Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 14:20

Και είπε ο Ιωνάθαν προς τον Δαβίδ: «Πορεύου με ειρήνη, και σύμφωνα με όσα έχουμε ορκιστεί και οι δύο στο όνομα του Κυρίου, λέγοντας: Ο Κύριος ας είναι μάρτυρας ενώπιον εμού και σου, και ανάμεσα στο δικό μου και το δικό σου σπέρμα έως τον αιώνα». Και σηκώθηκε ο Δαβίδ και αναχώρησε, ενώ ο Ιωνάθαν εισήλθε στην πόλη.» «Πονώ για σένα, αδελφέ μου Ιωνάθαν. Μου στάθηκες πάρα πολύ προσφιλής. Θαυμαστή υπήρξε η αγάπη σου προς εμένα, περισσότερο από την αγάπη των γυναικών.» «Ασεβείς φίλοι κολακεύουν στις θύρες των δικαίων· οι φίλοι θα μισήσουν τους φτωχούς φίλους.» «Μη μηχανεύεσαι κακά εναντίον του φίλου σου, ο οποίος κατοικεί κοντά σου και σε εμπιστεύεται.» «Εκείνος που κρύβει ένα αδίκημα, επιζητεί τη φιλία. Σε κάθε καιρό ας υπάρχει για σένα φίλος. Και οι αδελφοί ας είναι χρήσιμοι στις ανάγκες· διότι γι' αυτό τον σκοπό γεννιούνται.» «Πιο αξιόπιστα είναι τα τραύματα από τον φίλο, παρά τα θεληματικά φιλιά του εχθρού. Τον δικό σου φίλο, ή τον φίλο του πατέρα σου μην τον εγκαταλείπεις. Και στον οίκο του αδελφού σου μην εισέλθεις όταν βρίσκεσαι σε δυστυχία. Είναι προτιμότερος ένας φίλος κοντά, παρά ένας αδελφός που κατοικεί μακριά.» «Όταν σε ονειδίσει ο φίλος σου, υποχώρησε προς τα πίσω· μην τον καταφρονείς, ώστε να μη σε ονειδίσει μεν ο φίλος, η δε μάχη σου και η έχθρα σου δεν θα απομακρυνθεί, αλλά θα είναι για σένα ίση με θάνατο.» «Καλύτεροι είναι οι δύο από τον έναν, διότι γι' αυτούς υπάρχει καλή ανταμοιβή στον κόπο τους. Διότι, εάν πέσουν, ο ένας θα σηκώσει τον σύντροφό του. Και αλίμονο στον έναν όταν πέσει, και δεν υπάρχει δεύτερος για να τον σηκώσει· και το τριπλά πλεγμένο σκοινί δεν θα κοπεί γρήγορα.» «

Γλυκύς είναι εκείνος ο φίλος, που τρέφει την ψυχή. Γνήσιος φίλος είναι αυτός που συμμερίζεται τις δυσκολίες. Το μέγιστο απόκτημα είναι ο αδιάπτωτος φίλος. Ο κατά Θεόν φίλος αναβλύζει γάλα και μέλι με τους αληθινούς λόγους του. ΤΙΤΛ. Η΄. — Περί των φίλων του τραπεζιού και των κακόβουλων. «Οι ασεβείς φίλοι μισούν τους φτωχούς φίλους». «Ο παράνομος άνδρας βάζει σε πειρασμό τους φίλους του και τους παρασύρει σε οδούς που δεν είναι αγαθές». «Προφάσεις αναζητά ο άνδρας που σχεδιάζει να αποχωριστεί τους φίλους του». «Ρόπαλο, και μαχαίρι, και ακονισμένο αιχμηρό βέλος, τέτοιος είναι ο άνδρας που καταθέτει ψευδή μαρτυρία εναντίον του φίλου του». «Όποιος ευλογεί τον φίλο του νωρίς το πρωί με δυνατή φωνή, δεν διαφέρει σε τίποτα από εκείνον που τον καταριέται». «Μην τρέφετε εμπιστοσύνη σε φίλους, μηδέ να ελπίζετε σε άρχοντες». «Υπάρχει φίλος που είναι φίλος την εποχή που τον συμφέρει, και δεν πρόκειται να παραμείνει κοντά σου σε καιρό θλίψης. Υπάρχει φίλος που είναι κοινωνός στο τραπέζι, αλλά δεν θα παραμείνει κατά την ημέρα της θλίψης· και εάν ταπεινωθείς, θα στραφεί εναντίον σου». «Υπάρχει φίλος που είναι φίλος μόνο κατ' όνομα». «Εάν είναι να αποκτήσεις φίλο, απόκτησέ τον μέσα από δοκιμασία, και μην τον εμπιστευθείς γρήγορα. Αντί για φίλος, μην γίνεσαι εχθρός». «Ο σύντροφος του φίλου συμμετέχει στα τραγούδια σε καιρό ευφροσύνης, αλλά σε καιρό θλίψης θα σταθεί απέναντί του. Ο σύντροφος συμπονά τον φίλο του για χάρη της κοιλιάς, αλλά απέναντι στον πόλεμο θα πάρει την ασπίδα του». «Εάν έχεις αγαθά, θα συμβιώσει μαζί σου και θα σε αποστραγγίσει, ενώ ο ίδιος δεν πρόκειται να κοπιάσει. Είχε την ανάγκη σου και σε εξαπάτησε, και θα σου χαμογελάσει υποκριτικά, δίνοντάς σου ελπίδες.

Διότι αληθινά, σύμφωνα με τον Σολομώντα, ο οποίος ήταν μέγας και αμέτρητος στη σοφία και διέθετε πλάτος καρδιάς σαν τη θάλασσα: «Οι φίλοι των πλουσίων είναι πολλοί, ενώ ο φτωχός εγκαταλείπεται ακόμη και από αυτόν που του υπάρχει»· και αυτά βέβαια ο Σολομών τα έγραψε ακριβώς όπως έχουν τα πράγματα. [3] Αυτές οι δύο γυναίκες, όμως, η μία επειδή δεν διέθετε χρήματα για να καλέσει ιατρούς, και η άλλη επειδή είχε δαπανήσει πολλά χρήματα χωρίς καμία ωφέλεια για την ίδια, έρχονται στον Ιωάννη και τον Κύρο, τους πανσθενείς ιατρούς που δεν χρειάζονται χρήματα και δεν θεραπεύουν τους ασθενείς για χρυσό.