Τοιαύτη δέ τις καὶ τῶν γινομένων ἡ φύσις, ἢ αὐξανομένη πάντως, ἢ φθίνουσα, τὸ δὲ ἱδρυμένον καὶ στάσιμον οὐκ ἐπίδηλον ἔχουσα. Ἔπρεπεν οὖν τοῖς ζῴων τε καὶ φυτῶν σώμασιν, οἱονεὶ ῥεύματί τινι πρὸς ἀνάγκην ἐνδεδεμένοις, καὶ τῇ πρὸς γένεσιν ἢ φθορὰν ἀγούσῃ κινήσει συνεχομένοις, ὑπὸ τῆς τοῦ χρόνου φύσεως περιέχεσθαι, συγγενῆ τοῖς ἀλλοιουμένοις κεκτημένου τὴν ἰδιότητα. Ἐντεῦθεν οἰκείως ἐπέβαλε τῷ περὶ αὐτὸν λόγῳ ὁ σοφῶς ἡμᾶς τοῦ κόσμου τὴν γένεσιν ἐκδιδάσκων, εἰπὼν, Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν· τουτέστιν, ἐν ἀρχῇ ταύτῃ τῇ κατὰ χρόνον. Οὐ γὰρ δὴ κατὰ πρεσβυγένειαν πάντων τῶν γενομένων προέχειν αὐτὸν μαρτυρῶν λέγει ἐν ἀρχῇ γεγονέναι, ἀλλὰ μετὰ τὰ ἀόρατα καὶ νοούμενα τῶν ὁρατῶν τούτων καὶ αἰσθήσει ληπτῶν τὴν ἀρχὴν τῆς ὑπάρξεως διηγεῖται. Λέγεται μὲν οὖν ἀρχὴ καὶ ἡ πρώτη κίνησις· ὡς, Ἀρχὴ ὁδοῦ ἀγαθῆς τὸ ποιεῖν δίκαια.
Μετάφραση
Τέτοια άλλωστε είναι και η φύση των δημιουργημάτων, η οποία εξάπαντος ή αυξάνεται ή φθίνει, μη έχοντας εμφανές το σταθερό και το στάσιμο. Έπρεπε, λοιπόν, τα σώματα των ζώων και των φυτών, τα οποία είναι σαν να έχουν δεσμευτεί κατ' ανάγκην σε κάποιο ρεύμα και τα οποία συνέχονται από την κίνηση που οδηγεί στη γένεση ή στη φθορά, να περιβάλλονται από τη φύση του χρόνου, ο οποίος κατέχει ιδιότητα συγγενική με εκείνα που αλλοιώνονται. Εξαιτίας αυτού, εύστοχα εισήγαγε στον λόγο του εκείνος που μας διδάσκει σοφά τη γένεση του κόσμου, λέγοντας: «Εν αρχή εποίησεν»· δηλαδή, σε αυτήν εδώ τη χρονική αρχή. Διότι βέβαια δεν λέει ότι δημιουργήθηκε στην αρχή επειδή μαρτυρεί ότι ο κόσμος προέχει σε παλαιότητα έναντι όλων των δημιουργημάτων, αλλά διηγείται την αρχή της υπάρξεως αυτών των ορατών και αισθητών πραγμάτων, η οποία έπεται των αοράτων και νοητών. Λέγεται, λοιπόν, αρχή και η πρώτη κίνηση, όπως: «Αρχή αγαθής οδού είναι το να πράττει κανείς τα δίκαια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες