Πολλαχοῦ γὰρ τοιοῦτον ὁ πόνος. Ἐμοὶ δὲ δοκεῖ ὅτι πονηρίαν λέγει, οἷον· ὅτι ἑαυτῷ πονηρός ἐστιν· ἢ ἀντὶ τοῦ, ὁ ὑποτάσσων τὰ πάθη, ἑαυτῷ κάμνει καὶ οὐκ ἄλλῳ, καὶ ἐξωθεῖ τὴν ἀπώλειαν σωζόμενος. Ἀνὴρ ἄφρων ὀρύσσει ἑαυτῷ κακά. [Cod. f. 71 b.] Οἱ ὀρύσσοντες τὰς Γραφὰς ἑτερόδοξοι οὐκ ἐπὶ τῷ μαργαρίτας εὑρεῖν, ἀλλὰ παραφθεῖραι καὶ παγίδα στῆσαι, θησαυρίζουσι πῦρ, τὴν ἐγκρύφιον κακίαν εἰς φανερὸν ἄγοντες. Οἱ τοιοῦτοι μικρὸν ἡγούμενοι τὸ ἑαυτοὺς μόνους εἶναι κακοὺς, τὴν οἰκείαν κακίαν εἰς τοὺς πολλοὺς ἄγουσιν. Ἀνὴρ σκολιὸς καὶ ἄλλους τοιούτους ἐπειγόμενος ποιεῖν· διὸ καὶ εἰς ἄγγελον φωτὸς μετασχηματίζεται· ἢ σκολιὸν ἄνδρα ἔοικε λέγειν τὸν διάβολον, ὃς τοὺς ἀγαθοὺς τῆς ψυχῆς λογισμοὺς χωρίζει. Καὶ λαμπτῆρα δόλου πυρσεύει κακοῖς, καὶ διαχωρίζει φίλους. Λαμπτῆρα δὲ δόλου τοὺς δαίμονας λέγει, διδασκομένους παρ᾽ αὐτοῦ διαχωρίζειν φίλους, τοὺς διὰ τῆς γνώσεως ἀλλήλοις συναπτομένους ἁγίους· ἥτις πέφυκε συνάπτειν αὐτοὺς καὶ τοῖς ἀγγέλοις.
Μετάφραση
Διότι σε πολλά σημεία τέτοιος είναι ο κόπος. Σε εμένα όμως φαίνεται ότι εννοεί την πονηρία, όπως για παράδειγμα ότι είναι πονηρός απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό· ή, αντί αυτού, ότι εκείνος που υποτάσσει τα πάθη του κοπιάζει για τον εαυτό του και όχι για άλλον, και απομακρύνει την απώλεια επιτυγχάνοντας τη σωτηρία του. Ο άφρων άνθρωπος ανασκάπτει για τον εαυτό του κακά. [Cod. f. 71 b.] Οι ετερόδοξοι, που ανασκάπτουν τις Γραφές όχι για να βρουν μαργαριτάρια αλλά για να τις παραφθείρουν και να στήσουν παγίδα, θησαυρίζουν πυρ, φέρνοντας στο φως την κρυμμένη τους κακία. Τέτοιοι άνθρωποι, θεωρώντας μικρό το να είναι μόνοι τους κακοί, μεταδίδουν τη δική τους κακία στους πολλούς. Σκολιός (διεστραμμένος) άνθρωπος είναι αυτός που βιάζεται να κάνει και άλλους όμοιους με αυτόν· γι' αυτό και μετασχηματίζεται σε άγγελο φωτός· ή, με τη φράση «σκολιός άνδρας», φαίνεται ότι εννοεί τον διάβολο, ο οποίος αποχωρίζει τους αγαθούς λογισμούς της ψυχής. Επίσης, ανάβει τον λαμπτήρα του δόλου με κακίες και διαχωρίζει φίλους. Ως «λαμπτήρα δόλου» ονομάζει τους δαίμονες, οι οποίοι διδάσκονται από αυτόν να διαχωρίζουν τους φίλους, δηλαδή τους αγίους που ενώνονται μεταξύ τους μέσω της γνώσεως· η οποία (γνώση) έχει τη φυσική ιδιότητα να τους ενώνει και με τους αγγέλους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες