Ἐν ταύτῃ τοιγαροῦν τῇ ἀρχῇ τῇ κατὰ πάντων καὶ ἐπὶ πάντας, ἦν ὁ Λόγος, οὐ μετὰ πάντων ὑπὸ πόδας αὐτῆς, ἀλλ᾽ ἔξω πάντων ἐν αὐτῇ φυσικῶς, ὡς καρπὸς συναΐδιος, τόπον ὥσπερ ἔχων τὸν ἁπάντων ἀρχαιότατον τὴν τοῦ γεννήσαντος φύσιν. διὸ δὴ καὶ ἐλεύθερος ἐλευθέρου Πατρὸς πεφυκὼς τὴν κατὰ πάντων ἀρχὴν σὺν αὐτῷ κεκτήσεται. τίς οὖν ἄρα καὶ νῦν ὁ τῆς ἐν τούτῳ κατασκευῆς γενήσεται λόγος ἀκόλουθον συνιδεῖν. ῥιψοκινδύνως τινὲς, καθάπερ ἔφημεν ἐν τοῖς ἀνωτέρω, τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον τότε δὴ πρῶτον εἰς τὸ εἶναι κεκλῆσθαι διισχυρίζοντο, ὅτε τὸν ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου ναὸν λαβὼν ἄνθρωπος γέγονε δι᾽ ἡμᾶς· τί οὖν ἂν εἴη λοιπὸν, εἴπερ οὕτως ἔχοι φύσεως ὁ Υἱὸς, ἢ γενητὸς καὶ πεποιημένος, καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ὁμοφυὴς, οἷς ἐξ οὐκ ὄντων ἡ γένεσις, καὶ τὸ τῆς δουλείας ὄνομά τε καὶ πρᾶγμα δικαίως ἐπαληθεύεται; τί γὰρ τῶν πεποιημένων τὴν ὑπὸ τῷ πάντων κρατοῦντι Θεῷ δουλείαν ἀκινδύνως παραιτήσεται; τί δὲ οὐχ ὑποκύψει τῇ κατὰ πάντων ἀρχῇ τε καὶ ἐξουσίᾳ καὶ κυριότητι, ἣν καὶ αὐτός που σημαίνει λέγων ὁ Σολομών “Μετὰ ”γὰρ δικαιοσύνης ἑτοιμάζεται θρόνος ἀρχῆς.” ἕτοιμος γὰρ καὶ πολὺ λίαν εὐπρεπὴς εἰς δικαιοσύνην ὁ τῆς ἀρχῆς θρόνος, τῆς ἐπὶ πάντας δηλαδή. καὶ τίς ὁ θρόνος περὶ οὗ νῦν ὁ λόγος, ἄκουε λέγοντος τοῦ Θεοῦ δι᾽ ἑνὸς τῶν ἁγίων “Ὁ ”οὐρανός μοι θρόνος.”
Μετάφραση
Μέσα σε αυτήν, λοιπόν, την αρχή η οποία εξουσιάζει τα πάντα, βρισκόταν ο Λόγος, όχι μαζί με όλα τα άλλα κάτω από τα πόδια της, αλλά έξω από όλα, ευρισκόμενος φυσικά μέσα σε αυτήν, ως καρπός συναιώνιος, έχοντας κατά κάποιον τρόπο ως τον αρχαιότατο από όλους τους τόπους τη φύση Εκείνου που τον γέννησε. Γι' αυτό, λοιπόν, επειδή από τη φύση του είναι ελεύθερος από ελεύθερο Πατέρα, θα κατέχει μαζί με Αυτόν την εξουσία επί πάντων. Είναι, λοιπόν, συνεπές να εξετάσουμε τώρα ποια θα είναι η λογική της επιχειρηματολογίας πάνω σε αυτό. Ορισμένοι με ριψοκίνδυνο τρόπο, όπως είπαμε και προηγουμένως, ισχυρίζονταν ότι ο Λόγος του Θεού κλήθηκε στην ύπαρξη τότε για πρώτη φορά, όταν, λαμβάνοντας τον ναό (σώμα) από την αγία Παρθένο, έγινε άνθρωπος για εμάς. Τι θα ήταν, λοιπόν, ο Υιός, αν η φύση του ήταν τέτοια, παρά κτιστός και δημιουργημένος, και ομοφυής με όλα τα άλλα δημιουργήματα, τα οποία έλαβαν την ύπαρξή τους από το μηδέν, και στα οποία δικαίως επαληθεύεται τόσο το όνομα όσο και η κατάσταση της δουλείας; Διότι ποιο από τα δημιουργήματα θα μπορούσε ακίνδυνα να αποποιηθεί την υποταγή στον Θεό, ο οποίος κρατεί τα σύμπαντα; Και ποιο δεν θα υποκύψει στην εξουσία, τη δύναμη και την κυριαρχία Του επί πάντων, την οποία εξάλλου υποδηλώνει κάπου και ο Σολομών λέγοντας: «Διότι με δικαιοσύνη ετοιμάζεται ο θρόνος της εξουσίας»; Επειδή έτοιμος και πάρα πολύ κατάλληλος για δικαιοσύνη είναι ο θρόνος της εξουσίας, δηλαδή της εξουσίας επί πάντων. Και ποιος είναι ο θρόνος για τον οποίο γίνεται λόγος τώρα; Άκου τον Θεό που λέει μέσω ενός από τους αγίους: «Ο ουρανός είναι ο θρόνος μου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες