Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 12:11

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὁ ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτοῦ γῆν ἐμπλησθήσεται ἄρτων, οἱ δὲ διώκοντες μάταια ἐνδεεῖς φρενῶν.[α] ὅς ἐστιν ἡδὺς ἐν οἴνων διατριβαῖς, ἐν τοῖς ἑαυτοῦ ὀχυρώμασι καταλείψει ἀτιμίαν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Καὶ τοιούτων ὄντων ὑποδειγμάτων καὶ τοσούτων καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν τῶν ἐκ τοῦ οἴνου κακῶν ἐμφυομένων τῷ βίῳ, καὶ τοῦτο πεποιηκέναι φησὶν ὁ ἀνεπαισχύντως διὰ τῆς ἐξαγορεύσεως τὸ ἑαυτοῦ στηλιτεύων, τὸ μὴ μόνον τῷ ὄντι κεχρῆσθαι οἴνῳ, ἀλλ᾽ ὅπως ἂν καὶ πλεονάσειεν ἡ τοῦ τοιούτου κτήματος χορηγία προνοηθῆναι. Ἐφύτευσα γάρ μοι, φησίν, ἀμπελῶνας, ὧν οὐκ ἂν δεηθείη ὁ αὐτὸς ἄμπελος εὐθηνοῦσα γινόμενος, ἄμπελος πνευματική, εὐθαλής τε καὶ ἀμφιλαφής, τοῖς τοῦ βίου κλάδοις καὶ ταῖς ἀγαπητικαῖς ἕλιξι διαπλεκομένη πρὸς τὸ ὁμόφυλον, καὶ κομῶσα μὲν ἀντὶ φύλλων τῇ εὐσχημοσύνῃ τῶν τρόπων, ἡδὺν δὲ καὶ πέπειρον τὸν τῆς ἀρετῆς βότρυν ἐκτρέφουσα. ὁ ταῦτα ἐν τῇ ἰδίᾳ καταφυτεύων ψυχῇ καὶ γεωργῶν οἶνον τὸν τὴν καρδίαν εὐφραίνοντα καὶ Ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτοῦ γῆν κατὰ τὴν παροιμιώδη φωνήν, ὡς ὁ τῆς τοιαύτης γεωργίας ἀπαιτεῖ νόμος, οἱονπερεὶ σκάλλων τοῖς λογισμοῖς τὸν βίον καὶ τὰ νόθα τῶν παραφυομένων ταῖς τῶν ἀρετῶν ῥίζαις ἐκτίλλων, ἐπάρδων δὲ τοῖς μαθήμασι τὴν ψυχὴν καὶ τῇ δρεπάνῃ τοῦ κριτικοῦ λόγου περικόπτων τὴν εἰς τὰ περιττὰ καὶ ἀνόνητα τῆς διανοίας φοράν, μακαριστὸς ἂν εἴη τῆς γεωργίας οὗτος τῷ τῆς σοφίας κρατῆρι τὸν ἑαυτοῦ βότρυν ἐνθλίβων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ενώ υπάρχουν τέτοια παραδείγματα και τόσα πολλά κακά από τον οίνο αναφύονται καθημερινά στη ζωή, αναφέρει ότι έπραξε και αυτό εκείνος που ανερυθρίαστα μέσω της ομολογίας του στηλιτεύει τον ίδιο του τον εαυτό: το να μην κάνει δηλαδή απλώς χρήση οίνου, αλλά και να μεριμνήσει ώστε να πλεονάζει η παροχή ενός τέτοιου κτήματος. «Διότι φύτεψα για τον εαυτό μου», λέει, «αμπελώνες», τους οποίους δεν θα είχε ανάγκη, εάν γινόταν ο ίδιος μια άμπελος που θάλλει, άμπελος πνευματική, εύρωστη και πολύκλαδη, η οποία περιπλέκεται προς τους ομοίους της με τους κλάδους του βίου και τους έλικες της αγάπης, και η οποία κοσμείται, αντί για φύλλα, με την ευπρέπεια των τρόπων, ενώ εκτρέφει τον γλυκύ και ώριμο βότρυ της αρετής. Εκείνος που τα φυτεύει αυτά στη δική του ψυχή και καλλιεργεί τον οίνο που ευφραίνει την καρδιά και εργάζεται τη δική του γη, σύμφωνα με την παροιμιώδη φωνή, όπως ακριβώς απαιτεί ο νόμος μιας τέτοιας γεωργίας, σαν να σκαλίζει τον βίο του με τους λογισμούς και να ξεριζώνει τα νόθα βλαστάρια που παραφυτρώνουν δίπλα στις ρίζες των αρετών, αρδεύοντας με τα διδάγματα την ψυχή και περικόπτοντας με το δρεπάνι του κριτικού λόγου τη ροπή της διάνοιας προς τα περιττά και τα ανώφελα, αυτός θα ήταν μακάριος για τη γεωργία του, εκθλίβοντας τον δικό του βότρυ στον κρατήρα της σοφίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Παροιμίας (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ὁ ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτοῦ γῆν, ἐμπλησθήσεται ἄρτων· οἱ δὲ διώκοντες μάταια, ἐνδεεῖς