Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 16:28

Διότι σε πολλά σημεία τέτοιος είναι ο κόπος. Σε εμένα όμως φαίνεται ότι εννοεί την πονηρία, όπως για παράδειγμα ότι είναι πονηρός απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό· ή, αντί αυτού, ότι εκείνος που υποτάσσει τα πάθη του κοπιάζει για τον εαυτό του και όχι για άλλον, και απομακρύνει την απώλεια επιτυγχάνοντας τη σωτηρία του. Ο άφρων άνθρωπος ανασκάπτει για τον εαυτό του κακά. [Cod. f. 71 b.] Οι ετερόδοξοι, που ανασκάπτουν τις Γραφές όχι για να βρουν μαργαριτάρια αλλά για να τις παραφθείρουν και να στήσουν παγίδα, θησαυρίζουν πυρ, φέρνοντας στο φως την κρυμμένη τους κακία. Τέτοιοι άνθρωποι, θεωρώντας μικρό το να είναι μόνοι τους κακοί, μεταδίδουν τη δική τους κακία στους πολλούς. Σκολιός (διεστραμμένος) άνθρωπος είναι αυτός που βιάζεται να κάνει και άλλους όμοιους με αυτόν· γι' αυτό και μετασχηματίζεται σε άγγελο φωτός· ή, με τη φράση «σκολιός άνδρας», φαίνεται ότι εννοεί τον διάβολο, ο οποίος αποχωρίζει τους αγαθούς λογισμούς της ψυχής. Επίσης, ανάβει τον λαμπτήρα του δόλου με κακίες και διαχωρίζει φίλους. Ως «λαμπτήρα δόλου» ονομάζει τους δαίμονες, οι οποίοι διδάσκονται από αυτόν να διαχωρίζουν τους φίλους, δηλαδή τους αγίους που ενώνονται μεταξύ τους μέσω της γνώσεως· η οποία (γνώση) έχει τη φυσική ιδιότητα να τους ενώνει και με τους αγγέλους.

Άνδρας σκολιός. [Αυτόθι] Ο διεστραμμένος, βεβαίως, δεν χρειάζεται πολύ κόπο για να επισύρει πάνω του την απώλεια. Διότι αρκεί σε αυτόν για τούτο και ένας μόνο βλάσφημος λόγος· σκολιός δε είναι ο στρεβλός, αυτός που έχει πολλές καμπές.

Το καλό δεν είναι καλό, όταν δεν γίνεται με τον σωστό τρόπο. ΤΙΤΛΟΣ Ζ΄. — Περί μίσους, και έχθρας, και διχόνοιας, και αυτών που προκαλούν διαμάχες. «Διασκόρπισε τα έθνη που επιθυμούν τους πολέμους.» «Άνδρες αιμοσταγείς και δόλιοι δεν πρόκειται να φτάσουν ούτε στα μισά των ημερών τους.» «Ω, αυτοί που εγκατέλειψαν τις ευθείες οδούς, για να πορευτούν σε οδούς σκότους. Αυτοί που ευφραίνονται με τα κακά, και χαίρονται με τη διεστραμμένη κακία.» «Όπου εισέλθει η αλαζονεία, εκεί ακολουθεί και η ατιμία.» «Ο πονηρός πράττει το κακό, όταν αναμειγνύεται σε υπόθεση δικαίου.» «Ο οργίλος άνθρωπος προετοιμάζει διαμάχες.» «Ο δόλιος άνθρωπος διαδίδει κακά, και χωρίζει φίλους.» «Κάθε κακός άνθρωπος προκαλεί αντιλογίες· ο δε Κύριος θα στείλει εναντίον του ανελέητο άγγελο. Εκείνος που αγαπά την αμαρτία χαίρεται με τις διαμάχες.» «Μην επιχαίρεις, και μην εμπλέκεσαι βιαστικά σε διαμάχη, για να μη μετανιώσεις στο τέλος.» «Ο σίδηρος ακονίζει τον σίδηρο, και ο άνθρωπος εξάπτει το πρόσωπο του άλλου (πλησίον του).» «Όποιος αναζωπυρώνει την κακία, θα καταστραφεί από αυτήν.» «Θα εξολοθρευτούν οι παρανομούντες με κακία, και εκείνοι που με τα λόγια τους κάνουν τους ανθρώπους να αμαρτάνουν.» «Είναι γιοι άφρονες και ασύνετοι· είναι σοφοί στο να πράττουν το κακό, αλλά το καλό δεν έμαθαν να το κάνουν.» «Ο αμαρτωλός άνθρωπος θα ταράξει τους φίλους, και ανάμεσα σε αυτούς που ειρηνεύουν θα σπείρει τη διαβολή.» «Όπως πριν από τη φωτιά βγαίνει καπνός από το καμίνι, έτσι και πριν από την αιματοχυσία προηγούνται οι λοιδορίες.» «Απόσχε από τις διαμάχες, και θα ελαττώσεις την αμαρτία.»

«Ο δόλιος δεν θα επιτύχει θήραμα.» «Οι ψυχές των δόλιων πλανώνται στις αμαρτίες, και για τον δόλιο γιο δεν θα υπάρξει κανένα αγαθό.» «Ο διεστραμμένος φέρει την απώλειά του στο ίδιο του το στόμα. Ο διεστραμμένος άνθρωπος διασπείρει κακά και χωρίζει φίλους.» «Στους διεστραμμένους ο Θεός θα αποστείλει διεστραμμένους δρόμους.» «Αγκάθια και παγίδες υπάρχουν στους διεστραμμένους δρόμους, αλλά εκείνος που προφυλάσσει την ψυχή του, θα μείνει μακριά από αυτά.» «Εκείνος που πορεύεται σε διεστραμμένους δρόμους, θα παγιδευτεί.» «Αυτός ο λαός με πλησιάζει με το στόμα του, και με τα χείλη του με τιμά· η καρδιά του, όμως, απέχει πολύ από εμένα.» «Αυτός ο λαός απέκτησε καρδιά ανυπάκουη και απειθή.» «Αυτά λέει ο Κύριος: Εκείνος που ακούει, ας ακούσει, και εκείνος που απειθεί, ας απειθήσει, διότι είναι ένας οίκος που με πικραίνει.» «Και θα είσαι για αυτούς σαν ήχος ψαλτηρίου με γλυκιά φωνή και ωραία αρμονία. Θα ακούσουν τα λόγια, αλλά δεν πρόκειται να τα υπακούσουν.» «Οι διεστραμμένοι λογισμοί χωρίζουν από τον Θεό. Σε δόλια ψυχή δεν θα εισέλθει η σοφία. Διότι το άγιο πνεύμα της σοφίας θα αποφύγει τον δόλο.» Το να είναι κανείς δόλιος, καχύποπτος, άπιστος, κακοήθης, επιβουλευτής και θρασύς, αποτελεί βλάστημα μιας κακής και απορριπτέας πολιτείας και διαγωγής.