Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 17:20

Για ποιον λόγο, όμως, δίδει αυτήν την παραγγελία; Διότι δεν ήσαν ακόμη ικανοί να ακούσουν ότι πρέπει να αγαπούν και τους εχθρούς· ώστε να μην υπάρξει, λοιπόν, παράβαση του νόμου, περιορίζει το μέτρο του ζητήματος στα όρια της φιλίας. Ο σκληρόκαρδος, όμως, δεν συναντά αγαθά. Γιατί; Διότι πρόκειται να συγκαλύψει τα δικά του δεινά.

Ο άνθρωπος που είναι ευμετάβολος στα λόγια του. Επομένως, είναι κακό το να μην είναι κανείς σταθερός, ούτε στηριγμένος. Δεν ευφραίνεται ο πατέρας με τον απαίδευτο υιό. Τι λοιπόν; Δεν βλέπουμε πολλούς να ευφραίνονται; Όχι. Το πράγμα δεν οφείλεται στη φύση. Άρα τίποτα δεν είναι η φύση, αλλά η σοφία· διότι, εάν ο υιός δεν ευφραίνει τον πατέρα, αυτό συμβαίνει προφανώς επειδή δεν μετέχει στη σοφία, ενώ ο φρόνιμος τον ευφραίνει· επομένως, αυτό δεν αποτελεί ίδιον της φύσεως.

Ο σοφός άνθρωπος, ακόμη και όταν σιωπά, τιμά τον Θεό, γνωρίζοντας τον λόγο για τον οποίο σιωπά. Προφύλαξέ με, παρακαλώ, από τον άνθρωπο που έχει ακατάστατη γλώσσα. Διότι το γλίστρημα της γλώσσας είναι χειρότερο από το γλίστρημα των ποδιών. ΤΙΤΛΟΣ ΙΕʹ. — Περί εκείνων που δεν φυλάσσουν τη γλώσσα τους. «Από κάθε άδικο λόγο να απομακρύνεσαι.» «Από τη μάστιγα της γλώσσας θα σε κρύψει.» «Τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγάς τους.» «Θα εξολοθρεύσει ο Κύριος όλα τα δόλια χείλη και τη γλώσσα που μιλά αλαζονικά.» «Ακόνισαν τη γλώσσα τους σαν του φιδιού. Ο φλύαρος άνθρωπος δεν θα προκόψει πάνω στη γη.» «Το στόμα σου πλεόνασε σε κακία, και η γλώσσα σου ύφαινε δολιότητα.» «Κύριε, λύτρωσε την ψυχή μου από άδικα χείλη και από δόλια γλώσσα.» «Ισχυρή παγίδα για τον άνθρωπο είναι τα ίδια του τα χείλη· και αιχμαλωτίζεται από τα λόγια του ίδιου του του στόματος.» «Εκείνος που δεν βάζει φραγμό στα χείλη του και μιλά διεστραμμένα, θα υποσκελιστεί.» «Ο λυπηρός λόγος εγείρει οργή. Ο δίγλωσσος άνθρωπος αποκαλύπτει τα μυστικά στο συνέδριο. Το στόμα των άφρονων αναγγέλλει κακά.» «Ο διεστραμμένος φέρνει την απώλεια με το ίδιο του το στόμα.» «Ο άνθρωπος με ευμετάβολη γλώσσα θα πέσει σε συμφορές.» «Τα χείλη του άφρονα τον οδηγούν στο κακό, και το θρασύ στόμα του προσκαλεί τον θάνατο. Το στόμα του άφρονα τον συντρίβει, και τα χείλη του γίνονται παγίδα για την ψυχή του.» «Βαθύς λάκκος είναι το στόμα του παράνομου· και εκείνος που έχει μισηθεί από τον Κύριο θα πέσει μέσα σε αυτόν.» «Με πολλά ξύλα φουντώνει η φωτιά· και το στόμα χωρίς φραγμό προκαλεί ακαταστασίες.» «

Η σώφρων καρδιά είναι λιμάνι πνευματικών θεωριών. Ο λογισμός δεν είναι εκριζωτής των παθών, αλλά ανταγωνιστής τους. ΤΙΤΛΟΣ ΙΓ΄. — Περί κακής συνειδήσεως. «Εξουδένωσες όλους εκείνους που αποστατούν από τα δικαιώματά σου, διότι η σκέψη τους είναι άδικη.» «Η διεστραμμένη καρδιά μηχανεύεται κακά.» — «Ο σκληρόκαρδος δεν συναντά το αγαθό.» — «Η καρδιά του ανόμου αναζητεί κακά.» — «Εκείνος που σκληραίνει την καρδιά του θα περιπέσει σε συμφορές.» «Οι καρδιές τους πυρώθηκαν σαν το καμίνι.» — «Θα τους επιτεθώ σαν απελπισμένη αρκούδα, και θα διαρρήξω τον σύνδεσμο της καρδιάς τους.» «Έως πότε θα παραμένουν οι κακοί διαλογισμοί μέσα σου;» «Η ασέβειά σας στρέφεται εναντίον μας, και θα επωμιστείτε τις αμαρτίες των διαλογισμών σας.» «Οι στρεβλοί λογισμοί χωρίζουν από τον Θεό.» — «Οι ασεβείς θα λάβουν τιμωρία ανάλογη με αυτά που διαλογίστηκαν.» — «Δειλό πράγμα είναι η πονηρία, μαρτυρεί την ενοχή της όταν καταδικάζεται· και πάντοτε προδικάζει τις συμφορές, καθώς πιέζεται από τη συνείδηση.»

ΤΙΤΛΟΣ ΣΤ΄. — Περί του άφρονος, πονηρού και απαίδευτου υιού. «Στον δόλιο υιό τίποτα το αγαθό δεν θα υπάρξει.» «Ο άφρων υιός λυπεί τη μητέρα του. Σαν καταστροφικός άνεμος κατά τον θερισμό γίνεται ο παράνομος υιός.» «Δεν ευφραίνεται ο πατέρας για τον απαίδευτο υιό.» «Ο άφρων υιός περιπαίζει τη μητέρα του.» «Ο ανυπάκουος υιός θα καταλήξει στην απώλεια.» «Οργή προκαλεί στον πατέρα του ο άφρων υιός, και οδύνη σε εκείνη που τον γέννησε.» «Το κακό τέκνο καταριέται τον πατέρα του και δεν ευλογεί τη μητέρα του. Το κακό τέκνο θεωρεί τον εαυτό του δίκαιο. Το κακό τέκνο έχει αλαζονικό βλέμμα και με τα βλέφαρά του υπερηφανεύεται.» «Αποτελεί ντροπή για τον πατέρα το απαίδευτο τέκνο.» «Η κληρονομιά των αμαρτωλών τέκνων θα χαθεί, και το όνειδος θα παραμένει διαρκώς στους απογόνους τους.» ΤΙΤΛΟΣ Ζ΄. — Περί του υετού και της βροχής· και ότι τα ύδατα ανέρχονται από τη γη στον ουρανό. «Αυτόν που δίνει βροχή πάνω στη γη, αυτόν που αποστέλλει νερό σε όλα τα μέρη κάτω από τον ουρανό.» «Όλα όσα θέλησε ο Κύριος τα έκανε, στον ουρανό και στη γη,» και τα λοιπά. «Εκείνος που προσκαλεί το νερό της θάλασσας και το εκχέει σε όλο το πρόσωπο της γης, Κύριος ο Θεός ο Παντοκράτωρ είναι το όνομά Του.» ΤΙΤΛΟΣ Η΄. — Περί της υγείας· και ότι υπερέχει των πάντων. «Καλύτερα να είναι κανείς φτωχός και υγιής, παρά πλούσιος και να μαστίζεται το σώμα του (από ασθένειες).» «Η υγεία και η ευεξία είναι ανώτερες από κάθε χρυσάφι· το ίδιο και ένα εύρωστο σώμα από τον αμέτρητο πλούτο.»