερηφάνεια, εξαιτίας της οποίας εξέπεσε ο εωσφόρος, που ανέτελλε το πρωί, και συνετρίβη κάτω από τη γη, και εξαιτίας της οποίας συγκατοίκησε με τα θηρία ο Ναβουχοδονόσορ, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας. Ή δεν ακούσατε τη θεία γραφή που λέει: Βδέλυγμα ενώπιον του Κυρίου είναι κάθε υψηλοκάρδιος, και καθένας που υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί; Λεηλατηθήκατε από τον διάβολο, έχοντας αγνοήσει κάθε σας αρετή. Διότι μητέρα και αρχηγός όλων των κακών είναι η υπερηφάνεια. Διότι δεν φύγατε εγκαταλείποντας τον Θεόδωρο, αλλά, αποφεύγοντας τον λόγο του Θεού, εκπέσατε από το Άγιο Πνεύμα, όντας αληθινά άθλιοι και άξιοι κάθε οίκτου. Πώς δεν κατανοήσατε ότι ο Σατανάς ήταν αυτός που ενήργησε σε εσάς αυτό, εξαιτίας του οποίου αποκοπήκατε από τον Θεό; Ω, τι μεγάλο θαύμα αλλά και δική σας κατάκριση! Ο Θεός ταπείνωσε τον εαυτό Του, γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου για εμάς, και εμείς, που είμαστε κατά φύση χώμα και στάχτη, υπερηφανευόμαστε. Διότι ανατράπηκε η φύση μας· ο πανύψηλος και εξόχως υπέρτατος, μέσω της ταπείνωσης, σαγήνευσε τον κόσμο κοντά Του προς σωτηρία, ενώ μπορούσε και με ένα μόνο βλέμμα να καταφλέξει τα πάντα· εμείς όμως, ενώ δεν είμαστε τίποτα, κυριευόμαστε από έπαρση, αγνοώντας ότι, με το να επιζητούμε τιμές, μάλλον καταδικάζουμε τους εαυτούς μας στα κατώτατα της γης. Δεν είδατε εμένα να στέκομαι και να ακούω τη διδασκαλία του;»