Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 17:19

Διότι πολλοί από εκείνους που έχουν συνηθίσει να υψηλοφρονούν κατεπαίρονται εναντίον του αναστήματος των αγίων μυσταγωγών. Αλλά θα εξολοθρευτούν από τη γη σύρριζα, όπως λέει το ιερό Γράμμα. Και εκείνοι που υψηλοφρονούν, θα υποστούν φοβερή και απροσδόκητη συντριβή. Διότι είναι γεγραμμένο: «Εκείνος που υψώνει τον οίκο του, επιζητεί συντριβή.» Επομένως, λέει, δεν θα υπάρξουν πλέον εκείνοι που σε πολεμούν· και βεβαίως δεν λέει ότι κανείς δεν θα αντισταθεί στους αγίους αποστόλους. Ούτε ότι πάντως θα πορεύονται μέσα σε λαμπρή γαλήνη. Διότι αυτό δεν είναι αληθές. Αφού αναρίθμητοι είναι εκείνοι που τους πολέμησαν, αλλά δεν θα βρεθούν ούτε καν να υπάρχουν, εφόσον δηλαδή θα ταπεινωθούν και θα υποκύψουν στις κινήσεις της θείας οργής. Για τον λόγο αυτόν τους ενθαρρύνει σε ανδρεία λέγοντας: Εγώ είμαι ο Θεός σου που κρατώ τη δεξιά σου, δηλαδή, εκείνος που σε βοηθά και σε αναδεικνύει ανώτερο από κάθε πειρασμό. Εγώ είμαι που σου λέω: Μη φοβάσαι, Ιακώβ, ολιγάριθμε Ισραήλ. Διότι, όσον αφορά στο πλήθος εκείνων που πολεμούσαν, δηλαδή τις εξουσίες, ο Ισραήλ ήταν εντελώς ολιγάριθμος, και δεν εννοώ σύμπαν το έθνος, αλλά εκείνους που ελήφθησαν από αυτό για την αποστολή.

Διότι τα μεγάλα και απροσδόκητα κακά δεν περνούν χωρίς έκπληξη, αλλά συνήθως καταπλήσσουν εκείνους που τα βλέπουν, ή εκείνους που τα πληροφορούνται. Έτσι λοιπόν ο καθένας θα σφυρίξει γι' αυτήν και θα κινήσει τα χέρια του, χτυπώντας τα μεταξύ τους, όπως νομίζω, και χειροκροτώντας από την έκπληξη, και βγάζοντας από το στόμα του έναν ήχο όμοιο με σφύριγμα και άναρθρο. Μας περιγράφει δηλαδή πολύ καλά μέσω αυτών εκείνον που σαν να έχει καταπλαγεί από τις απροσδόκητες συμφορές. «Ο Θεός, λοιπόν, αντιτάσσεται στους υπερήφανους»· και θεωρώ ότι είναι σοφό και αξιοπρόσεκτο το παράγγελμα: «Μην εξυψώνεις τον εαυτό σου, για να μην πέσεις», και πάλι: «Εκείνος που κάνει υψηλό το σπίτι του, αναζητά τη συντριβή». Διότι, όπως ακριβώς τα οικοδομήματα που υψώνονται πάρα πολύ και πέρα από το μέτρο είναι πιο έτοιμα να κλονιστούν, και διατρέχουν τον μέγιστο κίνδυνο να γκρεμιστούν από μόνα τους· έτσι και η ψυχή του ανθρώπου, όταν διογκώνεται προς την υπεροψία από τη ματαιότητα των λογισμών, είναι σαθρή, ευανάτρεπτη και έτοιμη να πέσει. Αν μάλιστα αυτό το πράγμα γίνεται εναντίον του Θεού, τότε λοιπόν δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να αντισταθεί. <Αλίμονο στην επιφανή και λυτρωμένη πόλη, την περιστερά.> Προχωρεί αμέσως στην ανάμνηση της πόλης των Ιουδαίων, δηλαδή της Ιερουσαλήμ, για την οποία, επειδή την κυρίευσαν οι Ασσύριοι, πλήρωσαν το τίμημα.

Το καλό δεν είναι καλό, όταν δεν γίνεται με τον σωστό τρόπο. ΤΙΤΛΟΣ Ζ΄. — Περί μίσους, και έχθρας, και διχόνοιας, και αυτών που προκαλούν διαμάχες. «Διασκόρπισε τα έθνη που επιθυμούν τους πολέμους.» «Άνδρες αιμοσταγείς και δόλιοι δεν πρόκειται να φτάσουν ούτε στα μισά των ημερών τους.» «Ω, αυτοί που εγκατέλειψαν τις ευθείες οδούς, για να πορευτούν σε οδούς σκότους. Αυτοί που ευφραίνονται με τα κακά, και χαίρονται με τη διεστραμμένη κακία.» «Όπου εισέλθει η αλαζονεία, εκεί ακολουθεί και η ατιμία.» «Ο πονηρός πράττει το κακό, όταν αναμειγνύεται σε υπόθεση δικαίου.» «Ο οργίλος άνθρωπος προετοιμάζει διαμάχες.» «Ο δόλιος άνθρωπος διαδίδει κακά, και χωρίζει φίλους.» «Κάθε κακός άνθρωπος προκαλεί αντιλογίες· ο δε Κύριος θα στείλει εναντίον του ανελέητο άγγελο. Εκείνος που αγαπά την αμαρτία χαίρεται με τις διαμάχες.» «Μην επιχαίρεις, και μην εμπλέκεσαι βιαστικά σε διαμάχη, για να μη μετανιώσεις στο τέλος.» «Ο σίδηρος ακονίζει τον σίδηρο, και ο άνθρωπος εξάπτει το πρόσωπο του άλλου (πλησίον του).» «Όποιος αναζωπυρώνει την κακία, θα καταστραφεί από αυτήν.» «Θα εξολοθρευτούν οι παρανομούντες με κακία, και εκείνοι που με τα λόγια τους κάνουν τους ανθρώπους να αμαρτάνουν.» «Είναι γιοι άφρονες και ασύνετοι· είναι σοφοί στο να πράττουν το κακό, αλλά το καλό δεν έμαθαν να το κάνουν.» «Ο αμαρτωλός άνθρωπος θα ταράξει τους φίλους, και ανάμεσα σε αυτούς που ειρηνεύουν θα σπείρει τη διαβολή.» «Όπως πριν από τη φωτιά βγαίνει καπνός από το καμίνι, έτσι και πριν από την αιματοχυσία προηγούνται οι λοιδορίες.» «Απόσχε από τις διαμάχες, και θα ελαττώσεις την αμαρτία.»

Αυτά που χαρίζει ο Πατέρας, με τη διακονία του Υιού και τη χορηγία του Πνεύματος, δεν δίνονται στο μέτρο που είναι δυνατόν για τη μεγαλειότητα της θεότητας, αλλά στον βαθμό που συμφέρει σε εκείνους που τα λαμβάνουν. ΤΙΤΛΟΣ Βʹ. —Περί χαιρεκακίας, και περί εκείνων που αποδέχονται τα πονηρά και ατιμάζουν τον δίκαιο. «Συλλαμβάνονται στις πονηρές σκέψεις που διαλογίζονται.» «Άλαλα ας γίνουν τα δόλια χείλη, που μιλούν άνομα εναντίον του δικαίου,» και τα λοιπά. «Εκείνοι που μισούν τον δίκαιο θα αμαρτήσουν.» «Εκείνοι που ευλογούν τον δίκαιο θα κληρονομήσουν τη γη.» «Τους σοφούς και συνετούς τους αποκαλούν φαύλους.» «Άνδρες αιμοχαρείς θα μισήσουν τον όσιο.» «Όποιος κρίνει ως δίκαιο τον άδικο, και τον δίκαιο ως άδικο, είναι ακάθαρτος και βδελυρός ενώπιον του Κυρίου.» «Εκείνος που λέει για τον ασεβή ότι είναι δίκαιος, θα είναι επικατάρατος και μισητός στα έθνη.» «Ω εσείς που ευφραίνεστε με τα κακά, και χαίρεστε με την κακή διαστροφή, των οποίων οι δρόμοι είναι σκολιοί και τα μονοπάτια τους στρεβλά, για να σε απομακρύνουν από τον ευθύ δρόμο, και να σε κάνουν ξένο προς τη δίκαιη γνώμη.» «Εκείνος που αγαπά την αμαρτία χαίρεται με τις μάχες.» «Όποιον επιζητεί τα κακά, αυτά θα τον καταλάβουν.» «Πάντοτε τα μάτια των κακών προσδοκούν τα κακά.» «Ουαί στην ψυχή τους, διότι σχεδίασαν πονηρή βουλή εναντίον του εαυτού τους λέγοντας: Ας δέσουμε τον δίκαιο, διότι μας είναι εμπόδιο. Επομένως θα γευθούν τους καρπούς των έργων τους.» «