Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 14:34

«Και εκείνοι που τον είδαν θα πουν: Πού είναι;» «Οργή θα επιπέσει στους αμαρτωλούς, και τότε θα γνωρίσουν πού βρίσκεται η ύλη τους.» «Εκείνοι που σπέρνουν άτοπες πράξεις, θα θερίσουν οδύνες. Από το πρόσταγμα του Κυρίου θα εξολοθρευθούν, και από την πνοή της οργής του θα αφανιστούν.» «Ποιος στάθηκε σταθερός μπροστά στο πρόσωπο του ασεβούς; Το φως των ασεβών θα σβήσει.» «Τα πρόσωπα των ασεβών θα γεμίσουν με ατιμία.» «Όλη η ζωή του ασεβούς περνά μέσα σε αγωνία· όταν νομίζει ότι ειρηνεύει, θα έρθει η καταστροφή του.» «Η ελπίδα του ασεβούς θα χαθεί· διότι το σπίτι του θα μείνει ακατοίκητο. Και η σκηνή του θα μεταβληθεί σε ιστό αράχνης.» «Ημέρα οργής θα επέλθει σε αυτόν.» «Το λυχνάρι των ασεβών θα σβήσει. Θα έρθει σε αυτούς η καταστροφή, και θα γίνουν σαν το άχυρο μπροστά στον άνεμο.» «Τα μάτια των ασεβών θα λιώσουν. Διότι η ελπίδα τους είναι η απώλεια.» «Εκείνος που αγαπά την αδικία, μισεί τη δική του ψυχή.» «Οι αμαρτίες ελαττώνουν τις φυλές.» «Οι παρανομίες αιχμαλωτίζουν τον άνθρωπο, και ο καθένας σφίγγεται με τα δεσμά των δικών του αμαρτιών.» «Δεν θα κατοικήσει μαζί σου αυτός που πονηρεύεται, ούτε θα παραμείνουν.» «Θα λάβει τέλος, λοιπόν, η πονηρία των αμαρτωλών, και εσύ θα κατευθύνεις.» «Σύντριψε τον βραχίονα του αμαρτωλού και του πονηρού.» «Η ανάμνησή του χάθηκε με πάταγο.» «Θα βρέξει πάνω στους αμαρτωλούς παγίδες, φωτιά και θειάφι.» «Πολλές είναι οι μάστιγες του αμαρτωλού» «Το δε πρόσωπο του Κυρίου στρέφεται εναντίον εκείνων που πράττουν το κακό, για να τους εξολοθρεύσει.» «Ο θάνατος των αμαρτωλών είναι κακός, και εκείνοι που μισούν τον δίκαιο.» «

Στους καλούς, όμως, και ενάρετους να δίνεις πάντοτε. Ανάμεσα στο να πεις, να ακούσεις και να πράξεις, μικρή είναι η απόσταση. ΤΙΤΛΟΣ ΙΔʹ. — Περί δικαιοσύνης και αρετής. «Η δικαιοσύνη σώζει από τον θάνατο.» «Στους δρόμους της δικαιοσύνης υπάρχει ζωή.» «Η δικαιοσύνη εξυψώνει το έθνος.» «Εκείνος που σπέρνει δικαιοσύνη θα λάβει βέβαιη αμοιβή.» «Η δικαιοσύνη προστατεύει τους άκακους.» «Ο Θεός αγαπά εκείνους που επιδιώκουν τη δικαιοσύνη. Στη μεγάλη δικαιοσύνη υπάρχει πολλή δύναμη.» «Ο δρόμος της δικαιοσύνης και της ελεημοσύνης θα βρει ζωή και δόξα.» «Από τον καρπό της δικαιοσύνης φυτρώνει δέντρο ζωής.» «Η αρχή της δικαιοσύνης δίνει κύρος στα λόγια.» «Η δικαιοσύνη κατευθύνει ορθά τους δρόμους των αμέμπτων.» «Η αρχή του αγαθού δρόμου είναι να πράττει κανείς τα δίκαια.» «Μήκος βίου χαρίζει ο δρόμος της δικαιοσύνης.» «Το να πράττει κανείς τα δίκαια και να λέει την αλήθεια είναι πιο αρεστά στον Θεό παρά το αίμα των θυσιών.» «Τα έργα της δικαιοσύνης θα φέρουν ειρήνη, και η δικαιοσύνη θα εξασφαλίσει ανάπαυση.» «Μάθετε τη δικαιοσύνη, εσείς που κατοικείτε στη γη· διότι ο ασεβής έχει εξαλειφθεί. Ανοίξτε τις πύλες, ας εισέλθει ο λαός που τηρεί τη δικαιοσύνη και την αλήθεια.» «Αυτά λέει ο Κύριος: Τηρείτε την κρίση, πράττετε τη θεία δικαιοσύνη. Μακάριος είναι αυτός που τα πράττει αυτά και μένει προσηλωμένος σε αυτά.» «Η δικαιοσύνη είναι αθάνατη.» «Εάν κάποιος αγαπά τη δικαιοσύνη, οι κόποι του είναι αρετές.» «Εάν επιδιώκεις το δίκαιο, θα το αποκτήσεις και θα το ενδυθείς σαν ποδήρη χιτώνα δόξας.» «Μακάριοι όσοι πεινούν και διψούν για τη δικαιοσύνη, διότι αυτοί θα χορτάσουν.» «Καθένας που πράττει τη δικαιοσύνη προέρχεται από τον Θεό.»

