Διὰ τοῦτο γὰρ γεννῶνται, φησὶν, ἵνα κοινωνήσωσί σοι συμφορᾶς· ὥστε ὁ μὴ τοῦτο ποιῶν, οὐδὲ τῆς προσηγορίας ἐπάξιος. Οἱ τοῦ αὐτοῦ πνεύματος κοινωνοὶ, ἀνάγκαις τοῦ ὁμογενοῦς ἀντιλαμβανέσθωσαν. Ἀνὴρ ἄφρων ἐπικροτεῖ καὶ ἐπιχαίρει ἑαυτῷ· ὡς καὶ ὁ ἐγγυώμενος ἐγγύῃ τὸν ἑαυτοῦ φίλον. [Cod. f. 75 b.] Ὁ ἑτέρῳ ἐπιχαίρων, ἑαυτῷ ἐπιχαίρει· χαλεπώτερον τὸν δικαστὴν ποιεῖ. Καὶ τούτου μειζόνως ὁ ἐγγυώμενος. Ὁρᾶς; Οὐχ ἁπλῶς φησιν, ἀλλὰ τοὺς ἑαυτοῦ φίλους, οὐ τοὺς ἐχθρούς.
Μετάφραση
Διότι γι' αυτόν τον λόγο γεννιούνται, λέγει, για να γίνουν κοινωνοί στη συμφορά σου· ώστε, εκείνος που δεν το πράττει αυτό, δεν είναι άξιος ούτε καν της προσωνυμίας αυτής. Οι κοινωνοί του αυτού πνεύματος ας συντρέχουν στις ανάγκες του ομογενούς τους. Ο άφρων άνδρας επιδοκιμάζει και χαίρεται με τον εαυτό του, όπως και εκείνος που μπαίνει εγγυητής για τον ίδιο του τον φίλο. [Κώδ. φ. 75 β΄.] Εκείνος που επιχαίρει για τη δυστυχία του άλλου, επιχαίρει σε βάρος του εαυτού του· καθιστά τον δικαστή αυστηρότερο. Και ακόμη περισσότερο από αυτόν, εκείνος που γίνεται εγγυητής. Βλέπεις; Δεν ομιλεί γενικώς, αλλά αναφέρεται στους δικούς του φίλους, όχι στους εχθρούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες