Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 15:2

ΤΙΤΛΟΣ ΚΔ΄. — Περί του άφρονος, του ανόητου, του απαίδευτου και του μωρού. «Έχω δει άφρονες να ρίχνουν ρίζες, αλλά αμέσως η κατοικία τους καταστράφηκε.» «Άτιμοι και περιφρονημένοι, στερημένοι από κάθε αγαθό, οι οποίοι μασούσαν ρίζες δέντρων από τη μεγάλη πείνα.» «Καταστράφηκαν επειδή δεν είχαν σοφία.» «Είπε ο άφρων μέσα στην καρδιά του: Δεν υπάρχει Θεός.» «Μη γίνεστε σαν το άλογο και το μουλάρι, τα οποία δεν έχουν σύνεση.» «Ο άφρων και ο ανόητος θα χαθούν μαζί.» «Από το στόμα του άφρονα βγαίνει ράβδος ύβρεως.» «Για ποιο λόγο υπάρχουν τα χρήματα στα χέρια του άφρονα; Διότι αυτός που δεν έχει νου δεν μπορεί να αποκτήσει σοφία.» «Ο άφρων φανερώνει την οργή του την ίδια κιόλας ημέρα.» «Ο άφρων ξεδιπλώνει τη δική του κακία.» «Η αφροσύνη του ανθρώπου καταστρέφει τους δρόμους του, αλλά η καρδιά του κατηγορεί τον Θεό.» «Το στόμα των αφρόνων αναγγέλλει κακά.» «Ο άφρων, ακόμη και όταν μαστιγώνεται, δεν αισθάνεται.» «Δεν αρμόζει στον άφρονα η πολυτελής ζωή.» «Μην απαντάς στον άφρονα σύμφωνα με την αφροσύνη του, για να μη γίνεις όμοιός του. Αλλά να απαντάς στον άφρονα σύμφωνα με την αφροσύνη του, για να μη φανεί σοφός στα δικά του μάτια.» «Τους απαίδευτους τους συναντά ο θάνατος.» «Οι απαίδευτοι είναι ασυγκράτητοι στη γλώσσα.» «Βαρύς είναι ο λίθος και δυσβάσταχτη η άμμος· όμως η οργή του άφρονα είναι βαρύτερη και από τα δύο.» «Οι άφρονες, επειδή επιθυμούν την ύβρη και έγιναν ασεβείς, μίσησαν τη γνώση.» «Ο ανόητος θα πεθάνει από παγίδα.» «

Ο σοφός άνθρωπος, ακόμη και όταν σιωπά, τιμά τον Θεό, γνωρίζοντας τον λόγο για τον οποίο σιωπά. Προφύλαξέ με, παρακαλώ, από τον άνθρωπο που έχει ακατάστατη γλώσσα. Διότι το γλίστρημα της γλώσσας είναι χειρότερο από το γλίστρημα των ποδιών. ΤΙΤΛΟΣ ΙΕʹ. — Περί εκείνων που δεν φυλάσσουν τη γλώσσα τους. «Από κάθε άδικο λόγο να απομακρύνεσαι.» «Από τη μάστιγα της γλώσσας θα σε κρύψει.» «Τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγάς τους.» «Θα εξολοθρεύσει ο Κύριος όλα τα δόλια χείλη και τη γλώσσα που μιλά αλαζονικά.» «Ακόνισαν τη γλώσσα τους σαν του φιδιού. Ο φλύαρος άνθρωπος δεν θα προκόψει πάνω στη γη.» «Το στόμα σου πλεόνασε σε κακία, και η γλώσσα σου ύφαινε δολιότητα.» «Κύριε, λύτρωσε την ψυχή μου από άδικα χείλη και από δόλια γλώσσα.» «Ισχυρή παγίδα για τον άνθρωπο είναι τα ίδια του τα χείλη· και αιχμαλωτίζεται από τα λόγια του ίδιου του του στόματος.» «Εκείνος που δεν βάζει φραγμό στα χείλη του και μιλά διεστραμμένα, θα υποσκελιστεί.» «Ο λυπηρός λόγος εγείρει οργή. Ο δίγλωσσος άνθρωπος αποκαλύπτει τα μυστικά στο συνέδριο. Το στόμα των άφρονων αναγγέλλει κακά.» «Ο διεστραμμένος φέρνει την απώλεια με το ίδιο του το στόμα.» «Ο άνθρωπος με ευμετάβολη γλώσσα θα πέσει σε συμφορές.» «Τα χείλη του άφρονα τον οδηγούν στο κακό, και το θρασύ στόμα του προσκαλεί τον θάνατο. Το στόμα του άφρονα τον συντρίβει, και τα χείλη του γίνονται παγίδα για την ψυχή του.» «Βαθύς λάκκος είναι το στόμα του παράνομου· και εκείνος που έχει μισηθεί από τον Κύριο θα πέσει μέσα σε αυτόν.» «Με πολλά ξύλα φουντώνει η φωτιά· και το στόμα χωρίς φραγμό προκαλεί ακαταστασίες.» «

Γι' αυτό σας «διδάσκω την αλήθεια», «ώστε να εναποτεθεί η ελπίδα σας στον Κύριο» και να «πληρωθείτε από το Πνεύμα»· διότι το Πνεύμα είναι Θεός φιλαλήθης, όπως ο Πατέρας και ο Υιός· και εάν η ελπίδα σας δεν εναποτεθεί στον Κύριο, δεν θα «πληρωθείτε από το Πνεύμα»· και εάν δεν «πληρωθείτε από το Πνεύμα», δεν θα μισήσετε το ψεύδος με «τέλειο μίσος»· και εάν δεν μισήσετε το ψεύδος με «τέλειο μίσος», δεν θα κατανοήσετε την αλήθεια· και εάν δεν κατανοήσετε την αλήθεια, η γλώσσα σας δεν θα διδαχθεί καλά, διότι «εξαιτίας της αμαρτίας των χειλέων του ο αμαρτωλός πέφτει σε παγίδα», ενώ ο δίκαιος ξεφεύγει από αυτήν· και εάν η γλώσσα σας δεν διδαχθεί καλά, η σοφία δεν θα αναπαυθεί στην καρδιά σας —διότι «η γλώσσα των σοφών γνωρίζει καλά» και «στην καρδιά τους» αναπαύεται «η σοφία», και «από τους καρπούς του στόματος ενός ανθρώπου η ψυχή του θα γεμίσει με αγαθά», «και η ανταπόδοση των χειλέων του θα του αποδοθεί»—· και εάν η σοφία δεν αναπαυθεί στην καρδιά, δεν θα φωτιστεί με τον φωτισμό της γνώσης και της σύνεσης —διότι η «σοφία» του Κυρίου, λέει, «θα φωτίσει το πρόσωπο» του συνετού—· και εάν δεν φωτιστεί με τον φωτισμό της γνώσης και της σύνεσης, δεν θα επιθυμήσει τη σοφία, ούτε θα εκπαιδευτεί σε όσα είναι αντάξιά της —επιθυμήστε, λέει, ώ άνδρες, τη σοφία και ποθήστε την, και θα εκπαιδευτείτε—· και εάν δεν επιθυμήσει τη σοφία και δεν εκπαιδευτεί στα αντάξιά της, πώς άραγε θα την τιμήσει, ή πώς θα βασιλεύσει μαζί της εις τον αιώνα; «