Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 12:6

Επειδή όμως αυτά που έχουν γραφτεί προέρχονται από εκείνους που έχουν μισθωθεί για να υπερασπίζονται την αίρεση, και, σύμφωνα με τη θεία παροιμία, «τα λόγια των ασεβών είναι δόλια» και «το στόμα των ασεβών αποκρίνεται κακά» και «οι ασεβείς κατευθύνουν δόλους», πρέπει, αδελφοί, να αγρυπνούμε, όπως είπε ο Κύριος, και να νήφουμε, μήπως προκύψει κάποια απάτη από την κομψολογία και την πανουργία τους, μήπως έρθει κάποιος στο όνομά Του λέγοντας ότι «και εγώ τον Χριστό κηρύττω» και λίγο αργότερα αποδειχθεί αντίχριστος. Και αντίχριστοι είναι πράγματι όλοι αυτοί που έρχονται σε εσάς εξαιτίας της μανίας του Αρείου. Διότι τι σας λείπει, ώστε να έρθει να εγκατασταθεί ανάμεσά σας κάποιος ξένος; Ή τι ανάγκη έχουν οι Εκκλησίες της Αιγύπτου, της Λιβύης και της Αλεξάνδρειας, ώστε αυτοί, εμπορευόμενοι το επισκοπικό αξίωμα σαν να επρόκειτο για ξυλεία και εμπορεύματα, να εισβάλλουν σε Εκκλησίες που δεν τους ανήκουν; Ποιος δεν γνωρίζει, ποιος δεν βλέπει ολοκάθαρα, ότι όλα αυτά τα πράττουν για την υποστήριξη της ασέβειας; Γι' αυτόν τον λόγο, ακόμη και αν παριστάνουν τους άλαλους, ακόμη και αν περιβληθούν με κράσπεδα μεγαλύτερα από αυτά των Φαρισαίων, ακόμη και αν χρησιμοποιούν μεγαλόστομες εκφράσεις και επιτηδεύονται τον τόνο της φωνής τους, δεν πρέπει να τους πιστεύετε· διότι δεν είναι τα λόγια, αλλά το ορθό φρόνημα και η ευσεβής βιοτή που αποδεικνύουν τον πιστό.

Αυτό βέβαια, εάν κάποιος από αυτούς που πιστεύουν ορθά το έλεγε με πιο απλό τρόπο, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να υποπτευθούμε κάτι για τα λεγόμενα, διότι το ορθόδοξο φρόνημα θα υπερίσχυε της απλούστερης εκφοράς των λέξεων. Επειδή όμως η φωνή αυτή προέρχεται από αιρετικούς, και τα λόγια των αιρετικών είναι ύποπτα, και, καθώς είναι γεγραμμένο, «οι ασεβείς μηχανεύονται δόλους» και «τα λόγια τους είναι δόλια, ακόμη και αν απλώς νεύσουν», διότι έχουν διεφθαρμένη την καρδιά τους· εμπρός, ας εξετάσουμε και αυτόν τον ισχυρισμό, μήπως, αφού ελέγχθηκαν για τα πάντα, τελικά, σαν ύδρες, επινόησαν κάποια καινοφανή λεξούλα, ώστε μέσω αυτής της κομψολογίας και της πιθανοφανούς εξαπάτησης να σπείρουν πάλι με άλλον τρόπο την ασέβειά τους. Διότι το ίδιο ακριβώς πράγμα εννοεί αυτός που λέει «Ο Υιός έγινε κατόπιν βουλήσεως», με αυτόν που λέει «Υπήρξε καιρός που δεν υπήρχε», και «Ο Υιός έγινε εκ του μη όντος», και ότι «είναι κτίσμα». Αλλά επειδή ντράπηκαν λέγοντας αυτά, επιχείρησαν οι δόλιοι να υποδηλώσουν πάλι τα ίδια με διαφορετικό τρόπο, προβάλλοντας τη «βούληση», όπως ακριβώς οι σουπιές βγάζουν το μελάνι τους, προκειμένου με αυτό αφενός να συσκοτίσουν τους αθώους και αφετέρου οι ίδιοι να μην ξεχάσουν τη δική τους αίρεση. Από πού λοιπόν αντλούν το «με βούληση» και «με θέληση», ή από ποια Γραφή προβάλλουν πάλι τέτοιου είδους επιχειρήματα, ας μας πουν αυτοί που είναι ύποπτοι στα λόγια τους και εφευρέτες της ασέβειας.

Διότι, έπειτα από τόσους ελέγχους εναντίον τους, εξαιτίας των οποίων ακόμη και ο ίδιος ο διάβολος, ο πατέρας τους, θα είχε ντραπεί και θα είχε υποχωρήσει, πάλι αυτοί, μηχανευόμενοι από τη «στρεβλή καρδιά» τους, γογγύζουν και σε άλλους μεν ψιθυρίζουν, ενώ γύρω από άλλους βουίζουν σαν κουνούπια, λέγοντας: «Έστω, εσείς έτσι τα ερμηνεύετε αυτά, και νικάτε με τους συλλογισμούς και τις αποδείξεις· αλλά πρέπει να λέγεται ότι ο Υιός έχει γίνει από τον Πατέρα με βούληση και θέληση». Και με αυτό πράγματι εξαπατούν πολλούς, προβάλλοντας το βούλημα και το θέλημα του Θεού. Αν βέβαια αυτό το έλεγε με κάποια απλότητα κάποιος από τους ορθοδόξους πιστούς, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος καχυποψίας για τα λεγόμενα, καθώς το ορθόδοξο φρόνημα θα υπερίσχυε της πιο απλοϊκής εκφοράς των λέξεων. Επειδή όμως η έκφραση προέρχεται από αιρετικούς, και τα λόγια των αιρετικών είναι ύποπτα και, όπως είναι γραμμένο, «οι ασεβείς κατευθύνουν δόλους» και «τα λόγια τους είναι δόλια», έστω κι αν απλώς κάνουν ένα νεύμα —διότι έχουν διεφθαρμένη καρδιά—, ελάτε να εξετάσουμε και αυτόν τον ισχυρισμό, μήπως, αφού ελέγχθηκαν πλέον σε όλα, επινόησαν σαν ύδρες κάποια νεότερη λεξούλα, ώστε μέσω αυτής της κομψολογίας και της πειστικής παραπλάνησης να διασπείρουν πάλι με άλλον τρόπο τη δική τους ασέβεια. Διότι ακριβώς το ίδιο πράγμα σημαίνει αυτός που λέει «ο Υιός έγινε με βούληση» με αυτόν που λέει «υπήρχε εποχή που δεν υπήρχε» και «έγινε από τα μη όντα και είναι κτίσμα».

«Γι' αυτό ξαφνικά έρχεται η καταστροφή του, διότι χαίρεται με όλα όσα μισεί ο Θεός.» «Βδέλυγμα στον Κύριο είναι οι διεστραμμένες οδοί.» «Επειδή δεν ήθελαν να προσέξουν τις συμβουλές μου, αλλά χλεύασαν τους ελέγχους μου· γι' αυτό θα γευτούν τους καρπούς της δικής τους οδού, και θα χορτάσουν από τις δικές τους επιθυμίες.» «Άνδρας άφρων και παράνομος πορεύεται σε σκολιές οδούς, αυτός κάνει νοήματα με τα μάτια, δίνει σήματα με το πόδι και διδάσκει με νεύματα των δακτύλων.» «Οι ασεβείς κατευθύνουν δόλους· τα λόγια των ασεβών είναι δόλια.»