Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 15:28

Επειδή τα γραφόμενα προέρχονται από εκείνους που έχουν μισθωθεί για να υπερασπίζονται την αίρεση, και σύμφωνα με τη θεία παροιμία, «Οι λόγοι των ασεβών είναι δόλιοι», και «Το στόμα των ασεβών αποκρίνεται κακά», και «Οι ασεβείς κατευθύνουν δόλους»· πρέπει να γρηγορούμε, όπως είπε ο Κύριος, αδελφοί, και να νήφουμε, μήπως προκύψει κάποια απάτη εξαιτίας της κομψολογίας και της πανουργίας, μήπως έλθει κάποιος στο όνομά Του λέγοντας ότι «Και εγώ τον Χριστό κηρύττω», και λίγο αργότερα αναγνωριστεί ως Αντίχριστος.

Επειδή όμως αυτά που έχουν γραφτεί προέρχονται από εκείνους που έχουν μισθωθεί για να υπερασπίζονται την αίρεση, και, σύμφωνα με τη θεία παροιμία, «τα λόγια των ασεβών είναι δόλια» και «το στόμα των ασεβών αποκρίνεται κακά» και «οι ασεβείς κατευθύνουν δόλους», πρέπει, αδελφοί, να αγρυπνούμε, όπως είπε ο Κύριος, και να νήφουμε, μήπως προκύψει κάποια απάτη από την κομψολογία και την πανουργία τους, μήπως έρθει κάποιος στο όνομά Του λέγοντας ότι «και εγώ τον Χριστό κηρύττω» και λίγο αργότερα αποδειχθεί αντίχριστος. Και αντίχριστοι είναι πράγματι όλοι αυτοί που έρχονται σε εσάς εξαιτίας της μανίας του Αρείου. Διότι τι σας λείπει, ώστε να έρθει να εγκατασταθεί ανάμεσά σας κάποιος ξένος; Ή τι ανάγκη έχουν οι Εκκλησίες της Αιγύπτου, της Λιβύης και της Αλεξάνδρειας, ώστε αυτοί, εμπορευόμενοι το επισκοπικό αξίωμα σαν να επρόκειτο για ξυλεία και εμπορεύματα, να εισβάλλουν σε Εκκλησίες που δεν τους ανήκουν; Ποιος δεν γνωρίζει, ποιος δεν βλέπει ολοκάθαρα, ότι όλα αυτά τα πράττουν για την υποστήριξη της ασέβειας; Γι' αυτόν τον λόγο, ακόμη και αν παριστάνουν τους άλαλους, ακόμη και αν περιβληθούν με κράσπεδα μεγαλύτερα από αυτά των Φαρισαίων, ακόμη και αν χρησιμοποιούν μεγαλόστομες εκφράσεις και επιτηδεύονται τον τόνο της φωνής τους, δεν πρέπει να τους πιστεύετε· διότι δεν είναι τα λόγια, αλλά το ορθό φρόνημα και η ευσεβής βιοτή που αποδεικνύουν τον πιστό.

Ή ως εξής: Διότι δεν πρέπει μόνο να επιδεικνύουμε έλεος, αλλά και να γνωρίζουμε Εκείνον που έδωσε την εντολή να διαφυλάσσουμε την ορθή πίστη. Οι καρδιές των δικαίων μελετούν την πίστη. Η μελέτη μιας τέτοιας καρδιάς γίνεται ενώπιον του Θεού· γι' αυτό και το αντικείμενο της μελέτης είναι η πίστη. Στερούμενος αυτών ο ασεβής, εκφέρει λόγο από πονηρή καρδιά. Μέσω αυτών των δικαίων όμως, ακόμη και οι εχθροί γίνονται φίλοι. Διότι, έχοντας αφοσιώσει τον εαυτό τους στον Θεό, μεσιτεύουν ώστε να γίνουν και άλλοι φίλοι του Θεού. Άλλωστε, μέσα από την ίδια την πράξη κατανόησαν το «δεν θα προκαλέσεις μάχη, αλλά θα ειρηνεύσεις αυτούς που μάχονται».