Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 17:23

Και για αυτούς κάπου λέει μέσα από τη φωνή του προφήτη: «Ότι θα κατοικήσω ανάμεσά τους και θα περπατήσω μαζί τους, και θα είμαι Θεός τους, και αυτοί θα είναι λαός μου.» <Οι άρχοντές της έκριναν με δώρα, και οι ιερείς της δίδασκαν με μισθό, και οι προφήτες της μάντευαν με χρήματα, και επαναπαύονταν στον Κύριο λέγοντας: Δεν είναι ο Κύριος ανάμεσά μας; Δεν θα έρθουν πάνω μας συμφορές. Γι' αυτό εξαιτίας σας η Σιών θα οργωθεί σαν χωράφι, και η Ιερουσαλήμ θα γίνει σαν καλύβα σε οπωρώνα, και το όρος του οίκου σαν δάσος δρυμού.> Βδελυρό πράγμα, και από τα πιο μισητά στον πανάγιο Θεό, είναι και η άδικη κρίση και η δωροδοκία. Διότι έχει γραφτεί ότι: «Αυτού που λαμβάνει δώρα στον κόρφο του άδικα, δεν κατευοδώνονται οι δρόμοι του.» Διότι κάποιοι έχουν νικηθεί σε τέτοιο βαθμό από την επάρατη φιλοχρηματία και τα αισχρά κέρδη, ώστε να θεωρούν ως τίποτα το να διαστρέφουν το δίκαιο και να πουλούν την αλήθεια. Και όπως ακριβώς αυτοί που δέχτηκαν σκόνη στα μάτια τους έχουν εξασθενημένη την ενέργεια της οπτικής τους ικανότητας, έτσι και εκείνοι που δέχονται την τύφλωση στον νου τους δεν βλέπουν πλέον. «Διότι τα δώρα τυφλώνουν τα μάτια των σοφών», όπως έχει γραφτεί, «και καταστρέφουν τα δίκαια λόγια». Και εκείνοι που διαστρέφουν το δίκαιο, αδικούν την καθαρή ομορφιά των θείων αξιωμάτων. Διότι το να κρίνει ταιριάζει μόνο στον Θεό, και γνωρίζοντας το αυτό ο μακάριος Μωυσής είπε: «Δεν θα προσωποληπτήσεις στην κρίση, διότι η κρίση ανήκει στον Θεό.»

Πλην όμως, όπως λέει ο μακάριος Δαβίδ: «Ο Θεός θα συντρίψει τα δόντια τους μέσα στο στόμα τους, τις μύλες των λεόντων συνέθλασε ο Κύριος». «Οι κριτές της είναι σαν τους λύκους της Αραβίας, δεν άφησαν τίποτα για το πρωί». Λένε ότι οι λύκοι της Αραβίας ξεπερνούν σε αγριότητα κάθε άλλο θηρίο, ότι πάσχουν σε μεγάλο βαθμό από ακορεστία για τροφή, και είναι τόσο γρήγοροι στο τρέξιμο, ώστε να ξεφεύγουν εύκολα από κάθε διώκτη. Είπε μάλιστα κάπου και μέσω άλλου προφήτη για τα άλογα από τη Βαβυλώνα: «είναι γρηγορότερα από τους λύκους της Αραβίας». Χρησιμοποιεί λοιπόν στο παρόν εδάφιο την απληστία των λύκων ως εικόνα των κριτών, οι οποίοι, σαν με ορθάνοιχτο στόμα και αχόρταγα δόντια καταβροχθίζουν αυτούς που κρίνονται, επειδή ζητούν πάρα πολλά και πέραν των δυνατοτήτων τους με σκοπό τη διαστρέβλωση του δικαίου, και προκειμένου να παρεκκλίνουν ανόσια αυτό που ορίζει ο θείος νόμος προς αυτό που αρέσει σε κάποιους άλλους. Αλλά θα ήταν καλύτερο γι' αυτούς να κατανοήσουν ότι, όπως λέει ο Παροιμιαστής, «οι οδοί εκείνου που λαμβάνει δώρα στον κόρφο του δεν κατευοδώνονται». «Διότι τα δώρα τυφλώνουν τα μάτια των σοφών και διαφθείρουν τους δίκαιους λόγους», σύμφωνα με τα γεγραμμένα. Διότι, ποιο είναι το όφελος από τη δωροδοκία; Και σε τι θα ωφελήσει το αισχρό κέρδος όσους το αγαπούν; Ή μάλλον ποια ζημία δεν θα προκαλούσε σε αυτούς;

Ιππολύτου. Πρέπει να σημειωθεί ότι ονομάζει τον νόμο «αγαθό δώρο» εξαιτίας εκείνου που «λαμβάνει δώρα στον κόρφο του άδικα»· αυτός δε «εγκαταλείπει τον νόμο», δηλαδή όποιος τον παραβαίνει. Ως «νόμο» δε εννοεί είτε αυτόν που αναφέρει είτε αυτόν που και ο ίδιος τήρησε;

Υψώθηκε και ο Φαραώ, αλλά για να έχει την οικουμένη κατήγορό του. Του Ιππολύτου. Πρέπει να σημειωθεί ότι ονομάζει τον νόμο «αγαθό δώρο» εξαιτίας εκείνου που «λαμβάνει άδικα δώρα στον κόρφο του». Αυτός δε που «εγκαταλείπει τον νόμο» είναι αυτός που τον παραβαίνει. Και εννοεί «νόμο», είτε αυτόν που αναφέρει είτε αυτόν που και ο ίδιος τήρησε.

Η ευφραινόμενη καρδιά χαρίζει ευεξία. [Cod. f. 76 b.] Επιδεικνύει μεγάλη μέριμνα γι' αυτό· διότι και τούτο αποτελεί κακία, δηλαδή η βαρυθυμία. Οι οδοί εκείνου που λαμβάνει άδικα δώρα στον κόρφο του δεν κατευοδώνονται. Οι οδοί εκείνου που δέχεται στην καρδιά του άδικα νοήματα, δεν κατευοδώνονται. Διότι «δώρα» ονόμασε τους εμπαθείς και αισχρότατους λογισμούς που μας προσφέρονται από τους δαίμονες. Το πρόσωπο του σοφού άνδρα είναι συνετό· ενώ οι οφθαλμοί του άφρονος στρέφονται στα πέρατα της γης. Βλέπεις πώς το πρώτο το παρουσιάζει να διαφυλάσσεται με ψυχικό σθένος, ενώ το δεύτερο να είναι ταραγμένο και να χάσκει, περιεργαζόμενο τα πάντα; Ή σημαίνει ότι ο μεν βλέπει με σύνεση, ενώ ο άλλος, μη αρκούμενος σε όσα βρίσκονται μπροστά στα πόδια του, ρέπει παντού με τη διάνοιά του, περιπλανώμενος. Δεν έχουμε τους οφθαλμούς γι' αυτόν τον λόγο, για να τους εκθέτουμε σε όλα τα πονηρά σώματα, αλλά για να τους χαλιναγωγούμε, για να τους θέτουμε όριο και μέτρο· η δε φράση «στα πέρατα της γης», τίθεται αντί της φράσης «στην έσχατη κακία».

Θα διοικήσω την εξουσία σαν καλός προστάτης και όχι σαν τύραννος. Διότι αρκεί να ικανοποιούμαι με την τιμή του τίτλου, αλλά τη λήψη αποφάσεων σε κάθε ζήτημα θα την παραχωρώ σε όλους. ΤΙΤΛΟΣ ΙΘ΄. — Περί των δικαστών που δωροδοκούνται και καταδικάζουν παράνομα. «Φωτιά θα κατακάψει τα σπίτια όσων δωροδοκούνται». «Οργή θα πέσει στους ασεβείς, εξαιτίας της ασέβειας των δώρων που δέχονταν». «Ας γίνουν άλαλα τα δόλια χείλη, τα οποία μιλούν παράνομα εναντίον του δικαίου με υπερηφάνεια». «Αν αληθινά λοιπόν μιλάτε για δικαιοσύνη, να κρίνετε δίκαια. Έως πότε θα κρίνετε με αδικία και θα μεροληπτείτε υπέρ των αμαρτωλών; Αποδώστε δικαιοσύνη στο ορφανό». «Ο δωρολήπτης καταστρέφει τον εαυτό του». «Όταν κάποιος λαμβάνει δώρα στους κόλπους της αδικίας, οι δρόμοι του δεν προκόβουν». «Εκείνος που δίνει δώρα εξασφαλίζει νίκη και τιμή· ωστόσο, αυτά αφαιρούν την ψυχή από εκείνους που τα αποκτούν». «Το ασήμι (ή τα χρήματα) που δίνεται με δόλο, πρέπει να θεωρείται σαν πήλινο θραύσμα». «Όποιος βγάζει δίκαιο τον άδικο, και άδικο τον δίκαιο, είναι ακάθαρτος και βδελυρός ενώπιον του Κυρίου». «Εκείνος που λέει στον ασεβή "είσαι δίκαιος", θα είναι καταραμένος από τους λαούς και μισητός στα έθνη». «Πούλησαν τον δίκαιο για ασήμι, και τον φτωχό για ένα ζευγάρι παπούτσια. Αυτοί που πατούν στο χώμα της γης, καταφέρανε χτυπήματα στα κεφάλια των εθνών και εξέτρεψαν την οδό των ταπεινών». «Γιατί αποσιωπήσατε την ασέβεια και τρυγήσατε τις αδικίες τους;» «Οι άρχοντές τους θα πέσουν από ρομφαία εξαιτίας της αχαλίνωτης γλώσσας τους». «