Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 12:20

Διότι τέτοια ακριβώς έγραψε και ο Αστέριος, ο λεγόμενος σοφιστής, αφού τα διδάχθηκε από αυτούς, και από αυτόν με τη σειρά του τα διδάχθηκε ο Άρειος, όπως έχει ήδη ειπωθεί. Αλλά οι επίσκοποι, διαπιστώνοντας και σε αυτό την υποκρισία τους και το γεγονός ότι, σύμφωνα με το γραμμένο, «υπάρχει δόλος στις καρδιές των ασεβών που μηχανεύονται κακά», αναγκάστηκαν και αυτοί πάλι να συναγάγουν το νόημα από τις Γραφές και, αυτά που έλεγαν πρωτύτερα, να τα πουν και να τα γράψουν ξανά με μεγαλύτερη σαφήνεια, ότι δηλαδή ο Υιός είναι ομοούσιος με τον Πατέρα, ώστε να δηλώσουν ότι ο Υιός δεν είναι απλώς όμοιος, αλλά ταυτίζεται εκ του Πατρός ως προς την ομοιότητα, και να δείξουν ότι η ομοιότητα και το άτρεπτο του Υιού είναι κάτι διαφορετικό από τη λεγόμενη σε εμάς μίμηση, την οποία εμείς αποκτούμε εξαιτίας της αρετής μέσω της τηρήσεως των εντολών. Διότι τα σώματα, αν και τυγχάνει να είναι όμοια μεταξύ τους, είναι δυνατόν κάπως να διαχωρίζονται και να βρίσκονται μακριά το ένα από το άλλο, όπως συμβαίνει με τους υιούς των ανθρώπων σε σχέση με αυτούς που τους γέννησαν, σύμφωνα με όσα έχουν γραφτεί για τον Αδάμ και τον Σηθ που γεννήθηκε από αυτόν, ο οποίος ήταν όμοιός του «κατά τη μορφή του».

Διότι, πόσα στάδια είναι η γη ή η θάλασσα, και πόσα από τα άστρα κινούνται, και πόσο το ένα ξεπερνά το άλλο σε ταχύτητα, εάν δεν γνωρίζουμε την αλήθεια για αυτά, σε τίποτα δεν θα μας εμποδίσει στο να επιτύχουμε τη μακαριότητα των επαγγελιών. Ίσως όμως ο λόγος μάς παρουσιάζει και κάτι τέτοιο, ότι τα σχετικά με την αλήθεια, δηλαδή τα μυστικά, δεν πρέπει να λέγονται στον καθένα, αλλά στον πλησίον· δηλαδή, να μην τα φανερώνουμε στους τυχόντες, αλλά σε εκείνους που έχουν κοινωνήσει τα μυστήρια. Εάν δε ο Κύριός μας είναι η αλήθεια, ας έχει ο καθένας μας αυτήν την αλήθεια αποτυπωμένη και σαν σφραγισμένη μέσα στην καρδιά του· για την οποία ομιλώντας μέσα στις καρδιές μας, ας μη νοθεύουμε τον λόγο του Ευαγγελίου, όταν αναγγέλλουμε το κήρυγμα στους πλησίον μας. «Αυτός που δεν δολιεύθηκε με τη γλώσσα του». Σε πολλά σημεία της Γραφής ο δόλος καταδικάζεται ως εχθρός του Θεού. «Είθε να εξολοθρεύσει ο Κύριος», λέει, «όλα τα δόλια χείλη»· και, «Δόλος υπάρχει στην καρδιά εκείνων που μηχανεύονται τα κακά». Κάθε τι το ανώτερο λέγεται ότι νοθεύεται με την ανάμειξή του με το κατώτερο, όπως ο οίνος νοθεύεται όταν αναμειγνύεται με κατώτερης ποιότητας οίνο ή όταν του προσθέτουν νερό· και ο χρυσός νοθεύεται με την ανάμειξή του με άργυρο και χαλκό· έτσι και η αλήθεια νοθεύεται, όταν στους άγιους λόγους συμπλέκονται οι πιο βλάσφημοι.

Μην περιγελάσεις την πτώση του πλησίον σου· προχώρα με ασφάλεια, όσο σου είναι δυνατόν, αλλά και να δίνεις το χέρι σε εκείνον που κείτεται χάμω. ΤΙΤΛΟΣ ΙΗʹ. —Περί αγάπης, και ειρήνης, και ειρηνοποιών. «Είπε η Νωεμίν στη Ρουθ: Ιδού, η συνυφάδα σου επέστρεψε στον λαό της και στους θεούς της, επίστρεψε και εσύ. Είπε όμως η Ρουθ: Μη μου ζητάς να σε εγκαταλείψω, διότι όπου κι αν πας, θα πάω· και ο λαός σου θα είναι λαός μου, και ο Θεός σου, Θεός μου.» «Ο Ιωνάθαν ορκίστηκε εκ νέου στον Δαβίδ, διότι τον αγάπησε με όλη του την ψυχή.» «Πονώ για σένα, αδελφέ μου Ιωνάθαν. Υπήρξες πολύ αγαπητός σε μένα· η αγάπη σου για μένα ήταν θαυμαστή, περισσότερο και από την αγάπη των γυναικών.» «Ζήτησε την ειρήνη, και επιδίωξέ την.» «Όσοι επιθυμούν την ειρήνη, θα ευφρανθούν.» «Όλους όσους δεν φιλονικούν θα τους σκεπάσει η φιλία· εκείνος που ελέγχει με παρρησία, ειρηνοποιεί.» «Ο μακρόθυμος άνθρωπος θα σβήσει τις φιλονικίες, ενώ ο ασεβής μάλλον θα τις υποκινήσει.» «Τα δίκαια χείλη καλύπτουν την έχθρα.» «Καλύτερο είναι ένα κομμάτι ψωμί με ευχαρίστηση εν ειρήνη, παρά ένα σπίτι γεμάτο από πολλά αγαθά και άδικες θυσίες μαζί με μάχη.» «Τον θυμό του ανθρώπου τον καταπραΰνει ο φρόνιμος υπηρέτης.» «Άφθονο νερό δεν θα μπορέσει να σβήσει την αγάπη, και ποταμοί δεν θα την κατακλύσουν.» «Την αλήθεια και την ειρήνη να αγαπάτε, λέει ο Κύριος ο Παντοκράτορας.» «Πόσο ωραία είναι πάνω στα βουνά τα πόδια εκείνων που φέρνουν χαρμόσυνες ειδήσεις, αγγελία ειρήνης, εκείνων που φέρνουν αγαθά μηνύματα!» «