Και αν βέβαια η δικαιοσύνη εξυψώνει ένα έθνος, ενώ οι αμαρτίες ταπεινώνουν τους λαούς, όπως διδάσκει ο Σολομώντας και η ίδια η αλήθεια, οπωσδήποτε και το δικό μας γένος δεν υπέστη με άλλον τρόπο την ταπείνωση ή μάλλον τη μείωση και την πτώση, και η παμβασίλεια πόλη μας κάηκε από τη φωτιά και υπέστη ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε ανθρώπους, όντας μέχρι σήμερα καταπατούμενη από τα πόδια αιμοχαρών αλλοφύλων, παρά μόνο επειδή οι πράξεις δικαιοσύνης εξέλιπαν και ο καθένας από εμάς πορεύτηκε οπίσω των πονηρών του έργων.

Αν και ούτε αυτό θα μπορούσαν να αποδείξουν, ότι δηλαδή υπάρχει κάποιο όφελος για τις πόλεις τους, αλλά μάταια φθείρονται και παρανομούν δίχως λόγο. Διότι, πρέπει να πιστεύουμε, και κανείς δεν θα φέρει αντίρρηση, ότι ο Θεός οδηγεί σε κάτι καλό τις δικές τους πλεονεξίες και αδικίες, όπως ακριβώς και τους φόνους, τις κλοπές και τις άλλες κακίες των άλλων ανθρώπων, με τον τρόπο που Εκείνος γνωρίζει, όπως ανέφερα προηγουμένως. Το να μπορέσουν, όμως, αυτοί μέσω αυτών των πράξεων να επινοήσουν την επιδιωκόμενη ωφέλεια, το συμφέρον και την ευημερία για τις πόλεις, ανήκει στα αδύνατα. Διότι ούτε είναι λογικό να κυβερνήσουν καλά μια πόλη αυτοί που έχουν κυβερνήσει άσχημα τα δικά τους, αφού «εκείνος που δεν προΐσταται καλά στον δικό του οίκο», λέει, «πώς θα κυβερνήσει την εκκλησία του Θεού;», και πρέπει να πιστεύουμε ότι η Γραφή λέει την αλήθεια, ότι δηλαδή η δικαιοσύνη ανυψώνει τα έθνη, ενώ η αδικία κάνει το εντελώς αντίθετο, τα κάνει δηλαδή από μεγάλα μικρά. Αλλά τους εξαπάτησε, νομίζω, η φαινομενική και πρόσκαιρη ωφέλεια, το ότι δηλαδή αποκτούν όπλα, χτίζουν τείχη και συντηρούν στρατιώτες, πράγμα που συμβαίνει σε όλους τους πονηρούς.

