ΚΕΦΑΛ. ΙΑʹ. Ζυγοὶ δόλιοι βδέλυγμα ἐνώπιον Κυρίου. [Cod. f. 51 a.] Ἀπροσπαθὲς γὰρ ἡμῖν βούλεται εἶναι τὸ διακριτικόν· καὶ γὰρ ἡ ἡμετέρα κρίσις, ζυγός ἐστι τῶν πραγμάτων. Οὗ ἐὰν εἰσέλθῃ ὕβρις, ἐκεῖ καὶ ἀτιμία. Οὐ περὶ τῶν ὑβριζομένων, ἀλλὰ περὶ τῶν ὑβριζόντων φησί· διὰ τί; ἐκεῖνοι γάρ εἰσιν ἠτιμωμένοι· οὐχ ὁ κακῶς ἀκούων, οὐδὲ ὁ πάσχων, ἀλλ᾽ ὁ ποιῶν· πάντες γὰρ ἐκεῖνον ἀπελαύνουσιν, ἅτε κοινὴν ὄντα λύμην· ἢ ὕβριν λέγει τὴν ὑπερηφανίαν· ὁ μὲν γὰρ ὑπερήφανος, ἄτιμος· ὁ δὲ ταπεινὸς, ἔντιμος καὶ σοφός. Τούτου γὰρ πρώτου δεῖται ἡ σοφία.
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΑʹ. Οι δόλιοι ζυγοί είναι βδέλυγμα ενώπιον του Κυρίου. [Κώδ. φ. 51 α.] Διότι επιθυμεί η διακριτική μας ικανότητα να είναι απαλλαγμένη από εμπάθεια· επειδή και η δική μας κρίση είναι ο ζυγός των πραγμάτων. Όπου εισέλθει η ύβρις, εκεί έρχεται και η ατιμία. Δεν αναφέρεται σε αυτούς που υβρίζονται, αλλά σε αυτούς που υβρίζουν. Γιατί; Διότι εκείνοι είναι οι ατιμασμένοι· όχι αυτός που κακολογείται, ούτε αυτός που πάσχει, αλλά αυτός που διαπράττει την ύβρη. Διότι όλοι τον απομακρύνουν, καθώς αποτελεί κοινό μίασμα. Ή με τη λέξη ύβρη εννοεί την υπερηφάνεια· διότι ο μεν υπερήφανος είναι άτιμος, ο δε ταπεινός είναι έντιμος και σοφός. Διότι αυτό ακριβώς απαιτεί πρωτίστως η σοφία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες