Οἱ μισοῦντες ἐλέγχους, τελευτῶσιν αἰσχρῶς. [Ibid.] Ἢ τῷ ἐπιτιμᾶσθαι, ἢ τῷ ἔχειν λόγων ἀπόδειξιν· σοφισταῖς γὰρ περιπεσόντες, οὐδὲν λέγειν δυνήσονται· ἢ καὶ τὰς ἐντολὰς ἐλέγχους εἶπεν· αὖται γὰρ ἡμᾶς ἐλέγχουσιν ἁμαρτάνοντας. ᾍδης καὶ ἀπώλεια φανερὰ παρὰ τῷ Κυρίῳ, πῶς οὐχὶ καὶ αἱ καρδίαι τῶν ἀνθρώπων; ᾯ πάντα ἐστὶ δῆλα, πῶς οὐχὶ καὶ αἱ καρδίαι τῶν ἀνθρώπων; Τοῦτο γὰρ μάλιστα διώρθουν, οἱ τό τε τῇ διανοίᾳ καὶ τοῖς κρύφα γινομένοις ἐπιστῆσαί τινα ὀφθαλμὸν, προνοητικὸν, δικαστὴν, καὶ ἐξεταστὴν φάσκοντες. Οὐ τὴν παντελῆ δὲ νῦν ἀπώλειαν εἶπεν, ἀλλὰ καθ᾽ ἢν λανθάνει τὰ τῶν ἄλλων αἴσθησιν διαφεύγοντα· ἀπώλεια ἥτις ἔστι γείτων τοῦ ᾅδου. [Cod. f. 67 a.] Σοφῶν γὰρ τοῦτό ἐστιν ἴδιον, ἐλέγχειν τοὺς κακῶς πράττοντας· οὐδὲν γὰρ οὕτως δείκνυσι τὸ τῆς σοφίας ἔργον, ὡς τὸ κοινωφελῶς ζῇν. Καρδίας εὐφραινομένης πρόσωπον θάλλει. Τοῦτο τίνος ἕνεκεν εἴρηται; Ἵνα ἐκείνην ποιῶμεν εὐφραίνεσθαι διὰ δικαιοσύνης, καὶ μὴ σῶμα λιπαίνωμεν. Οἱ γὰρ ἐπιθυμοῦντες δικαιοσύνης εὐφραίνουσι τὴν ψυχὴν αὐτῶν· ἢ εὐφραίνεται διὰ τῶν ἀρετῶν, λυπεῖται δὲ διὰ τῶν ἁμαρτιῶν.
Μετάφραση
Όσοι μισούν τους ελέγχους, πεθαίνουν με αισχρό τρόπο. [Στο ίδιο] Είτε με το να επιπλήττονται, είτε με το να παρουσιάζουν απόδειξη των λόγων τους· διότι, αν περιπέσουν σε σοφιστές, δεν θα μπορούν να πουν τίποτα· ή ονόμασε «ελέγχους» τις εντολές, επειδή αυτές μας ελέγχουν όταν αμαρτάνουμε. Ο Άδης και η απώλεια είναι φανερά ενώπιον του Κυρίου, πώς λοιπόν να μην είναι και οι καρδιές των ανθρώπων; Σε Εκείνον στον οποίο τα πάντα είναι φανερά, πώς να μην είναι και οι καρδιές των ανθρώπων; Διότι αυτό ακριβώς διόρθωναν όσοι υποστήριζαν ότι πάνω στη διάνοια και σε όσα γίνονται στα κρυφά έχει τοποθετηθεί κάποιος οφθαλμός προνοητικός, κριτής και εξεταστής. Δεν εννοούσε όμως εδώ την παντελή απώλεια, αλλά εκείνη σύμφωνα με την οποία παραμένουν κρυφά όσα διαφεύγουν από την αντίληψη των άλλων· μια απώλεια που είναι γείτονας του Άδη. [Κώδ. φ. 67 α.] Διότι αυτό είναι χαρακτηριστικό των σοφών, το να ελέγχουν αυτούς που πράττουν το κακό· διότι τίποτα δεν φανερώνει τόσο πολύ το έργο της σοφίας, όσο το να ζει κανείς με τρόπο κοινωφελή. Όταν η καρδιά ευφραίνεται, το πρόσωπο θάλλει. Για ποιον λόγο ειπώθηκε αυτό; Για να κάνουμε την καρδιά να ευφραίνεται μέσω της δικαιοσύνης, και να μην παχαίνουμε το σώμα. Διότι όσοι επιθυμούν τη δικαιοσύνη ευφραίνουν την ψυχή τους· ή αλλιώς, αυτή ευφραίνεται με τις αρετές, ενώ λυπάται με τις αμαρτίες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες