Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 16:21

Καλύτερος είναι εκείνος που με λίγη γνώση ελέγχει τα πάθη του, παρά αυτός που γνωρίζει να αναλύει επιχειρήματα με κακούς και υπερήφανους λογισμούς. Τους σοφούς και τους φρονίμους τούς αποκαλούν φαύλους· εκείνοι όμως που είναι γλυκείς στον λόγο, θα ακούσουν περισσότερα. [Cod. f. 70 b.] Ίσως η φρόνηση να φαίνεται ανώτερη από τη σοφία· ή ως σοφούς εννοεί τους κατά κόσμον σοφούς, εκείνους δηλαδή που κατέχουν κάποια επιστήμη. Εκείνοι όμως που είναι γλυκείς στον λόγο, οι κόλακες, θα επαινεθούν περισσότερο από τους σοφούς, και θα ακούσουν επαίνους περισσότερους από τα προσόντα που πραγματικά διαθέτουν. Ή και με αυτή την έννοια: Όχι μόνο θα αποκληθούν φρόνιμοι και σοφοί, αλλά, αν υπάρχει κάτι πιο τιμητικό από αυτά, θα το ακούσουν και αυτό. Πηγή ζωής είναι η σύνεση για όσους την έχουν αποκτήσει, η δε παιδεία των αφρόνων είναι κακή. [Cod. f. 71 a.] Υπάρχει, λέει, και σε εκείνους παιδεία, αλλά είναι κακή. Ή από τη μια, «σύνεση» ονόμασε την ορθή αντίληψη των πραγμάτων όπως ακριβώς έχουν· και «παιδεία», εκείνη που επιφέρει τον θάνατο· ή ακόμη και την ανεξέλεγκτη κακία.

Καλύτερα να ρίξεις άσκοπα μια πέτρα, παρά έναν λόγο. Λέγε αυτά που πρέπει, και όταν πρέπει, και δεν θα ακούσεις αυτά που δεν πρέπει. —Είναι καλό να φείδεσαι του χρόνου.» ΤΙΤΛΟΣ Δʹ. —Περί κολάκων, και παρασίτων, και γελωτοποιών· και ότι πρέπει να τους αποφεύγουμε. «Ο Θεός διασκόρπισε τα οστά των ανθρωπαρέσκων.» «Ο άφρων με γέλιο πράττει κακά.» «Τα λόγια των δόλιων είναι μαλακά· αυτά όμως χτυπούν στα βάθη των σπλάγχνων.» «Τους σοφούς και συνετούς τους αποκαλούν φαύλους· ενώ εκείνοι που είναι γλυκείς στον λόγο θα εισακουστούν περισσότερο.» «Πολλοί περιποιούνται τα πρόσωπα των βασιλέων.» «Καλύτερη είναι η λύπη παρά το γέλιο, διότι με τη σκυθρωπότητα του προσώπου θα γίνει αγαθή η καρδιά.» —«Όπως ο θόρυβος των αγκαθιών κάτω από τον λέβητα, έτσι είναι και το γέλιο των αφρόνων.» «Εκείνοι που σας μακαρίζουν, σας πλανούν, και ταράζουν την οδό των ποδιών σας.» «Εκείνοι που μακαρίζουν τον λαό τούτο, θα είναι πλανώντες και πλανώμενοι, ώστε να τους καταπιούν.»

Αυτά που χαρίζει ο Πατέρας, με τη διακονία του Υιού και τη χορηγία του Πνεύματος, δεν δίνονται στο μέτρο που είναι δυνατόν για τη μεγαλειότητα της θεότητας, αλλά στον βαθμό που συμφέρει σε εκείνους που τα λαμβάνουν. ΤΙΤΛΟΣ Βʹ. —Περί χαιρεκακίας, και περί εκείνων που αποδέχονται τα πονηρά και ατιμάζουν τον δίκαιο. «Συλλαμβάνονται στις πονηρές σκέψεις που διαλογίζονται.» «Άλαλα ας γίνουν τα δόλια χείλη, που μιλούν άνομα εναντίον του δικαίου,» και τα λοιπά. «Εκείνοι που μισούν τον δίκαιο θα αμαρτήσουν.» «Εκείνοι που ευλογούν τον δίκαιο θα κληρονομήσουν τη γη.» «Τους σοφούς και συνετούς τους αποκαλούν φαύλους.» «Άνδρες αιμοχαρείς θα μισήσουν τον όσιο.» «Όποιος κρίνει ως δίκαιο τον άδικο, και τον δίκαιο ως άδικο, είναι ακάθαρτος και βδελυρός ενώπιον του Κυρίου.» «Εκείνος που λέει για τον ασεβή ότι είναι δίκαιος, θα είναι επικατάρατος και μισητός στα έθνη.» «Ω εσείς που ευφραίνεστε με τα κακά, και χαίρεστε με την κακή διαστροφή, των οποίων οι δρόμοι είναι σκολιοί και τα μονοπάτια τους στρεβλά, για να σε απομακρύνουν από τον ευθύ δρόμο, και να σε κάνουν ξένο προς τη δίκαιη γνώμη.» «Εκείνος που αγαπά την αμαρτία χαίρεται με τις μάχες.» «Όποιον επιζητεί τα κακά, αυτά θα τον καταλάβουν.» «Πάντοτε τα μάτια των κακών προσδοκούν τα κακά.» «Ουαί στην ψυχή τους, διότι σχεδίασαν πονηρή βουλή εναντίον του εαυτού τους λέγοντας: Ας δέσουμε τον δίκαιο, διότι μας είναι εμπόδιο. Επομένως θα γευθούν τους καρπούς των έργων τους.» «