Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 16:13

Δέσποτα παντοκράτορα, βασιλιά των αιώνων, Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, εσύ δια του Λόγου σου έδωσες αυτή τη βασιλεία στον δούλο σου Κωνστάντιο. Εσύ λάμψε στην καρδιά του, ώστε, αφού γνωρίσει τη συκοφαντία εναντίον μας, να αποδεχθεί αφενός με ευμένεια την απολογία μας, και αφετέρου να καταστήσει σε όλους γνωστό ότι οι ακοές του διασφαλίστηκαν στην αλήθεια, και σύμφωνα με ό,τι είναι γεγραμμένο: «Μόνο τα δίκαια χείλη γίνονται δεκτά από τον βασιλιά». Διότι έτσι ενέργησες ώστε να ειπωθεί δια του Σολομώντος, ότι στερεώνεται ο θρόνος της βασιλείας.

Δέσποτα παντοκράτορα, βασιλιά των αιώνων, Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, εσύ διά του Λόγου σου έδωσες αυτή τη βασιλεία στον δούλο σου Κωνστάντιο. Εσύ λάμψε στην καρδιά του, ώστε, αφού αντιληφθεί τη συκοφαντία εναντίον μας, αφενός ο ίδιος να δεχθεί με ευμένεια την απολογία, και αφετέρου να κάνει όλους να γνωρίσουν ότι τα αυτιά του διασφαλίστηκαν στην αλήθεια, σύμφωνα με όσα έχουν γραφεί: «Μόνο τα δίκαια χείλη είναι δεκτά από τον βασιλιά». Διότι έτσι ενήργησες ώστε να ειπωθεί μέσω του Σολομώντα, ότι κατ' αυτόν τον τρόπο στερεώνεται ο θρόνος της βασιλείας.

Η ροπή του ζυγού είναι δικαιοσύνη από τον Κύριο. [Ό.π.] Και αν θελήσει να σταθμίσει και να υπαγάγει το δίκαιο σε κανόνα, ευαρεστείται· ο Θεός ρέπει προς το δίκαιο (την επιείκεια), δεν είναι αυστηρός· διότι δεν επιβάλλει ποινή αντάξια των αμαρτημάτων. Βδέλυγμα για τον βασιλιά είναι αυτός που πράττει κακά. Και για τον Θεό και για τον συνετό βασιλιά είναι βδελυρός αυτός που πράττει κακά. Διότι αυτό αποτελεί διόρθωση του βασιλιά: εάν είσαι βασιλιάς, λέγει, να μιμείσαι τον Βασιλιά. Εάν όμως δεν τον μιμείσαι, δεν είσαι βασιλιάς· διότι Εκείνος δεν δικάζει μόνο τους απλούς ιδιώτες, αλλά και τους ίδιους τους βασιλείς. Ευπρόσδεκτα στον βασιλιά είναι τα δίκαια χείλη. Είπε πώς πρέπει να είναι ο βασιλιάς· ομιλεί και για τους υπηκόους, πώς πρέπει να τον φοβούνται: Στο φως της ζωής, υιός βασιλέως. Δηλαδή μέσα σε πολλά αγαθά, σε ευημερία. Εκείνοι δε που είναι ευπρόσδεκτοι σε αυτόν, ομοιάζουν με όψιμο νέφος. Αντί να πει, ευχάριστοι, θαυμαστοί.

ΤΙΤΛΟΣ Θʹ. — Περί βασιλέως χρηστού και μισοπονήρου. «Θα αυξηθεί η βασιλεία του, θα καταφάει τα έθνη των εχθρών του, και τα πάχη τους θα εκμυζήσει, και με τα βέλη του θα καταβάλει τα έθνη.» «Τα κέρατά του είναι κέρατα μονοκέρωτος· με αυτά θα κερατίσει τα έθνη. Θα σε κολακεύσουν ψευδώς οι εχθροί σου, και εσύ θα πατήσεις πάνω στον τράχηλό τους.» «Ο Θεός έσωσε τον Δαβίδ σε όλα όσα πορεύθηκε, και ο Δαβίδ εφάρμοζε κρίση και δικαιοσύνη.» «Είπε ο Δαβίδ: Άφησέ τον να καταριέται, διότι του το είπε ο Θεός· ίσως επιβλέψει ο Κύριος στην ταπείνωσή μου, και μου ανταποδώσει αγαθά αντί γι' αυτήν την κατάρα.» «Και ο Σεμεΐ έπεσε με το πρόσωπό του ενώπιον του βασιλέως, και είπε προς τον βασιλέα: Ας μην μου καταλογίσει ο κύριος ανομία, και ας μην θυμηθείς όσα αδίκησε ο δούλος σου την ημέρα κατά την οποία αναχωρούσε ο κύριός μου ο βασιλεύς από την Ιερουσαλήμ, διότι αναγνώρισα εγώ ο δούλος σου, ότι αμάρτησα. Και του ορκίστηκε ο βασιλεύς: Δεν θα πεθάνεις.» «Κύριε, με τη δύναμή σου θα ευφρανθεί ο βασιλεύς», και τα λοιπά. «Ημέρα στις ημέρες του βασιλέως θα προσθέσεις», και τα λοιπά. «Θεέ, την κρίση σου δώσε στον βασιλέα, και την», και τα λοιπά. «Η τιμή του βασιλέως αγαπά την κρίση.» «Όπως η ορμή του νερού, έτσι η καρδιά του βασιλέως βρίσκεται στο χέρι του Θεού.» «Βδέλυγμα για τον βασιλέα είναι αυτός που πράττει κακά. Διότι με τη δικαιοσύνη εδραιώνεται ο θρόνος της εξουσίας. Δεκτά στον βασιλέα είναι τα δίκαια χείλη, και αγαπά τους ορθούς λόγους.»