φρενῶν. [Cod. f. 57 b.] Πρὸς γεωργικὸν καὶ φιλόσοφον προτρέπεται βίον, καὶ τὴν μετὰ δικαιοσύνης ἐργασίαν· ἡ γὰρ ἀργία τὴν κακίαν εἰσήνεγκεν· ἀποδιώκειν δὲ μάταιά ἐστι, τὸ περὶ τὰ μηδὲν ὀνοῦντα διεπτοῆσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκείνος που καλλιεργεί τη δική του γη θα χορτάσει με άρτους· ενώ εκείνοι που επιδιώκουν μάταια πράγματα στερούνται συνέσεως. [Cod. f. 57 b.] Προτρέπει προς τον γεωργικό και φιλόσοφο βίο, και προς την εργασία με δικαιοσύνη· διότι η αργία εισήγαγε την κακία. Και το να επιδιώκει κανείς τα μάταια σημαίνει το να περισπάται γύρω από πράγματα που δεν προσφέρουν καμία απολύτως ωφέλεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ὁ σπείρων φαῦλα θερίσει κακά· ματαιότητα ἔργων αὐτοῦ συντελέσει.» «Οἱ διώκοντες μάταια, ἐνδεεῖς φρενῶν.» «Πάντες μάταιοι ποιοῦντες καταθύμια αὐτῶν, ἃ οὐκ ὠφελήσει αὐτούς.» «Ἐγὼ εἶπα· Κενῶς ἐκοπίασα εἰς μάταιον, καὶ εἰς οὐδὲν ἔδωκα τὴν ἰσχύν μου.» «Πεποίθασιν ἐπὶ ματαίοις, καὶ λαλοῦσι κενά· ὅτι κύουσι πόνον, καὶ τίκτουσι μάταια, καὶ ἱστὸν ἀράχνης ὑφαίνουσι.» «Συγκολλῶν ὄστρακον, ὁ διδάσκων μωρόν.» «Εἷς οἰκοδομῶν, καὶ εἷς καθαιρῶν, τί ὠφελεῖ πλέον ἢ κόπους; Εἷς εὐχόμενος, καὶ εἷς καταρώμενος, τίνος φωνῆς εἰσακούσεται ὁ Δεσπότης;» Κοσκίνῳ φέροντες ὕδωρ, καὶ εἰς τετρημένον πίθον ἀνθλοῦντες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Όποιος σπέρνει φαύλα πράγματα θα θερίσει κακά· τη ματαιότητα των έργων του θα φέρει σε πέρας.» «Εκείνοι που επιδιώκουν μάταια πράγματα, στερούνται σύνεσης.» «Μάταιοι είναι όλοι όσοι πράττουν τις επιθυμίες της καρδιάς τους, οι οποίες δεν πρόκειται να τους ωφελήσουν.» «Εγώ είπα: Άδικα κοπίασα εις μάτην, και στο τίποτα ανάλωσα τη δύναμή μου.» «Στηρίζουν την πεποίθησή τους σε μάταια πράγματα, και λαλούν λόγια κενά· διότι κυοφορούν πόνο, και γεννούν μάταια πράγματα, και υφαίνουν ιστό αράχνης.» «Σαν αυτόν που συγκολλά σπασμένα κεραμικά, είναι εκείνος που διδάσκει τον άφρονα.» «Ο ένας οικοδομεί και ο άλλος γκρεμίζει, τι περισσότερο κερδίζουν από κόπους; Ο ένας προσεύχεται και ο άλλος καταριέται, τίνος τη φωνή θα εισακούσει ο Δεσπότης;» Είναι σαν να μεταφέρουν νερό με το κόσκινο και να αντλούν σε τρύπιο πιθάρι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόλαος Μεθώνης Περὶ τῶν ἀζύμων
Καὶ ἔδωκε τῷ Δαυὶδ Ἀβιμέλεχ ὁ ἱερεὺς τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως, ὅτι ἐκεῖ οὐκ ἦν ἄρτος ἀλλότριος. Καὶ πάλιν Δαυὶδ ἐν Ψαλμοῖς· καὶ ἄρτος καρδίαν ἀνθρώπου στηρίζει. Καί· ἄρτον ἀγγέλων ἔφαγεν ἄνθρωπος. Καί· ψωμιεῖς ἡμᾶς ἄρτον δακρύων. Καὶ Σολομὼν ἐν Παροιμίαις· τιμὴ πόρνης ὡς καὶ ἑνὸς ἄρτου. Καί· ὁ ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτοῦ γῆν ἐμπληθήσεται ἄρτων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο ιερέας Αβιμέλεχ έδωσε στον Δαβίδ τους άρτους της προθέσεως, διότι εκεί δεν υπήρχε άλλος άρτος. Και πάλι ο Δαβίδ στους Ψαλμούς λέει: «και ο άρτος στηρίζει την καρδιά του ανθρώπου». Και: «άρτο αγγέλων έφαγε ο άνθρωπος». Και: «θα μας θρέψεις με άρτο δακρύων». Και ο Σολομών στις Παροιμίες: «η τιμή της πόρνης είναι όση και ενός άρτου». Και: «εκείνος που εργάζεται τη δική του γη θα χορτάσει από άρτους».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες