ΚΕΦΑΛ. ΙΕʹ. Ὀργὴ ἀπόλλυσι καὶ φρονίμους· ἀπόκρισις ὑποπίπτουσα ἀποστρέφει θυμόν· λόγος δὲ λυπηρὸς ἐγείρει ὀργάς. [Cod. f. 65 a.] Ἄρα παρ᾽ ἡμῖν τὸ πᾶν, τὸ καὶ ἐγείρειν καὶ κατευνάζειν· οὐκ ἄρα ὁ ὀργιζόμενος Κύριος, ἀλλ᾽ ἡμεῖς, τοῦ ἐκεῖνον ὀργίζεσθαι, ἢ μὴ, παρασκευάζοντες· εἰ δὲ φρονίμους [ὀργὴ] ἀπόλλυσι, πόσῳ μᾶλλον περὶ ὧν εἴρηται, Ἄφρονα ἀναιρεῖ ὀργή; ὃ δὴ συμβαίνει καὶ τὸν φρόνιμον ἐξ ἀπροσεξίας παθεῖν. Ὑποπίπτουσα δὲ [ἀπόκρισις] ἀποστρέφει θυμὸν, ἤγουν ἡ τοῦ ἀποκρινομένου κατάστασις, ταπεινὴ φαινομένη, καὶ τραχὺ μηδὲν ἔχουσα. Ἴασις γλώσσης, δένδρον ζωῆς. Ἰᾶται δὲ γλῶσσα μὴ ἁμαρτάνουσα λόγῳ· νόσος γὰρ γλώττης, ἡ δι᾽ αὐτῆς ἁμαρτία· Πνεύματος δὲ τοῦ ἁγίου δηλονότι πλησθήσεται ὁ συντηρῶν ταύτην καὶ μὴ ἁμαρτάνων ἐν γλώσσῃ. Χείλη σοφῶν δέδεται αἰσθήσει· καρδίαι δὲ ἀφρόνων οὐκ ἀσφαλεῖς. [Cod. f. 66 b.] Ὅρα τούτους μὲν καὶ ἔξωθεν ἀσφαλεῖς ἀπὸ γλώσσης καὶ λελογισμένους, ἐκείνους δὲ, οὐδὲ ἔνδον· ἀπὸ γὰρ καρδίας διέφθαρται. Ἢ ὅτι κινοῦσιν οἱ φαῦλοι εἰς τὸ λέγειν τὴν γλῶτταν, τῆς τῶν λεγομένων ἀναισθητοῦντες δυνάμεως· σοφοὶ δὲ διὰ τὴν αἴσθησιν τὰ χείλη δεσμοῦσιν.
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΕ΄. Η οργή καταστρέφει και τους φρόνιμους· η ταπεινή απόκριση αποτρέπει τον θυμό· ενώ ο λυπηρός λόγος εγείρει την οργή. [Cod. f. 65 a.] Άρα από εμάς εξαρτάται το παν, και το να εγείρουμε και το να κατευνάζουμε· άρα δεν είναι ο Κύριος που οργίζεται, αλλά εμείς είμαστε που προκαλούμε το να οργίζεται Εκείνος ή όχι· εάν λοιπόν [η οργή] καταστρέφει τους φρόνιμους, πόσο μάλλον ισχύει για εκείνους για τους οποίους έχει ειπωθεί: «Τον άφρονα τον εξοντώνει η οργή»; Πράγμα που συμβαίνει βέβαια να το πάθει από απροσεξία και ο φρόνιμος. Η δε υποχωρητική [απόκριση] αποτρέπει τον θυμό, δηλαδή η στάση εκείνου που αποκρίνεται, όταν φαίνεται ταπεινή και δεν περιέχει τίποτα το τραχύ. Η ίαση της γλώσσας είναι δέντρο ζωής. Και θεραπεύεται η γλώσσα όταν δεν αμαρτάνει με τον λόγο· διότι ασθένεια της γλώσσας είναι η διά μέσου αυτής αμαρτία· θα πληρωθεί δε προφανώς από το Άγιο Πνεύμα εκείνος που την προφυλάσσει και δεν αμαρτάνει με τη γλώσσα. Τα χείλη των σοφών δεσμεύονται από την επίγνωση· οι καρδιές όμως των αφρόνων δεν είναι ασφαλείς. [Cod. f. 66 b.] Παρατήρησε ότι οι μεν είναι ασφαλείς και εξωτερικά ως προς τη γλώσσα και διαθέτουν σύνεση, ενώ οι δε, δεν είναι ούτε εσωτερικά· διότι έχουν διαφθαρεί από την ίδια την καρδιά. Ή σημαίνει ότι οι φαύλοι κινούν τη γλώσσα τους για να ομιλούν, μη έχοντας συναίσθηση της δυνάμεως των λεγομένων· ενώ οι σοφοί, λόγω της επίγνωσής τους, συγκρατούν τα χείλη τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες