Κρείσσων ἀνὴρ ἐν ἀτιμίᾳ δουλεύων ἑαυτῷ. [Cod. f. 57 a.] Ἐπειδὴ πολλοὶ τὴν ἐργασίαν οὐχ ὡς ἐπίπονον φεύγουσι μόνον, ἀλλὰ καὶ ὡς αἰσχρὰν, πρῶτον μὲν ἔπεισεν αὐτοὺς πρὸς τὸν μύρμηκα τοὺς ἀνθρώπους ὁρᾷν, νῦν δὲ καὶ ταύτην ἀναιρεῖ τὴν ὑποψίαν· τί λέγεις; ἀτιμία τὸ πρᾶγμά ἐστιν; καὶ πόσῳ βέλτιον, ἀτιμίαν ἢ λιμὸν ὑπομένειν; διὰ τί γὰρ ἀτιμία; μὴ ἑτέρῳ δουλεύεις, οὐχὶ σεαυτῷ; κἂν μυρίοις δουλεύῃς, οὐκ ἐκείνοις δουλεύεις ἀλλὰ σεαυτῷ· εἰ μὴ γὰρ σεαυτὸν ἀπαλλάξαι ἐσκόπεις λιμοῦ [ita cod.], οὐδ᾽ ἂν ἐποιήσω λόγον ἐκείνων· ὥστε σὺ καρποῦσαι τὸ κέρδος τῆς δουλείας· οὐκοῦν ἑαυτῷ δουλεύεις. Οὐχ ὁρᾷς τοὺς στρατιώτας; ἕκαστος τούτων ἑαυτῷ δουλεύει· καὶ ὁ χειροτέχνης. Μὴ τοίνυν ἀγανάκτει· σὺ σαυτοῦ δεσπότης εἶ, καὶ οὐχ ἕτερός τις. Οὐχ ὁρᾷς τοὺς πένητας οὐδενὶ δουλεύοντας; ἄρα κἀκεῖνοι ἑαυτοῖς δουλεύουσι· ποία δὲ τιμὴ, ὅταν ἄρτου προσδέονται;
Μετάφραση
«Καλύτερος είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται σε ταπεινή θέση και εργάζεται για τον εαυτό του». [Κώδ. φ. 57 α.] Επειδή πολλοί αποφεύγουν την εργασία όχι μόνο ως κοπιαστική, αλλά και ως αισχρή, πρώτα μεν έπεισε τους ανθρώπους να παρατηρούν το μυρμήγκι, τώρα δε αναιρεί και αυτήν την πρόφαση: Τι λες; Είναι ατιμία το πράγμα; Και πόσο καλύτερο είναι να υπομένει κανείς την ατιμία παρά την πείνα; Διότι, γιατί είναι ατιμία; Μήπως δουλεύεις για άλλον, και όχι για τον εαυτό σου; Και αν ακόμη δουλεύεις για χιλίους, δεν δουλεύεις για εκείνους αλλά για τον εαυτό σου· διότι αν δεν σκόπευες να απαλλάξεις τον εαυτό σου από την πείνα [έτσι στον κώδικα], δεν θα έδινες καμία σημασία σε εκείνους· ώστε εσύ καρπώνεσαι το κέρδος της υπηρεσίας σου· επομένως, για τον εαυτό σου δουλεύεις. Δεν βλέπεις τους στρατιώτες; Ο καθένας από αυτούς δουλεύει για τον εαυτό του· το ίδιο και ο χειροτέχνης. Μην αγανακτείς, λοιπόν· εσύ είσαι κύριος του εαυτού σου, και όχι κάποιος άλλος. Δεν βλέπεις τους πένητες που δεν δουλεύουν σε κανέναν; Άρα και εκείνοι δουλεύουν για τους εαυτούς τους· αλλά ποια τιμή υπάρχει, όταν έχουν ανάγκη από ψωμί;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες