Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 17:3

Κεφάλαιο ΙΖʹ. Καλύτερο είναι ένα κομμάτι ψωμί με ευχαρίστηση εν ειρήνη, κ.τ.λ. Η μερική γνώση του άνωθεν άρτου είναι ανώτερη, εφόσον παρέχει ειρήνη μαζί με τέρψη, παρά το να πλουτεί κανείς στη γνώση ψευδώνυμων δογμάτων. Ένας συνετός υπηρέτης θα κυριαρχήσει επί άφρονων κυρίων. Ή εννοεί τούτο, ότι και αυτός θα βρίσκεται ανάμεσα στους αδελφούς, και μάλιστα ως αδελφός. Ή ότι θα μπορέσει να εξουσιάζει ως πατέρας τους, και όχι μόνο ως κύριος. Ή αυτό αναφέρεται στον λαό που προέρχεται από τα έθνη, ο οποίος, αν και ήταν δούλος, επειδή ο Χριστός τον εξαγόρασε, κυριάρχησε επί των ευγενών και κυρίων Ιουδαίων. Όπως δοκιμάζεται στο καμίνι το ασήμι και ο χρυσός. [Κώδ. φ. 73 β.] Για την ανάδειξη της αρετής τους, οι δίκαιοι έρχονται αντιμέτωποι με τις θλίψεις, καθώς και για την τέλεια κάθαρσή τους. Ο κακός υπακούει στη γλώσσα των παρανόμων. Επομένως, δεν είναι μόνο τα λόγια που εκστομίζει κανείς, αλλά και η υπακοή σε αυτά, γνώρισμα της έσχατης παρανομίας και πονηρίας.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΒ΄. — Περί καθαρής καρδιάς και συνειδήσεως. «Με κάθε προφύλαξη να φυλάς την καρδιά σου. Διότι από αυτήν προέρχονται οι πηγές της ζωής.» — «Πολύτιμο απόκτημα είναι ο καθαρός άνθρωπος.» — «Η καλή βουλή θα σε φυλάξει και η όσια σκέψη θα σε προστατεύσει, για να σε γλιτώσει από τον κακό δρόμο και από άνθρωπο που δεν λέει τίποτα το αξιόπιστο.» — «Η καρδιά του ανθρώπου ας συλλογίζεται τα δίκαια, ώστε να κατευθύνονται σωστά από τον Θεό τα βήματά του.» — «Όπως δοκιμάζονται στο καμίνι ο άργυρος και ο χρυσός, έτσι και οι εκλεκτές καρδιές ενώπιον του Θεού.» — «Δρόμοι ζωής είναι οι σκέψεις του συνετού ανθρώπου.» — «Από τις σκέψεις του θα χορτάσει ο συνετός άνθρωπος.» — «Αγαπά ο Κύριος τις όσιες καρδιές, και δεκτοί σε αυτόν είναι όλοι οι άμεμπτοι.» — «Να περπατάς στους δρόμους της καρδιάς σου άμεμπτος, και να γνωρίζεις ότι για όλα αυτά ο Θεός θα σε φέρει σε κρίση. Και απομάκρυνε τον θυμό από την καρδιά σου, και διώξε την πονηρία από τη σάρκα σου.» «Μακάριος είναι εκείνος του οποίου η ψυχή δεν τον κατέκρινε.» «Μακάριοι οι καθαροί στην καρδιά, διότι αυτοί θα δουν τον Θεό.» «Αυτή είναι η καύχησή μας: η μαρτυρία της συνειδήσεώς μας, ότι με την αγιότητα και την ειλικρίνεια του Θεού, και όχι με σαρκική σοφία, αλλά με τη χάρη του Θεού συμπεριφερθήκαμε μέσα στον κόσμο.» «Εάν η καρδιά μας δεν μας κατακρίνει, έχουμε παρρησία προς τον Θεό, και ό,τι κι αν ζητήσουμε το λαμβάνουμε από αυτόν, επειδή τηρούμε τις εντολές του.» Το πρώτο αξιομακάριστο αγαθό είναι η καθαρότητα της διάνοιάς μας· επειδή η ρίζα των ενεργειών που πραγματοποιούνται μέσω του σώματος είναι η βούληση της καρδιάς.