Και εξάλλου, τι είναι το ανοσιούργημα που διαπράχθηκε εις βάρος του Άβελ; Αν είχε εκπληρωθεί ο προκαθορισμένος όρος ζωής, γιατί ο Κάιν, ως υπηρέτης αυτού του όρου, όντας αδελφοκτόνος, καταδικάζεται ο ίδιος σε στεναγμό και σε ολοκληρωτική πανωλεθρία ολόκληρου του γένους του; Και πώς ο θείος νόμος από τον Νώε μέχρι σήμερα καταδικάζει τον φονιά σε θάνατο με αυστηρότητα; Ή πώς πρέπει να λογαριαστεί αυτό που συνέβη στον Αγάγ; Αν είχε συμπληρωθεί ο όρος της ζωής του, δεν θα είχε πεθάνει έστω και αν ο Σαούλ δεν ήθελε να τον πατάξει; Τι να πούμε για τα παιδιά του Ιώβ, πέθαναν από προκαθορισμένο όρο ή από αίτημα του σατανά; Τι για τον Εζεκία; Τι για τους Νινευίτες; Τι για αυτούς που στη συνέχεια διασώθηκαν ή σώζονται μέσω ευτυχών συγκυριών; Τι να πούμε για την περίπτωση που κάποιος θυσιάζει τη ζωή του υπέρ ενός αγαπημένου του, του οποίου πρότυπο αποτελούν οι άγιοι μάρτυρες; Πώς πρέπει να θεωρηθεί το έργο του Φινεές; Ως κακοπραγία ή ως προκαθορισμένος όρος; Πού βρίσκεται το «εάν κάνεις το καλό, θα ζήσεις πολλά χρόνια»; Πού βρίσκεται το «οι αμαρτίες λιγοστεύουν τις φυλές»; Τι γίνεται με αυτούς που από δειλία μπροστά στον θάνατο απαγχονίζονται εκούσια ή με οποιονδήποτε τρόπο αναιρούν τον εαυτό τους, ή ακούσια υφίστανται αυτό από άλλους; Τι γίνεται με αυτούς που πεθαίνουν από υπερβολικό λιμό ή κορεσμό, ή από δριμύ ψύχος ή καύσωνα, ή από λοιμώδη νόσο ή από όσα είναι ισχυρότερα από κάθε βοήθεια ή αθεράπευτα, για να μην αναφέρω όλα όσα συμβαίνουν με αφαίρεση αίματος; Και τι συμβαίνει εάν κάποιος αφήσει την αρτηρία άδετη εκούσια, ή και ακούσια; Δεν θα διαρρεύσει μαζί με το αίμα της ζωής του και το νοερό πνεύμα, το οποίο είναι δεμένο με αυτό;

Του ιδίου αγιωτάτου Φωτίου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, ομιλία πρώτη για την επιδρομή των Ρως. Τι είναι αυτό; Ποια είναι αυτή η σκληρή και βαριά πληγή και οργή; Από πού έπεσε πάνω μας αυτός ο υπερβόρειος και φοβερός κεραυνός; Ποια σύννεφα παθών που πύκνωσαν, και ποιων αμαρτημάτων οι σφοδρές συγκρούσεις άναψαν και εξαπέλυσαν εναντίον μας αυτή την αβάσταχτη αστραπή; Από πού ξέσπασε αυτή η βαρβαρική, ορμητική και αθρόα θάλασσα, η οποία δεν θερίζει τις καλαμιές του σιταριού ούτε συντρίβει τα στάχυα, δεν μαστιγώνει τα κλήματα του αμπελιού ούτε κατακόβει τον άγουρο καρπό, ούτε χτυπά τους κορμούς των δέντρων και σχίζει τα κλαδιά, πράγμα που για πολλούς και πολλές φορές γέμισε το μέτρο της έσχατης κακοπάθειας, αλλά αλέθει οικτρά τα σώματα των ίδιων των ανθρώπων και εξολοθρεύει πικρά ολόκληρο το γένος; Από πού και πώς χύθηκε πάνω μας το κατακάθι τέτοιων και τόσων κακών, για να μην πω κάτι βαρύτερο; Άραγε, δεν ήρθαν όλα αυτά πάνω μας εξαιτίας των αμαρτιών μας; Δεν είναι αυτά έλεγχος και φανερή διαπόμπευση των παραπτωμάτων μας; Δεν αποτελεί το φοβερό στοιχείο των παρόντων απόδειξη για τα φρικτά και αδέκαστα μελλοντικά κριτήρια; Δεν είναι προσδοκία όλων μας, ή μάλλον κοινό θέαμα μπροστά μας, το να μην αφεθεί πλέον κανένας στη ζωή, ώστε ούτε αγγελιοφόρος να μη διασωθεί για να αναγγείλει τη συμφορά στους μεταγενέστερους; Όντως, οι αμαρτίες ελαττώνουν τους λαούς και γίνονται σαν δίκοπο σπαθί για όλους όσους τις διαπράττουν.